نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، با ادامه رشد قیمت اجارهخانه در تهران، مستأجران مجرد به یکی از آسیبپذیرترین گروههای بازار تبدیل شدهاند؛ گروهی که اغلب بهدلیل درآمد محدود و نداشتن شریک درآمدی، ناچارند به سراغ کوچکترین و ارزانترین واحدهای موجود در بازار بروند. اما پرسش اینجاست: در شرایط فعلی، چه گزینههایی برای این گروه باقی مانده است؟ […]
به گزارش اکوایران، با ادامه رشد قیمت اجارهخانه در تهران، مستأجران مجرد به یکی از آسیبپذیرترین گروههای بازار تبدیل شدهاند؛ گروهی که اغلب بهدلیل درآمد محدود و نداشتن شریک درآمدی، ناچارند به سراغ کوچکترین و ارزانترین واحدهای موجود در بازار بروند. اما پرسش اینجاست: در شرایط فعلی، چه گزینههایی برای این گروه باقی مانده است؟
در مناطقی مانند منطقه ۱۰ (جیحون، سلسبیل، کمیل)، اجاره یک واحد تا حداکثر ۵۰ مترمربع، معمولاً بین ۱۰۰ تا ۵۰۰ میلیون تومان بهصورت رهن یا با اجارههای ماهانه تا سقف ۱۸ میلیون تومان عرضه میشود. با این حال، همچنان میتوان با بودجهای حدود ۴۰۰ میلیون تومان، یک واحد دارای پارکینگ، انباری و آسانسور را بهصورت رهن کامل در این محدوده اجاره کرد.
برای مثال، در محله جیحون، یک آپارتمان ۵۰ متری و ۸ سال ساخت با امکانات کامل، با ۴۰۰ میلیون تومان رهن کامل آگهی شده است.
با این حال، افراد مجرد برای رهن یا اجاره خانه با محدودیتهایی مواجهاند؛ چراکه در برخی فایلها عباراتی مانند «فقط خانواده»، «به مجرد اجاره داده نمیشود» یا «فقط خانم» دیده میشود. این موارد، حتی اگر از نظر قانونی الزامآور نباشند، در عمل شانس یافتن خانه را برای مستأجران مجرد کاهش میدهد.
در شرق تهران، در مناطقی مانند مناطق ۷، ۱۳ و ۱۴، امکان رهن کامل آپارتمانهایی با مساحت کمتر از ۴۰ مترمربع و بودجهای حداکثر ۴۰۰ میلیون تومان وجود دارد. برای نمونه، در محله لشکر، یک واحد ۳۲ متری، ۹ سال ساخت و دارای انباری، با مبلغ ۳۵۰ میلیون تومان رهن کامل آگهی شده است.
آپارتمانهای زیرهمکف و واحدهای با سن بنای بالای ۳۰ سال نیز بهدلیل صرفهجویی اقتصادی، جزو گزینههای قابلتوجه برای افراد مجرد و جمعهای مجردی هستند. یک مشاور املاک در این رابطه میگوید: «بهدلیل آنکه توان و درآمد اکثر افراد مجرد در تهران پاسخگوی اجاره خانههای نوساز یا حتی معمولی نیست، معمولاً به سراغ واحدهای قدیمی یا زیرهمکف میروند. این خانهها ممکن است از نظر نورگیری و تهویه وضعیت مطلوبی نداشته باشند، اما بهدلیل اجاره پایینتر، برای دانشجویان یا کسانی که تنها زندگی میکنند، مناسبتر هستند.»
او اضافه میکند: «در برخی موارد، افراد مجرد با تشکیل جمعهای همخانهای، مانند گروههای چندنفره از آقایان یا خانمها، هزینه اجاره را میان خود تقسیم میکنند تا بتوانند از پس هزینهها بربیایند.»
در مجموع، مستأجران مجرد در تهران با محدودیتهای دوگانهای روبهرو هستند؛ از یکسو فشار قیمتی و کاهش توان اقتصادی، و از سوی دیگر محدودیت انتخاب در برخی از فایلهای مسکن. در چنین شرایطی، همخانهشدن، خانههای کوچک، قدیمی یا زیرهمکف، تنها گزینههای باقیمانده برای این گروه از شهروندان هستند.
غلامرضا سلامی، صاحبنظر ارشد مسکن و ساختمان، در همایش «چشمانداز اقتصاد ایران ۱۴۰۵» با قدردانی از برگزارکنندگان این همایش، اظهار کرد: از دستاندرکاران برگزاری این همایش تشکر میکنم که همچنان برای ایجاد امید در اقتصاد کشور تلاش میکنند. اینکه مردم با وجود همه مشکلات اقتصادی هنوز با استقبال خوب در چنین نشستهایی شرکت میکنند، نشان میدهد که امید در جامعه همچنان زنده است.
دنیای اقتصاد: فایلهای پیشنهادی فروش آپارتمان در محلات منتخب مناطق ۹، ۱۰، ۱۱ و ۱۲ جدول امروز نبض بازار را تشکیل میدهد.
با وجود آنکه شورای عالی مسکن برای کنترل بازار اجاره، سقف ۲۵ درصدی افزایش اجارهبها را تعیین کرده، همچنان یکی از مهمترین ابهامات این مصوبه، وضعیت حقوقی قراردادهایی است که با توافق موجر و مستأجر و با رقمی بیش از سقف مصوب منعقد میشوند. این ابهام از آنجا پررنگتر میشود که سامانه «خودنویس» و سامانه ثبت الکترونیکی معاملات املاک، مانعی برای ثبت چنین قراردادهایی ایجاد نمیکنند؛ بنابراین این پرسش مطرح است که اگر قراردادی با افزایش بیش از سقف قانونی ثبت شود، آیا از نظر حقوقی معتبر است یا خیر؟
بهزاد قاسملو، وکیل پایه یک دادگستری، در گفتوگو با اکوایران میگوید سقف افزایش اجارهبها مستند به ماده ۷ قانون ساماندهی بازار زمین، مسکن و اجارهبهاست و از نظر حقوقی صرفاً یک توصیه یا بخشنامه نیست. به گفته او، پیشبینی ضمانت اجراهایی مانند استرداد اضافه دریافتی و جریمه نشان میدهد قانونگذار قصد الزامآور بودن این حکم را داشته است.
گزارش «شهرهای جهان ۲۰۲۶» سازمان ملل متحد، در ضمیمه آماری خود وضعیت مسکن کشورهای مختلف را از چند زاویه بررسی کرده است؛. این ضمیمه آماری در شش جدول تنظیم شده است. از تعداد خانههای موجود و توان مالی خانوارها برای تأمین مسکن گرفته تا امنیت تصرف، سکونتگاههای غیررسمی، ایمنی ساختمانها، دسترسی به خدمات پایه و سازگاری شهرها با تغییرات اقلیمی . در میان این دادهها، جدول نخست تصویر قابلتوجهی از بازار مسکن ایران ارائه میدهد؛ تصویری که در آن، همزمان با افزایش تعداد واحدهای مسکونی، کمبود مسکن نیز با سرعتی بسیار بیشتر رشد کرده و متوسط عمر ساختمانهای کشور افزایش یافته است. این گزارش با تمرکز بر ایران، دادههای موجودی، کمبود و سن ساختمانها را در فاصله سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۳ بررسی و آنها را با روند جهانی و چند کشور منتخب مقایسه میکند.
Δ