نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
بررسی نزدیک به ۲۰ هزار آگهی فروش مسکن در ۲۲ منطقه تهران نشان میدهد اندازه خانههایی که امروز در بازار پایتخت برای فروش گذاشته شدهاند، از منطقهای به منطقه دیگر تفاوت زیادی دارد. دادههای خام این بررسی که از سوی گروه دادهای دنیای اقتصاد تهیه شده، نشان میدهد میانگین متراژ واحدهای عرضهشده از حدود ۶۲ مترمربع در منطقه ۱۰ شروع میشود و در منطقه یک به نزدیک ۱۸۷ مترمربع میرسد؛ یعنی خانههای عرضهشده در منطقه یک بهطور متوسط حدود سه برابر منطقه ۱۰ متراژ دارند.اما تفاوت متراژ فقط به محل قرار گرفتن خانه محدود نمیشود. وقتی آگهیها را بر اساس سال ساخت بررسی میکنیم، نتیجه جالب دیگری به دست میآید؛ خانههای جدیدتری که امروز برای فروش عرضه شدهاند، برخلاف تصور رایج، لزوما کوچکتر نیستند. متوسط متراژ فایلهای مربوط به ساختمانهای دهه ۱۴۰۰ به ۱۱۵.۴ مترمربع میرسد و حتی از متوسط متراژ ساختمانهای دهههای قبل حاضر در بازار بیشتر است.
دادههای فروش مسکن نشان میدهد منطقه یک با میانگین متراژ ۱۸۶.۹ مترمربع بزرگمتراژترین واحدهای عرضهشده را در میان مناطق ۲۲گانه دارد. پس از آن منطقه ۳ با متوسط ۱۴۸ مترمربع و منطقه ۶ با ۱۲۷.۴ مترمربع قرار گرفتهاند. در سمت دیگر بازار، کوچکترین واحدهای عرضهشده را میتوان در منطقه ۱۰ مشاهده کرد؛ جایی که متوسط متراژ فایلهای فروش تنها ۶۲.۱ مترمربع است. مناطق ۱۱ و ۱۷ نیز با متوسط بهترتیب ۶۸.۳ و ۷۰ مترمربع در میان کوچکمتراژترین بازارهای فروش تهران قرار دارند. در نمودار زیر، مناطق ۲۲گانه تهران بر اساس میانگین متراژ واحدهای عرضهشده، از بزرگترین به کوچکترین مرتب شدهاند.
خانههای جدیدتر چند متر بزرگترند؟
یک راه دیگر برای نگاه کردن به متراژ خانههای تهران، کنار گذاشتن مرز مناطق و مقایسه ساختمانها بر اساس سن بناست. این مقایسه نشان میدهد در میان فایلهای فروش مورد بررسی، کوچکترین متوسط متراژ به ساختمانهای دهه ۸۰ تعلق دارد.
متوسط متراژ واحدهای دهه ۷۰ که اکنون برای فروش عرضه شدهاند، ۸۸.۸ مترمربع است. این رقم در ساختمانهای دهه ۸۰ به ۷۷.۷ مترمربع کاهش پیدا میکند؛ یعنی در این گروه با خانههایی مواجهیم که بهطور متوسط حدود ۱۱ متر کوچکتر از فایلهای دهه ۷۰ هستند.از دهه ۹۰ اما جهت حرکت عوض میشود. متوسط متراژ فایلهای این دهه به ۹۳.۲ مترمربع میرسد و در ساختمانهای ساختهشده از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۵، از مرز ۱۰۰ متر عبور میکند و به ۱۱۵.۴ مترمربع میرسد. به این ترتیب، فاصله میان کوچکترین و بزرگترین متوسط متراژ در این چهار نسل ساختمانی به حدود ۳۸ مترمربع میرسد.البته این اعداد را نباید به این معنا دانست که تمام خانههای جدید تهران بزرگتر ساخته شدهاند. این بررسی فقط خانههایی را دربرمیگیرد که در مقطع مورد بررسی برای فروش آگهی شدهاند. بنابراین دادهها تصویری از خانههایی ارائه میکنند که امروز در بازار فروش قابل مشاهدهاند.
وزیر راه و شهرسازی از بازنگری فوری مبحث ۲۱ مقررات ملی ساختمان با موضوع پدافند غیرعامل خبر داد و اعلام کرد این بازنگری ظرف یک تا دو هفته آینده انجام خواهد شد. هدف از این اقدام، الزامی شدن احداث پناهگاه در ساختوسازهای جدید و همچنین تجهیز و ایمنسازی فضاهای عمومی مانند ایستگاههای مترو برای شرایط بحرانی است. وزیر راه تأکید کرده افزایش هزینههای ساخت نباید مانع اجرای این طرح شود و رعایت ضوابط پناهگاهی نیز میتواند مانند الزامات آتشنشانی به یکی از شروط قانونی ساختوساز تبدیل شود. هدف اصلی این تصمیم، افزایش آمادگی شهرها در برابر جنگ و حملات مخرب و کاهش تلفات غیرنظامیان عنوان شده است. با این حال، جزئیات فنی و ضوابط نهایی هنوز ابلاغ نشده و قرار است در بازنگری مبحث ۲۱ مشخص شود دقیقا چه ساختمانهایی و با چه استاندارد و ظرفیتی ملزم به احداث پناهگاه خواهند بود.در ادامه این گزارش، مهمترین ضوابط و مفاهیم مبحث ۲۱ مقررات ملی ساختمان را در قالب یک راهنمای تصویری و به زبان ساده مرور کردهایم.
دفتر اقتصاد مسکن وزارت راه و شهرسازی اخیرا گزارشی از تحولات بخش مسکن کشور منتشر کرده که در آن، وضعیت بازار مسکن از منظر متغیرهای کلان اقتصادی، قدرت خرید خانوار، هزینه زمین و تأمین مالی مورد بررسی قرار داده. در آخرین بخش از این گزارش ، به عملکرد و اقدامات انجامشده در حوزه مسکن و رویکردهای مدنظر برنامههای آینده حوزه مسکن پرداخته، اقدامات انجامشده و برنامههای پیشِ رو را در گزارشی جداگانه بهطور مفصل بررسی خواهیم کرد. در این گزارش، تمرکز ما بر تصویری است که دفتر اقتصاد مسکن از وضعیت موجود، مسائل و چالشهای اصلی بخش مسکن کشور ارائه کرده است.
یک حمایت معیشتی جدید در راه است؛ این بار از سوی شهرداری تهران. طرحی با عنوان «تورم صفر» که قرار است قیمت ۱۲ قلم کالای اساسی را تا پایان سال ثابت نگه دارد و حدود ۹ میلیون و ۵۰۰ هزار شهروند تهرانی را پوشش دهد. اما اجرای چنین طرحی، علاوه بر هدف معیشتی، یک پرسش مهم درباره هزینه آن ایجاد میکند. برآوردها نشان میدهد سبدی شامل برنج، روغن، گوشت، ماکارونی، حبوبات، سویا، شکر و خرما که در اسفند ۱۴۰۴ حدود یک میلیون و ۹۷۰ هزار تومان قیمت داشته، در شهریور امسال به حدود ۲ میلیون و ۴۱۰ هزار تومان رسیده است؛ یعنی طی شش ماه ۲۲ درصد افزایش قیمت داشته است.
ادغام شرکت بازآفرینی شهری ایران در سازمان ملی زمین و مسکن، به یکی از بحثهای مهم روزهای اخیر در حوزه مسکن و شهرسازی تبدیل شده است؛ تصمیمی که واکنشهای متفاوتی از سوی کارشناسان، فعالان شهری و مدیران سابق وزارت راه و شهرسازی به دنبال داشته است.
Δ