نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، ایرج رهبر، رییس کانون انبوهسازان تهران درباره خروج کارگران اتباع افغان از کشور و اثرگذاری آن بر صنعت ساختمان اظهار داشت: چندین سال است به اینکه کارگران اتباع افغان را برای کارگر ساختمانی انتخاب کنیم، عادت کرده ایم، حتما در سایر مشاغل هم کارگران افغان به کار گرفته میشوند. اما در صنعت […]
به گزارش اکوایران، ایرج رهبر، رییس کانون انبوهسازان تهران درباره خروج کارگران اتباع افغان از کشور و اثرگذاری آن بر صنعت ساختمان اظهار داشت: چندین سال است به اینکه کارگران اتباع افغان را برای کارگر ساختمانی انتخاب کنیم، عادت کرده ایم، حتما در سایر مشاغل هم کارگران افغان به کار گرفته میشوند. اما در صنعت ساختمان اتباع افغان بیشتر برای شغل کارگر ساختمانی جذب شدهاند از این رو خروج کارگران افغان از کشور، مشکلاتی را هم ایجاد کرده است.
بنا به گزارش ایلنا، وی تاکید کرد: با اخراج کارگران اتباع از کشور، راندمان کار در صنعت ساختمان کاهش پیدا کرده است و برخی از پروژهها دچار وقفه شدهاند و جبران آن و جایگزینی کارگران ایرانی قطعا زمان بر خواهد بود. حال برای پروژههایی مانند نهضت ملی مسکن که قراردادهای آن از دو سال گذشته با قیمتهای دو سال گذشته منعقد شده چارهای برای ادامه کار نداریم و همین موضوع جایگزین شدن کارگران ایرانی قیمت تمام شده کار را بالا میبرد.
رییس کانون انبوهسازان تهران با بیان اینکه بیش از ۵۰ درصد کارگران ساختمانی در تهران از اتباع افغان بودند، ادامه داد: پس از جنگ تحمیلی تصمیم گرفته شد که اتباع افغان از کشورمان خارج شوند و از آنجایی که در صنعت ساختمان برای رشتههای مانند کارگر ساختمانی، آرماتور بند، سیمان کار، سنگ کار، بنا و کارگر ساده کارگران افغان به کار گرفته میشدند و حالا با کمبود کارگر در این رشتهها مواجه هستیم، با مشکل مواجه شدیم .
رهبر گفت: البته باید گفته شود که کارگر ایرانی هم برای شغل کارگر ساده ساختمانی تمایلی برای کار نداشت و چراکه دستمزد پایین بود و به جای آنها کارگران ارزانتر افغان در این بازار حضور داشتند و البته مساله تامین اجتماعی مطرح بود و از آنجایی که کارگر افغان مدارک هویتی نداشتند در لیست بیمه تامین اجتماعی قرار نمیگرفتند. بنابراین عادت به این شده بود در بخش ساختمان از کارگران افغان استفاده شود و اساسا کارگران ایرانی از رده خارج شده بودند.
وی با تاکید بر اینکه نرخ دستمزد کارگر ساختمانی ایرانی دو برابر دستمزد کارگر افغان است، افزود: دستمزد کارگران افغان از کارگران ایرانی کمتر است و البته هزینه بیمه تامین اجتماعی هم نداشتند از این رو کارفرما رغبت به کارگیری کارگر افغان را داشت. حالا هم زمان میبرد تا کارگر ایرانی جایگزین کارگر افغان شود.
رییس کانون انبوهسازان تهران ادامه داد: هر چند که دستمزد کارگر ایرانی بالاتر است اما در شرایط کمبود کارگر، کارفرما مجبور میشود که از کارگرساده ایرانی استفاده کند و به تدریج برای کارگران ایرانی هم کار در بخش ساختمان اقتصادی خواهد شد.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ