نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، تازهترین بررسیها از فایلهای رهن و اجاره مسکن در تهران نشان میدهد، واحدهایی که با بودجه ۳۰۰ میلیون تومان میتوان رهن کامل کرد، معمولاً از امکاناتی مانند دسترسی مناسب، انباری، پارکینگ، آسانسور و عمر بنای پایین برخوردار نیستند. همچنین پیدا کردن واحدی که تمامی این امکانات را به طور همزمان داشته باشد یا […]
به گزارش اکوایران، تازهترین بررسیها از فایلهای رهن و اجاره مسکن در تهران نشان میدهد، واحدهایی که با بودجه ۳۰۰ میلیون تومان میتوان رهن کامل کرد، معمولاً از امکاناتی مانند دسترسی مناسب، انباری، پارکینگ، آسانسور و عمر بنای پایین برخوردار نیستند.
همچنین پیدا کردن واحدی که تمامی این امکانات را به طور همزمان داشته باشد یا از نظر نقشه داخلی خوشساخت باشد، تقریبا غیرممکن شده است.
این آپارتمانها که به طور معمول دارای قدمتی بالاتر از 15 سال قدمت هستند، در مساحتی بین 30 تا 60 مترمربع قرار دارند و برخی از آنها فاقد اتاق خواب و امکان اسکان خانواده دو نفره هستند و یا در طبقات 3 و 4 قرار دارند.
واحدهای مذکور به لحاظ موقعیتی اغلب در شرق، جنوب شرق و جنوب تهران واقع شدهاند و طبق گزارشهای اکوایران، در بهمنماه سال 1401، امکان رهن کامل یک واحد با 300 میلیون تومان در در محله مسعودیه، با متراژ 52 مترمربع، 8 سال ساخت و دارای آسانسور، پارکینگ و انباری وجود داشت؛ اما هماکنون با این مبلغ میتوان واحدی 45 متری، 18 سال ساخت و تنها دارای انباری اجاره کرد.
همچنین در سال 1401، در محله شوش و در منطقه 18 تهران، واحدی با متراژ 68 مترمربع، 3 سال ساخت و دارای یک اتاق خواب، آسانسور، پارکینگ و انباری با 300 میلیون تومان رهن کامل عرضه شده بود اما حالا، آپارتمانی ویلایی با 50 مترمربع زیربنا و دارای عمربنایی بالای 30 سال و بدون پارکینگ با این بودجه آگهی شده است.
با 300 میلیون کجای تهران میتوان خانه رهن کرد؟
اکوایران :بررسی فایلهای عرضه شده در پلتفرمهای خرید و فروش خانه نشان میدهد که با 300 میلیون تومان هم میشود یک آپارتمان در پایتخت را رهن کرد .
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ