نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به کزارش اکوایران، بر اساس اعلام سازمان هواشناسی در شبانهروز گذشته (منتهی به امروز ۲۵ مرداد) چهار شهر ایران از بین ایستگاههایی که اطلاعات خود را بهصورت بینالمللی به اشتراک میگذارند، گرمترین بودند. اهواز با دمای ۵۰.۶ درجه سلسیوس بالاترین دما در بین این ایستگاههاست. پس از اهواز گرمترین ایستگاهها بهترتیب مربوط به امیدیه با بیشینه […]
به کزارش اکوایران، بر اساس اعلام سازمان هواشناسی در شبانهروز گذشته (منتهی به امروز ۲۵ مرداد) چهار شهر ایران از بین ایستگاههایی که اطلاعات خود را بهصورت بینالمللی به اشتراک میگذارند، گرمترین بودند. اهواز با دمای ۵۰.۶ درجه سلسیوس بالاترین دما در بین این ایستگاههاست. پس از اهواز گرمترین ایستگاهها بهترتیب مربوط به امیدیه با بیشینه دمای ۵۰.۲، آبادان ۴۹.۸ و مسجد سلیمان ۴۹ و «اسوان» در مصر با بیشینه دمای ۴۸.۶ درجه سلسیوس بوده است.
به گزارش ایسنا، بر اساس این اطلاعات امروز چند ایستگاه هواشناسی دیگر در ایران، کویت و عربستان نیز در فهرست گرمترینهای جهان قرار داشته است.
این ایستگاههای اصلی شامل صفیآباد دزفول با دمای ۴۸.۴ و فرودگاه بینالمللی کویت و فرودگاه بینالمللی دریای سرخ عربستان با بیشینه دمای ۴۸ درجه سلسیوس است که در ادامه فهرست گرمترین ایستگاههای هواشناسی اصلی جهان ایستادهاند.
مرکز ملی پیشبینی و مدیریت بحران مخاطرات وضع هوای سازمان هواشناسی کشور هشدار داده است که همچنان حاکمیت الگوی تابستانه و نفوذ موج گرما در کشور ادامه دارد و از روز سه شنبه (۲۸ مردادماه) اغلب نقاط کشور گرمتر خواهند شد. ماندگاری هوای گرم تا اوایل هفته آینده ادامه خواهد داشت.
رگبار و رعدوبرق در گلستان؛ افزایش محسوس دما از روز چهارشنبه
-کارشناس هواشناسی گلستان ازپیشبینی رگبار و رعدوبرق موقتی همراه با وزش باد در استان خبر دادوگفت: از روز دوشنبه تا چهارشنبه جوی نسبتاً پایدار و روند افزایشی دما در گلستان حاکم خواهد بود.
به گزارش روابط عمومی سازمان هواشناسی کشور، بر اساس این هشدار بیش از ۲۵ استان کشور تحت تأثیر تداوم گرمای هوا و افزایش نسبی دما هستند که سبب افزایش مصرف حاملهای انرژی و احتمال گرمازدگیِ گروههایِ حساس میشود.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ