نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، محمد رضا رضایی کوچی، رئیس کمیسیون عمران مجلس در خصوص آخرین وضعیت پروژههای نهضت ملی مسکن اظهار کرد: ما نیاز داریم که به اصل مسئله توجه کنیم. باید به سمت تولید مسکن حرکت کنیم، چون هنوز به نسبت عرضه و تقاضای مسکن در کشور مشکل داریم. بنا به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان، او ادامه […]
به گزارش اکوایران، محمد رضا رضایی کوچی، رئیس کمیسیون عمران مجلس در خصوص آخرین وضعیت پروژههای نهضت ملی مسکن اظهار کرد: ما نیاز داریم که به اصل مسئله توجه کنیم. باید به سمت تولید مسکن حرکت کنیم، چون هنوز به نسبت عرضه و تقاضای مسکن در کشور مشکل داریم.
بنا به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان، او ادامه داد: بهخصوص که کشور ما در حال رشد است و جوانانی که میخواهند خانهدار شوند و ازدواج میکنند، با مشکلاتی مواجه هستند.
وی اظهار داشت: با رفتن بسیاری از افغانیها، بازار مسکن خالیتر شده و آنها معمولاً خانههای خاصی داشتند. با خروج آنها، به نوعی بازار به تعادل رسیده، اما به این معنا نیست که نیاز به تولید مسکن نداریم.
او بیان کرد: بحث جنگ نیز بر این موضوع تأثیر گذاشته و ما در طول زمان نیاز داریم که به تولید مسکن ادامه دهیم. متأسفانه، بانکها تا قبل از جنگ نیز کمکی نکردهاند و عملکرد آنها پایین بوده است.
وی افزود: آنها هیچ علاقهای به ارائه تسهیلات در حوزه مسکن ندارند، حتی برای واحدهایی که کمتر از ۲۰ درصد ساخت میشوند، تسهیلاتی ارائه نمیدهند.
وی افزود: به نظر میرسد اگر همین روند ادامه پیدا کند، نه تنها مردم خانهای نمیسازند، بلکه در آینده به حلقه چالشهای اجتماعی و مالیاتی دچار خواهیم شد. ما باید در این زمینه مذاکره کنیم و به نظر میرسد که دفاع مناسبی در این خصوص انجام نشده است.
وی افزود: بانکها به نوعی توجیه میکنند که چون متقاضی معرفی نشده، ما تسهیلات ندادیم. در حالی که متقاضیها در بانکها ثبتنام کردهاند. همچنین، در مورد ۱۵۰ میلیون دلار قبل از جلسه دوم، متوجه شدم که حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد تعهدات انجام شده است. باید گزارشی مکتوب از نشستهای قبل و عملکرد سرمایهگذاری بخش خصوصی دریافت کنیم.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ