نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، بررسی بازار رهن و اجارهخانه در محله جیحون واقع در منطقه 10 تهران نشان میدهد که برای رهن کامل آپارتمانی 50 تا 60 متری و دارای امکانات آسانسور، پارکینگ و انباری حداقل به بودجهای بین 500 تا 600 میلیون تومان نیاز است؛ برای نمونه آپارتمانی 53 متری و 6 سال ساخت، دارای […]
به گزارش اکوایران، بررسی بازار رهن و اجارهخانه در محله جیحون واقع در منطقه 10 تهران نشان میدهد که برای رهن کامل آپارتمانی 50 تا 60 متری و دارای امکانات آسانسور، پارکینگ و انباری حداقل به بودجهای بین 500 تا 600 میلیون تومان نیاز است؛ برای نمونه آپارتمانی 53 متری و 6 سال ساخت، دارای پارکینگ، آسانسور و انباری با 600 میلیون تومان رهن کامل پیشنهاد شده است. اگر سن بنایی کمتر از 3 سال در نظر بگیریم این رقم به 700 میلیون تا 800 میلیون تومان افزایش مییابد.
اما بنا به مشاهدات ما، اگر این امکانات و متراژ را در نظر نگیریم، حداقل بودجه مورد نیاز برای رهن کامل یک واحد آپارتمان در محله جیحون، 300 میلیون تومان است، برای مثال رهن کامل آپارتمانی 45 متری و 19 سال ساخت بدون پارکینگ و آسانسور، 300 میلیون تومان رهن کامل تعیین شده است و برای رهن کامل 50 متری و 17 سال ساخت، بدون آسانسور و پارکینگ، 390 میلیون تومان پیشنهاد شده است.
اگر مساحت را بین 80 تا 100 مترمربع در نظر بگیریم، حداقل رهن کامل یک واحد آپارتمان در جیحون با امکانات، بین 800 میلیون تومان تا یک میلیارد تومان است. واحدی 81 متری و 15 سال ساخت، دارای آسانسور و پارکینگ و انباری با 800 میلیون تومان رهن کامل آگهی شده است.
واحدی دیگر، با 150 مترمربع زیربنا و نوساز، با یک میلیارد و 800 میلیون تومان و رهن کامل آپارتمانی با 144 مترمربع زیربنا و نوساز، 2 میلیارد تومان تعیین شده است.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ