نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
نشست تخصصی کمیسیون محیط زیست و خدمات شهری مجمع شهرداران کلانشهرهای ایران برگزار شد. در این نشست، علیرضا احمدی، مدیرکل دفتر خدمات شهری و محیط زیست سازمان شهرداریها و دهیاریهای وزارت کشور، با اشاره به ناکارآمدی قانون فعلی مدیریت پسماند، بر ضرورت بازنگری و اصلاح آن تأکید کرد. وی با بیان اینکه روزانه ۵۵ هزار تن […]
نشست تخصصی کمیسیون محیط زیست و خدمات شهری مجمع شهرداران کلانشهرهای ایران برگزار شد. در این نشست، علیرضا احمدی، مدیرکل دفتر خدمات شهری و محیط زیست سازمان شهرداریها و دهیاریهای وزارت کشور، با اشاره به ناکارآمدی قانون فعلی مدیریت پسماند، بر ضرورت بازنگری و اصلاح آن تأکید کرد.
وی با بیان اینکه روزانه ۵۵ هزار تن پسماند عادی در کشور تولید میشود، گفت: «تنها ۲۸ درصد از این پسماندها بازیافت شده و مابقی دفن میشوند که از این میزان نیز فقط ۱۰ درصد دفن بهداشتی است.» احمدی خاطرنشان کرد که مشکلات ناشی از دفن غیربهداشتی پسماندها، چالشهای جدی زیستمحیطی و بهداشتی را در شهرها و روستاها به وجود آورده است.
وی همچنین به نارساییهای اجرایی قانون فعلی اشاره کرد و گفت: «یکی از مشکلات، نبود تعریف دقیق از پسماند و مشخص نبودن مسئولیت مدیریت پسماندهای بین شهری است. علاوه بر این، پسماندهای خطرناک که مسئولیت آنها بر عهده تولیدکنندگان گذاشته شده، مدیریت مناسبی ندارند و نیازمند اصلاح قوانین و تعیین نقش دقیق دستگاههای مرتبط هستند.»
احمدی با تأکید بر نقش دولت در تأمین زیرساختهای مدیریت پسماند اظهار داشت: «در کشورهای موفق، دولتها سرمایهگذاری اولیه را انجام دادهاند تا مشارکت بخش خصوصی در این حوزه توجیه اقتصادی پیدا کند. در ایران، نبود چنین مشوقهایی باعث عدم سرمایهگذاری کافی در مدیریت پسماند شده است.»
مهدی یعقوبی، رئیس کمیسیون خدمات شهری مجمع کلانشهرها، در این نشست نسبت به نفوذ مافیای زبالهگردی و مدیریت غیررسمی پسماند هشدار داد. وی گفت: «برخی تلاش دارند تا مدیریت پسماند را از شهرداریها گرفته و به اتحادیهها واگذار کنند، اما چنین اقدامی، شهرها را با هرجومرج مواجه خواهد کرد.»
وی با اشاره به لزوم استفاده از خرد جمعی برای تدوین یک پیشنویس جامع جهت اصلاح قانون مدیریت پسماند افزود: «باید از ظرفیت نمایندگان مجلس برای پیگیری این موضوع استفاده کنیم تا قانونی تصویب شود که مشکلات کنونی را حل کند.»
یعقوبی همچنین به مشکلات تأمین مالی خدمات شهری از محل اوراق مشارکت اشاره کرد و گفت: «در حال حاضر، این اوراق عمدتاً به حملونقل عمومی اختصاص مییابد، در حالی که باید برای توسعه شبکه آبیاری فضای سبز و مدیریت پسماند نیز مورد استفاده قرار گیرد.»
در پایان این نشست، پیشنهاد شد که کارگروهی تخصصی از مدیران شهری کلانشهرها تشکیل شده و اصلاحات موردنیاز در قانون مدیریت پسماند را در مدتزمان کوتاهی نهایی کند. همچنین درخواست شد که فرصت بیشتری برای بررسی این اصلاحات در نظر گرفته شود تا خروجی مناسبی از این فرایند حاصل گردد.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ