نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
بهگزارش اکوایران، اطلاعات منتشر شده از وضعیت سدهای پنجگانه تأمینکننده آب تهران و مناطق اطراف، از کاهش میانگین ۴۷ درصدی ذخایر این سدها نسبت به سال گذشته حکایت دارد. سد امیرکبیر با ۵۸ درصد کاهش، در بدترین وضعیت قرار گرفته و پس از آن سدهای لار، طالقان، لتیان و ماملو نیز کاهشهایی بین ۳۲ تا […]
بهگزارش اکوایران، اطلاعات منتشر شده از وضعیت سدهای پنجگانه تأمینکننده آب تهران و مناطق اطراف، از کاهش میانگین ۴۷ درصدی ذخایر این سدها نسبت به سال گذشته حکایت دارد. سد امیرکبیر با ۵۸ درصد کاهش، در بدترین وضعیت قرار گرفته و پس از آن سدهای لار، طالقان، لتیان و ماملو نیز کاهشهایی بین ۳۲ تا ۴۷ درصد را تجربه میکنند. این کاهش در شرایطی اتفاق افتاده که بارندگیها در استان تهران نسبت به میانگین بلندمدت، حدود ۴۴ درصد کمتر بوده و سال آبی جاری در جایگاه دومین سال کمبارش ۵۷ سال اخیر قرار گرفته است.
از سوی دیگر، کاهش ۴۳ درصدی ورودی آب به سدهای کشور نیز نشانهای جدی از تداوم خشکسالی در ابعاد ملی است. اگرچه مدیریت رهاسازی آب از مخازن باعث شده عقبماندگی در حجم ذخیرهشده به ۲۶ درصد محدود شود، اما همچنان ظرفیت پرشدگی سدهای کشور تنها حدود ۴۶ درصد اعلام شده است.
در پی افزایش دمای هوا و رشد ناگهانی مصرف در ساعات پیک، برخی مشترکان در تهران با نوسانات فشار آب مواجه شدهاند. در این بین شرکت آبفای استان تهران ضمن رد هرگونه برنامهریزی برای قطعی آب، اعلام کرده این نوسانات عمدتاً ناشی از رشد مصرف و گرمای شدید است. با این حال، از شهروندان خواسته شده با کاهش دستکم ۲۰ درصدی مصرف، از افت فشار و احتمال بحران در هفتههای آتی پیشگیری کنند.
در گزارش ایسنا آمده است در چنین شرایطی، وزارت نیرو با اجرای پروژههایی نظیر خط دوم انتقال آب از سد طالقان به تهران، کرج و قزوین، تلاش دارد بخشی از کمبودهای پیش رو را جبران کند. با این حال، مسئولان تأکید دارند که حتی با پیشرفت این پروژهها، بدون همراهی جدی مردم در کاهش مصرف، عبور از شرایط بحرانی ممکن نخواهد بود.
برای عبور از این مقطع بحرانی، همراهی مردم به اندازه اجرای پروژههای بزرگ ملی اهمیت دارد. برخی راهکارهای عملی و ساده برای کاهش مصرف آب در شرایط فعلی در بخش خانگی شامل کاهش مدت زمان دوش گرفتن به کمتر از ۵ دقیقه، استفاده از سر دوشهای کممصرف، نصب مخزن ذخیره آب و پمپ برای مقابله با افت فشار در ساعات پیک، استفاده از ماشین لباسشویی و ظرفشویی تنها با بار کامل، پرهیز از شستن خودرو و حیاط با شلنگ آب، جمعآوری و استفاده مجدد از آب خاکستری (مانند آب شستوشوی میوهها) میشود.
همچنین در بخش عمومی و اداری میتوان با خاموش کردن آب در سرویسهای بهداشتی عمومی در ساعات غیرکاری، آموزش و اطلاعرسانی در سازمانها و مدارس درباره صرفهجویی و بررسی نشت احتمالی لولهها در ساختمانهای اداری و تجاری و در فضای سبز شهری و خانگی با آبیاری در ساعات خنک روز (صبح زود یا شب) برای کاهش تبخیر، جایگزینی چمن با گیاهان مقاوم به کمآبی و استفاده از سامانههای آبیاری قطرهای بهجای شلنگ یا آبپاش میتوان میزان مصرف آب را کاهش داد.
در نهایت، به نظر میرسد تهران و بسیاری از نقاط کشور در سال جاری نهتنها با کاهش بارندگی، بلکه با آزمونی برای تابآوری در مدیریت مصرف منابع آبی مواجه شدهاند؛ آزمونی که بدون تغییر در رفتار مصرفی شهروندان و سیاستهای بالادستی و همچنین اجماع سازمانهای ذیربط عبور از آن دشوار خواهد بود.
اگر فکر میکنید خانههای لوکس فقط در ایران از دسترس مردم خارج شدهاند، مقایسهای میان ایران و بریتانیا تصویر جالبی پیش روی شما میگذارد. روزنامه گاردین در گزارشی با عنوان «شکار خانههای فانتزی در انگلستان» سراغ برخی از خاصترین املاک این کشور رفته است. یکی از جذابترین نمونهها، یک خانهقایق لوکس روی رودخانه تیمز در لندن است؛ خانهای با چشمانداز ۳۶۰ درجه، پنجرههای سرتاسری و تراس بزرگ که حدود یک و نیم میلیون پوند قیمت دارد؛ رقمی معادل نزدیک به ۴۰۰ میلیارد تومان
مرکز آمار ایران در تازهترین گزارش خود از شاخص قیمت نهادههای ساختمانی شهر تهران، از تشدید فشار هزینهای بر بخش ساختوساز در زمستان ۱۴۰۴ خبر داده است. بر اساس این گزارش، اگرچه هزینه نهادههای ساختمانی در پایتخت نسبت به زمستان سال قبل نزدیک به دو برابر شده، اما بیشترین جهش قیمتی به گروه چوب اختصاص دارد؛ گروهی که تورم نقطهبهنقطه آن به ۲۰۸.۵ درصد رسیده است. بررسی دلایل این افزایش نشان میدهد مجموعهای از عوامل ارزی، تجاری و سیاستگذاری در رشد کمسابقه قیمت چوب نقش داشتهاند.
در بازار مسکن یک تصور رایج وجود دارد؛ اینکه هرچه منطقهای ارزانتر باشد، ظرفیت رشد قیمت بیشتری دارد و در بلندمدت بازدهی بالاتری نصیب سرمایهگذاران میکند. اما بررسی روند قیمت مسکن در شهرستانهای استان تهران طی سالهای ۱۳۹۱ تا ابتدای ۱۴۰۵ روایت متفاوتی را نشان میدهد.
مدیریت شهرها در ایران سالهاست با یک چالش قدیمی روبهرو است؛ تعدد نهادها و دستگاههایی که هرکدام بخشی از مسئولیت اداره شهر را بر عهده دارند. نتیجه این وضعیت، موازیکاری، اتلاف منابع و کندی در اجرای پروژهها و خدمات شهری است.
Δ