نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، آمارهای منتشرشده از سوی مرکز آمار ایران حاکی از آن است که نرخ تورم سالانه بخش مسکن در تیرماه ۱۴۰۴ به ۳۸.۴ درصد رسیده است. در همین ماه، تورم نقطهبهنقطه مسکن ۳۵.۶ درصد و تورم ماهانه این بخش ۲ درصد ثبت شده است. پیشتر در خردادماه، نرخ تورم سالانه مسکن ۳۹ درصد […]
به گزارش اکوایران، آمارهای منتشرشده از سوی مرکز آمار ایران حاکی از آن است که نرخ تورم سالانه بخش مسکن در تیرماه ۱۴۰۴ به ۳۸.۴ درصد رسیده است.
در همین ماه، تورم نقطهبهنقطه مسکن ۳۵.۶ درصد و تورم ماهانه این بخش ۲ درصد ثبت شده است.
پیشتر در خردادماه، نرخ تورم سالانه مسکن ۳۹ درصد اعلام شده بود. همچنین تورم نقطهبهنقطه و تورم ماهانه در خرداد به ترتیب ۳۶.۸ درصد و ۲.۲ درصد گزارش شده بود.
شاخص اجارهبهای مسکن نیز در تیرماه عدد ۳۲۵.۵ را نشان میدهد، در حالی که این شاخص در خردادماه ۳۱۹.۲ بوده است.
اگر فکر میکنید خانههای لوکس فقط در ایران از دسترس مردم خارج شدهاند، مقایسهای میان ایران و بریتانیا تصویر جالبی پیش روی شما میگذارد. روزنامه گاردین در گزارشی با عنوان «شکار خانههای فانتزی در انگلستان» سراغ برخی از خاصترین املاک این کشور رفته است. یکی از جذابترین نمونهها، یک خانهقایق لوکس روی رودخانه تیمز در لندن است؛ خانهای با چشمانداز ۳۶۰ درجه، پنجرههای سرتاسری و تراس بزرگ که حدود یک و نیم میلیون پوند قیمت دارد؛ رقمی معادل نزدیک به ۴۰۰ میلیارد تومان
مرکز آمار ایران در تازهترین گزارش خود از شاخص قیمت نهادههای ساختمانی شهر تهران، از تشدید فشار هزینهای بر بخش ساختوساز در زمستان ۱۴۰۴ خبر داده است. بر اساس این گزارش، اگرچه هزینه نهادههای ساختمانی در پایتخت نسبت به زمستان سال قبل نزدیک به دو برابر شده، اما بیشترین جهش قیمتی به گروه چوب اختصاص دارد؛ گروهی که تورم نقطهبهنقطه آن به ۲۰۸.۵ درصد رسیده است. بررسی دلایل این افزایش نشان میدهد مجموعهای از عوامل ارزی، تجاری و سیاستگذاری در رشد کمسابقه قیمت چوب نقش داشتهاند.
در بازار مسکن یک تصور رایج وجود دارد؛ اینکه هرچه منطقهای ارزانتر باشد، ظرفیت رشد قیمت بیشتری دارد و در بلندمدت بازدهی بالاتری نصیب سرمایهگذاران میکند. اما بررسی روند قیمت مسکن در شهرستانهای استان تهران طی سالهای ۱۳۹۱ تا ابتدای ۱۴۰۵ روایت متفاوتی را نشان میدهد.
مدیریت شهرها در ایران سالهاست با یک چالش قدیمی روبهرو است؛ تعدد نهادها و دستگاههایی که هرکدام بخشی از مسئولیت اداره شهر را بر عهده دارند. نتیجه این وضعیت، موازیکاری، اتلاف منابع و کندی در اجرای پروژهها و خدمات شهری است.
Δ