نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، علیرضا نادعلی، سخنگوی شورای اسلامی شهر تهران، با اشاره به شرایط خاص حاکم بر کشور در روزهای ابتدایی تجاوز رژیم صهیونیستی و آمریکا، به خبرگزاری مهر گفت: شهرداری تهران تمام تلاش خود را برای تسهیل تردد شهروندان و کاهش مشکلات آنان به کار بسته است. نادعلی گفت: در این شرایط بحرانی، شهرداری تهران […]
به گزارش اکوایران، علیرضا نادعلی، سخنگوی شورای اسلامی شهر تهران، با اشاره به شرایط خاص حاکم بر کشور در روزهای ابتدایی تجاوز رژیم صهیونیستی و آمریکا، به خبرگزاری مهر گفت: شهرداری تهران تمام تلاش خود را برای تسهیل تردد شهروندان و کاهش مشکلات آنان به کار بسته است.
نادعلی گفت: در این شرایط بحرانی، شهرداری تهران ناچار بود در نقاطی که مورد ضربه رژیم صهیونیستی قرار گرفته بودند، حضور فعال داشته باشد و در زمینههایی مانند آواربرداری، آتشنشانی و مسائل فوریتی فعالیت کند. در عین حال، اداره روان و چابک شهر نیز در دستور کار قرار داشت تا شهروندان تهرانی با مشکل مواجه نشوند.
او افزود: یکی از موضوعاتی که هم مردم و هم رسانهها به صورت مستمر مطرح میکردند، مسئله طرح ترافیک بود. با توجه به خلوت شدن چشمگیر شهر، این سوال برای بسیاری پیش آمده بود که طرح ترافیک در چنین شرایطی چه ضرورتی دارد.
سخنگوی شورای شهر توضیح داد: در آن زمان، هنوز جلسات شورای شهر برگزار نشده بود. به همین دلیل، بر اساس تشخیص رئیس شورا و در هماهنگی با معاون حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران، بنده در مصاحبهای اعلام کردم که طرح ترافیک با تعرفه صفر محاسبه خواهد شد.
او ادامه داد: البته طبق قانون، این اقدام نیازمند مصوبه رسمی شورا داشت که چند روز بعد در نخستین جلسه شورا تصویب شد. در فاصله بین اعلام تعرفه صفر تا تصویب رسمی در شورا، حدود چهار تا پنج روز خلأ زمانی به وجود آمد که در آن مدت هزینه طرح ترافیک برای برخی از شهروندانی که در سطح شهر تردد داشتند، محاسبه شد.
نادعلی تأکید کرد: در جلسه آینده شورا که روز یکشنبه برگزار خواهد شد، کمیسیون حمل و نقل شورای شهر طرحی دو فوریتی ارائه خواهد کرد که طی آن با امضای هر ۲۱ عضو شورا تصویب خواهد شد تا هزینههای مربوط به آن روزها به شهروندان بازگردانده شود و جای هیچگونه نگرانی برای مردم وجود نداشته باشد. چراکه تعرفه طرح ترافیک برای شهروندان از ۲۵ خرداد تا ۸ تیر صفر میشود.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ