نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران از وزارت جهاد کشاورزی، موسسه پژوهشهای برنامهریزی، اقتصاد کشاورزی و توسعه روستایی وزارت جهاد کشاورزی که نقطه تماس جیاس ایران در فائو است، تاکنون موفق به ثبت جهانی ۶ نظام میراثی کشاورزی مهم ایران شده است که کشور ما به همراه اسپانیا رتبه چهارم در دنیا را بعد از کشورهای چین، ژاپن […]
به گزارش اکوایران از وزارت جهاد کشاورزی، موسسه پژوهشهای برنامهریزی، اقتصاد کشاورزی و توسعه روستایی وزارت جهاد کشاورزی که نقطه تماس جیاس ایران در فائو است، تاکنون موفق به ثبت جهانی ۶ نظام میراثی کشاورزی مهم ایران شده است که کشور ما به همراه اسپانیا رتبه چهارم در دنیا را بعد از کشورهای چین، ژاپن و کره جنوبی دارا است.
به گزارش ایرنا، سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد (FAO) در جدیدترین اعلام خود، سایتهایی را در کره جنوبی، پرتغال و تاجیکستان به عنوان «نظام میراثی کشاورزی مهم جهانی (GIAHS)» به ثبت رساند.
این سایتها در کشور کره جنوبی شامل سامانه سنتی صید ماهی “جوکبانگریئوم” در تنگه “جیجوک” این شیوهی سنتی ماهیگیری، با بهرهگیری از ساختارهای چوبی خاص، تعامل دیرینه انسان با طبیعت و منابع دریایی را در یکی از مناطق ساحلی جمهوری کره نمایان میسازد.
سایت دیگر نیز در کشور کره جنوبی سامانه جنگلداری و کشاورزی با درختان کاج در منطقه “اولجین” است. این سامانهی بومی بر پایه همزیستی پایدار میان درختان کاج، فعالیتهای کشاورزی و حفاظت از منابع طبیعی طراحی شده و نقش مهمی در معیشت و حفظ اکوسیستم دارد.
سایت کشور پرتغال شامل سامانهی آگروسیلویپاستورال “مونتادو” در ارتفاعات “سرپا”، این سامانهی چندمنظوره، ترکیبی از کشاورزی، جنگلداری و دامپروری است که با چشماندازی منحصربهفرد، بازتاب دهنده دانش سنتی و تنوع زیستی منطقهای در جنوب پرتغال است.
دیگر سایت در کشور تاجیکستان با نام “دره الماسی”، سامانهی یکپارچهی دامداری و کشاورزی سازگار با شرایط کوهستانی دره “الماسی” میزبان سامانهای پویا و مقاوم در برابر تغییرات اقلیمی است که با اتکاء بر شیوههای سنتی، زندگی جوامع محلی را در دامنههای کوهستانی پایدار نگه داشته است.
برنامه جیاس با هدف شناسایی و حمایت از این میراثهای زنده، تاکنون ۹۹ سامانه را در ۲۹ کشور جهان به ثبت رسانده است. این نظامها، بیانگر تعامل پویای جوامع بومی با محیط زیست خود هستند و از ویژگیهایی چون تنوع زیستی کشاورزی، دانش بومی و سنتی، فرهنگ ارزشمند، سازمانهای اجتماعی و مناظر طبیعی بهرهمند هستند.
صیانت پویا و مدیریت پایدار این نظامها توسط کشاورزان، دامداران، ماهیگیران و ساکنان جنگل صورت میپذیرد که با دانش بومی و شیوههای متکی بر تجربه نسلها، نقش مهمی در حفظ معیشت، امنیت غذایی و تداوم زیستبومهای محلی ایفا میکنند.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ