نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، سعید چلندری، مدیرعامل شهر فرودگاهی امام خمینی (ره)، در گفتوگو با تسنیم به تشریح پروژه جدید «شهر طلا» در این منطقه آزاد پرداخت و گفت: این طرح در نظر دارد تا مجتمع بزرگی را بر روی زمینی به مساحت حدود 2 هکتار در شهر فرودگاهی امام خمینی (ره) احداث کند. هدف اصلی از […]
به گزارش اکوایران، سعید چلندری، مدیرعامل شهر فرودگاهی امام خمینی (ره)، در گفتوگو با تسنیم به تشریح پروژه جدید «شهر طلا» در این منطقه آزاد پرداخت و گفت: این طرح در نظر دارد تا مجتمع بزرگی را بر روی زمینی به مساحت حدود 2 هکتار در شهر فرودگاهی امام خمینی (ره) احداث کند. هدف اصلی از راهاندازی این مجتمع، فراهم آوردن فضایی برای اتحادیههای مختلف صنف طلا است تا فرآیندهای تولید، فرآوری و صادرات طلا در این مرکز بهطور آسان و مؤثر انجام شود.
به گفته او، طلا به صورت شمش وارد کشور خواهد شد و در این مرکز به انواع محصولات مانند گردنبند، النگو، انگشتر و سایر زیورآلات تبدیل خواهد شد. یکی از ویژگیهای مهم این پروژه، تولید محصولات با کیفیت بالا برای تأمین نیازهای داخلی و صادرات به بازارهای خارجی است که بهطور مستقیم به ارتقا صنعت طلا و جواهرات کشور کمک خواهد کرد.
چلندری همچنین گفت که موقعیت پروژه در منطقه آزاد یکی از مزیتهای اصلی آن است، زیرا به این ترتیب تجهیزات و مواد اولیه مورد نیاز برای تولید طلا، از جمله سنگهای قیمتی، بدون محدودیتهای گمرکی وارد مرکز خواهند شد. این موضوع باعث تسهیل فرآیند تولید و فرآوری طلا و جواهرات برای عرضه به بازار داخلی و خارجی میشود.
او در خصوص زمانبندی پروژه گفت: این طرح اقتصادی بزرگ با سرمایهگذاری حدود چهار هزار میلیارد تومان در نظر گرفته شده است و پیشبینی میشود که این پروژه طی 2 سال و نیم آینده به مرحله بهرهبرداری برسد. تأمین هزینههای این پروژه با مشارکت بخش خصوصی انجام خواهد شد و تاکنون سرمایهگذاری ۱۰۰ هزار میلیارد تومان از سوی بخش خصوصی برای آن اعلام شده است که از این مبلغ ۳۵ هزار میلیارد تومان قرارداد نهاییشده و مراحل امضای قراردادها در حال انجام است.
او در پایان تأکید کرد: پروژه «شهر طلا» بهزودی وارد مرحله اجرایی خواهد شد و عملیات کلنگزنی آن آغاز خواهد شد. همچنین سایر پروژههای مرتبط با شهر فرودگاهی امام خمینی (ره) نیز آماده اجرا هستند.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ