نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
عباس آخوندی، وزیر اسبق راه و شهرسازی در نشستی با موضوع حکمروایی شهری گفت: اینکه در یک شهر، منطقهای مانند منطقه یک و در سوی دیگر منطقهای مانند منطقه ۱۸ وجود داشته باشد، وحشتناک است. این میزان از قطبیشدن کمنظیر است. این قطبیشدن ناشی از فروختن شهر است.
او ادامه داد: در منطقه یک، جمعیتپذیری منطقه حدود ۳۵۰ هزار نفر پیشبینی شده است، اما اکنون برای حدود ۶۵۰ هزار نفر واحد مسکونی وجود دارد و همچنان برجهای بزرگی در این منطقه در حال ساخت هستند. این اتفاق فقط همان منطقه را تحت تأثیر قرار نمیدهد، بلکه در ظاهر شهر را به کالا تبدیل کرده است. در واقع تمام حقوق مردم کالایی و قابل فروش شده است.
به گفته او آثار این اتفاق در جنوب و شرق تهران اهمیت دارد و تنها محدود به منطقه یک نیست. او تاکید کرد: وقتی قیمت مسکن در یک منطقه به متری یک میلیارد تومان میرسد، بلافاصله آثار آن را در منطقه ۱۸ نیز میبینید. شهر به یکدیگر پیوسته است و مانند ظروف بههمپیوسته عمل میکند. بنابراین، اتفاقی که در یک منطقه رخ میدهد، بر سایر مناطق شهر نیز اثر میگذارد.
پردیس در سالهای اخیر به یکی از گرانترین شهرهای جدید اطراف تهران تبدیل شده است. برخلاف پرند که بخش قابل توجهی از بازار آن همچنان تحت تاثیر پروژههای مسکن دولتی و مهر قرار دارد، در پردیس موقعیت فاز، کیفیت ساخت و سال احداث ساختمان نقش پررنگتری در تعیین قیمت دارد.میانگین قیمت هر مترمربع آپارتمان در فایلهای بررسیشده در پردیس حدود ۸۰ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان و در پرند حدود ۳۵ میلیون تومان به دست آمده است.این فاصله قیمتی متاثر از تفاوت در کیفیت پروژهها، سابقه ساخت، موقعیت فازها و نوع توسعه شهری .
نهضت ملی مسکن با این وعده شکل گرفت که دولت بتواند با استفاده از زمین های دولتی و تسهیلات بانکی هزینه نهایی ساخت مسکن را برای گروههای فاقد مسکن کاهش دهد. در این ایده زمین که یکی از پررنگترین اجزای قیمت مسکن را دارد، از طریق دولت تامین میشود و در ادامهی مسیر، تامین مالی پروژه با آورده متقاضی و تسهیلات بانکی همراه خواهد شد. این مدل در ادامه مسیر با چالشهای جدی روبهرو شده است. افزایش هزینههای ساخت باعث شده تا آوردهی اولیهی پیشبینیشده، پاسخگوی هزینهها نباشد و متقاضیان با درخواستهای مکرر برای پرداخت مبالغ بیشتر مواجه شوند؛ و این موضوع، اکنون یکی از اصلیترین نگرانیها درباره آینده نهضت ملی مسکن است. تامین مالی و جبران افزایش هزینههای پروژه در میان سه ضلع دولت، پیمانکار و متقاضی سرگردان است. هر سه طرف با محدودیتهای خود مواجهاند و هنوز مشخص نیست بار اصلی افزایش هزینههای ساخت در نهایت بر دوش کدام بخش قرار خواهد گرفت.
نهضت ملی مسکن با یک ایده مشخص آغاز شد؛ دولت زمین را تأمین کند، بانکها تسهیلات بدهند و متقاضی نیز بخشی از هزینه ساخت را از محل آورده خود تأمین کند تا مسکن برای خانوارهای فاقد خانه دستیافتنیتر شود. اما افزایش شدید هزینههای ساخت، این مدل را با یک مسئله جدی مواجه کرده است: فاصله میان هزینه واقعی پروژهها و منابعی که برای آنها پیشبینی شده است.
بررسی فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید تهران نشان میدهد هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت فاصله قابلتوجهی با یکدیگر دارد؛ فاصلهای که فقط به محله محدود نمیشود و به عواملی مثل میزان تردد مشتری، جایگاه واحد در پاساژ، طبقه، پاخور، برندهای حاضر در مجتمع و سطح خدمات آن بستگی دارد.
Δ