نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، بررسی بازار رهن و اجاره نشان میدهد که حداقل رهن کامل در محله یوسفآباد، واقع در منطقه ۶ تهران، بین ۸۰۰ میلیون تا یک میلیارد و ۱۰۰ میلیون تومان تعیین شده است. برای مثال، رهن کامل یک آپارتمان ۴۰ متری بدون امکانات، ۹۰۰ میلیون تومان قیمتگذاری شده است. اگر امکاناتی مانند پارکینگ، […]
به گزارش اکوایران، بررسی بازار رهن و اجاره نشان میدهد که حداقل رهن کامل در محله یوسفآباد، واقع در منطقه ۶ تهران، بین ۸۰۰ میلیون تا یک میلیارد و ۱۰۰ میلیون تومان تعیین شده است. برای مثال، رهن کامل یک آپارتمان ۴۰ متری بدون امکانات، ۹۰۰ میلیون تومان قیمتگذاری شده است.
اگر امکاناتی مانند پارکینگ، آسانسور و انباری در نظر گرفته شود، حداقل رهن کامل برای یک واحد آپارتمان به حدود یک میلیارد و ۲۵۰ میلیون تومان میرسد. برای نمونه، یک آپارتمان ۶۰ متری با این امکانات و ۱۰ سال عمر بنا، با قیمت رهن کامل یک میلیارد و ۳۰۰ میلیون تومان فایل شده است.
همچنین برای آپارتمانهایی با متراژ ۷۰ تا ۸۰ مترمربع، دارای 2 خواب و امکانات کامل، حداقل بودجه مورد نیاز برای رهن کامل در محله یوسفآباد، حدود یک میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان است.
در متراژهای بالاتر، یعنی بین ۱۲۰ تا ۱۵۰ مترمربع، و با در نظر گرفتن امکانات کامل، بودجه مورد نیاز برای رهن کامل دستکم بین 2 میلیارد و ۱۰۰ میلیون تا 2 میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان خواهد بود؛ برای مثال، یک آپارتمان ۱۲۱ متری، چهار سال ساخت، دارای 2 خواب و امکانات کامل، با رهن کامل 2 میلیارد و ۵۵۰ میلیون تومان فایل شده است. همچنین یک واحد نوساز ۱۳۰ متری با امکانات مشابه، سه میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان رهن کامل دارد.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ