نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران،شهر تهران با معضلی جدی در حوزه ایمنی ساختمانها مواجه است. تعداد بالای ساختمانهای فرسوده و ناایمن، بهویژه در بافتهای قدیمی، خطرات جدی در برابر حوادثی مانند زلزله ایجاد میکند. در سالهای اخیر، شهرداری تهران و سایر نهادهای مسئول اقداماتی را برای پایش و بهسازی این ساختمانها آغاز کردهاند. طبق اظهارات علیرضا […]
به گزارش اکوایران،شهر تهران با معضلی جدی در حوزه ایمنی ساختمانها مواجه است. تعداد بالای ساختمانهای فرسوده و ناایمن، بهویژه در بافتهای قدیمی، خطرات جدی در برابر حوادثی مانند زلزله ایجاد میکند. در سالهای اخیر، شهرداری تهران و سایر نهادهای مسئول اقداماتی را برای پایش و بهسازی این ساختمانها آغاز کردهاند.
طبق اظهارات علیرضا زاکانی، شهردار تهران، از مجموع ۹۳۰ هزار پلاک موجود در شهر، بخش عمدهای دارای مشکلات ایمنی و پایداری هستند. از این میان، ۱۶ هزار ساختمان به عنوان موارد پرخطر شناسایی شدهاند که بخش زیادی از آنها خدمات عمومی ارائه میکنند. تاکنون حدود ۶۰۰۰ مورد از این ساختمانها پایش شدهاند.
شهردار تهران در این خصوص تأکید کرده است که ۹ دستگاه مختلف با همکاری یکدیگر بررسی وضعیت این ساختمانها را آغاز کردهاند. برخی از این ساختمانها در حال نوسازی و مقاومسازی هستند و شهرداری نیز با ارائه مشوقهایی، قصد دارد فرآیند نوسازی بافتهای فرسوده را تسریع کند. به گفته زاکانی، تعداد پروانههای نوسازی از ۵۴۰۰ مورد در سال ۱۴۰۰ به ۱۴۶۰۰ مورد در سال گذشته افزایش یافته است که نشاندهنده توجه ویژه به این موضوع است.
مهدی بابایی، رئیس کمیته ایمنی شورای شهر تهران، هم مدتی پیش اعلام کرد که پس از اعلام فهرست ۱۲۹ ساختمان ناایمن در پایتخت و اقدام مالکان، تعداد این ساختمانها به ۶۷ مورد کاهش یافته است. وی با اشاره به روند کُند بررسی و رفع خطر از این ساختمانها، خواستار تعیین تکلیف کلیه ساختمانهای پرخطر ظرف مدت ۶ ماه شد.
علی نصیری، رئیس سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران هم، درباره ساختمان های نا این پایتخت با تأکید بر اجرای دقیق دستورالعمل ایمنی ساخت ساختمانهای بلندمرتبه، به مالکان ساختمانهای ناایمن هشدار داد که در صورت عدم همکاری، با محدودیتهای قانونی و اقدامات سلبی مواجه خواهند شد.
نصیری همچنین با اشاره به اینکه سالها درباره ایمنی ساختمانها صحبت شده اما اقدامات عملی کافی انجام نشده است، تأکید کرد که تنها حوزه آتشنشانی در این زمینه مستثنی بوده و لیستی از ۱۲۹ ساختمان ناایمن از منظر حریق تهیه کرده است.
اگرچه گامهایی برای مقاومسازی ساختمانهای ناایمن برداشته شده ، اما همچنان چالشهای زیادی در این زمینه وجود دارد. برخی از مشکلات شامل نبود نظارت کافی بر ساختوساز، هزینههای بالای نوسازی، و عدم مشارکت مالکان در مقاومسازی بناهای فرسوده است.
ناایمن بودن بسیاری از ساختمانهای تهران یک معضل جدی است که میتواند در صورت وقوع زلزله خسارات جبرانناپذیری به بار آورد. اقدامات شهرداری و سایر نهادهای مسئول، از جمله پایش ساختمانها و اجرای مانورهای آمادگی، گامهای مثبتی در جهت کاهش این خطرات محسوب میشوند. با این حال، همچنان نیاز به تلاشهای بیشتر برای نوسازی بافتهای فرسوده، ارتقای ایمنی ساختمانها، و افزایش آگاهی عمومی در این زمینه وجود دارد.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ