نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، هاشم امینی، مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب کشور در یادداشتی آخرین وضعیت تأمین آب کشور را ترسیم کرد. او در این یادداشت با اشاره به وضعیا تنشهای آبی کشور و حجم منابع آب، از چالشهای این حوزه گفت. متن این یادداشت در ادامه میآید. «کشور عزیزمان ایران در یکی از دشوارترین وضعیتهای […]
به گزارش اکوایران، هاشم امینی، مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب کشور در یادداشتی آخرین وضعیت تأمین آب کشور را ترسیم کرد.
او در این یادداشت با اشاره به وضعیا تنشهای آبی کشور و حجم منابع آب، از چالشهای این حوزه گفت. متن این یادداشت در ادامه میآید.
«کشور عزیزمان ایران در یکی از دشوارترین وضعیتهای آبی خود قرار گرفته است؛ بروز پدیده تغییر اقلیم، افزایش دمای هوا، کاهش بارندگیهای مؤثر و افت منابع تجدیدپذیر آبی در کنار اقلیم ذاتا خشک و نیمهخشک ایران وضعیت تامین آب شرب و بهداشت شهروندان را به چالشی نگرانکننده بدل کرده است.
بر پایه دادههای رسمی وزارت نیرو، حجم منابع آب تجدیدپذیر کشور از حدود 132 میلیارد مترمکعب در دهه 1370 به کمتر از 90 میلیارد مترمکعب در سالهای اخیر رسیده است؛ یعنی کاهش بیش از 30 درصدی در کمتر از سه دهه. همزمان، مصرف آب در حوزههای مختلف کشور روندی صعودی به خود گرفته و میانگین دمای کشور نیز در 50 سال گذشته بیش از 1.6 درجه سانتیگراد افزایش یافته است. این تغییرات، پایداری تامین آب را با تهدیدات بیسابقهای روبهرو کرده است.
در چنین شرایطی، شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور به عنوان متولی تامین آب شرب و بهداشت با تمام توان تخصصی، مهندسی، انسانی و تجهیزاتی خود برای تأمین پایدار آب شرب مورد نیاز مردم ایران تلاش میکند؛ اما این مسیر بدون مشارکت و همراهی مردم، به نتیجه نخواهد رسید.
بر اساس ارزیابیهای انجامشده 52 شهر در 29 استان کشور از جمله تهران، مشهد، اصفهان، اراک، بندرعباس و یزد در وضعیت تنش آبی قرار دارند. این بدان معناست که تقریباً نیمی از جمعیت شهری ایران در معرض چالش ناپایداری تأمین آب شرب هستند.
در همین چارچوب، شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور تنها در سال جاری 192 پروژه مدیریت تنش آبی در مناطق شهری و روستایی را در دستور کار دارد که بخش زیادی از آنها به مرحله اجرا و بهرهبرداری رسیدهاند.
با وجود این اقدامات گسترده، اگر مدیریت مصرف در سطح خانوار و جامعه نهادینه نشود، حتی بزرگترین طرحهای مهندسی نیز نمیتوانند از بروز بحران جلوگیری کنند. صرفهجویی 15 تا 20 درصدی توسط شهروندان، میتواند شرایط آبرسانی را در بسیاری از شهرهای دارای تنش آبی به وضعیت پایدار برگرداند.
در روزهای سخت جنگ 12 روزه اخیر با رژیم صهیونی، همدلی و همبستگی مثالزدنی مردم ایران، موجب شد بهرغم عزم دشمن برای واردآوردن ضربات مهلک به کیان ایران عزیز اسلامی، کشورمان استوارتر از همیشه پایدار باشد و امروز نیز که با دغدغه کمبود منابع آبی مواجهایم، نیازمند همان روحیه اتحاد، مسئولیتپذیری و عزم ملی هستیم تا از این گدار نیز با موفقیت عبور کنیم.
و در پایان شایسته میدانم به این مهم اشاره کنم که آب، صرفاً کالایی مصرفی نیست؛ پشتوانه امنیت، سلامت، اقتصاد و بالندگی کشور ماست. اگر امروز مدیریت نشود، فردا شاید قابل جبران نباشد».
اگر فکر میکنید خانههای لوکس فقط در ایران از دسترس مردم خارج شدهاند، مقایسهای میان ایران و بریتانیا تصویر جالبی پیش روی شما میگذارد. روزنامه گاردین در گزارشی با عنوان «شکار خانههای فانتزی در انگلستان» سراغ برخی از خاصترین املاک این کشور رفته است. یکی از جذابترین نمونهها، یک خانهقایق لوکس روی رودخانه تیمز در لندن است؛ خانهای با چشمانداز ۳۶۰ درجه، پنجرههای سرتاسری و تراس بزرگ که حدود یک و نیم میلیون پوند قیمت دارد؛ رقمی معادل نزدیک به ۴۰۰ میلیارد تومان
مرکز آمار ایران در تازهترین گزارش خود از شاخص قیمت نهادههای ساختمانی شهر تهران، از تشدید فشار هزینهای بر بخش ساختوساز در زمستان ۱۴۰۴ خبر داده است. بر اساس این گزارش، اگرچه هزینه نهادههای ساختمانی در پایتخت نسبت به زمستان سال قبل نزدیک به دو برابر شده، اما بیشترین جهش قیمتی به گروه چوب اختصاص دارد؛ گروهی که تورم نقطهبهنقطه آن به ۲۰۸.۵ درصد رسیده است. بررسی دلایل این افزایش نشان میدهد مجموعهای از عوامل ارزی، تجاری و سیاستگذاری در رشد کمسابقه قیمت چوب نقش داشتهاند.
در بازار مسکن یک تصور رایج وجود دارد؛ اینکه هرچه منطقهای ارزانتر باشد، ظرفیت رشد قیمت بیشتری دارد و در بلندمدت بازدهی بالاتری نصیب سرمایهگذاران میکند. اما بررسی روند قیمت مسکن در شهرستانهای استان تهران طی سالهای ۱۳۹۱ تا ابتدای ۱۴۰۵ روایت متفاوتی را نشان میدهد.
مدیریت شهرها در ایران سالهاست با یک چالش قدیمی روبهرو است؛ تعدد نهادها و دستگاههایی که هرکدام بخشی از مسئولیت اداره شهر را بر عهده دارند. نتیجه این وضعیت، موازیکاری، اتلاف منابع و کندی در اجرای پروژهها و خدمات شهری است.
Δ