نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، دکتر آرزو دهقانی با بیان اینکه مواجهه طولانی مدت با اشعه فرابنفش (UV) منجر به آفتابسوختگی، پیری زودرس پوست، آسیب چشمی و حتی در موارد شدید و طولانیتر سرطان پوست میشود، گفت: در شرایطی که شاخص UV (اشعه فرابنفش) بالا است، لازم است افراد برخی موارد را برای حفاظت از خود رعایت […]
به گزارش اکوایران، دکتر آرزو دهقانی با بیان اینکه مواجهه طولانی مدت با اشعه فرابنفش (UV) منجر به آفتابسوختگی، پیری زودرس پوست، آسیب چشمی و حتی در موارد شدید و طولانیتر سرطان پوست میشود، گفت: در شرایطی که شاخص UV (اشعه فرابنفش) بالا است، لازم است افراد برخی موارد را برای حفاظت از خود رعایت کنند.
وی گفت: محافظت از پوست در برابر آفتاب اولین اولویت است؛ بنابراین در این شرایط لازم است حتما از کرم ضدآفتاب با SPF مناسب استفاده کرد و بهتر است کرم ضدآفتاب دارای SPF ۳۰ یا بالاتر باشد. همچنین لازم است کرم ضد آفتاب را ۲۰ دقیقه قبل از خروج از خانه استفاده و هر دو ساعت دوباره روی پوست تکرار شود. در صورت تعریق یا شنا نیز باید کرم ضد آفتاب تمدید شود.
او با تاکید بر اینکه باید روی تمام نقاط در معرض آفتاب مثل صورت، گردن، گوشها، پشت دستها و پاها از کرم ضد آفتاب استفاده شود، ادامه داد: بهتر است در شرایط آب و هوایی این چنینی، از لباسهای آستینبلند، گشاد و کلاه لبهدار با حداقل ۷ سانتیمتر لبه در زمانهایی که بیرون از خانه و در زیر آفتاب هستید، استفاده کنید. همچنین تاکید بر آن است که از عینک آفتابی ضد UV استفاده شود تا توانایی حذف پرتوهای فرانبفش را داشته باشد.
این متخصص سلامت در بلایا و فوریتها گفت: اوج تابش اشعه فرابنفش خورشید بین ساعات۱۱ صبح تا ۴ بعد از ظهر است و توصیهها بر آن است که در این بازه زمانی مواجهه افراد با نور خورشید به حداقل برسد و تا حد امکان در خانه یا حداقل در سایه باشند. در صورت حضور در فضای باز نیز میتوان در این بازه زمانی از چتر یا سایهبان استفاده کرد.
وی به ایسنا گفت: پوست کودکان به نسبت بزرگسالان حساستر است، والدین میبایست از کرم ضدآفتاب مخصوص کودکان، لباس پوشیده و کلاه لبهدار برای فرزندان خود استفاده کنند و تا حد امکان کودکان بیرون از خانه و در فضای باز قرار نگیرند.
دهقانی همچنین گفت: از آنجا که تابش شدید آفتاب باعث تعریق و کمآبی بدن نیز میشود، پیشنهاد آن است که آب و مایعات فراوان در طول روز نوشیده شده و از مصرف نوشیدنیهای الکلی و کافئیندار پرهیز شود.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ