کل کارا : 113812 امروز با کارا : 15
  • تاریخ : یکشنبه, ۲۲ شهریور , ۱۴۰۵
  • برابر با : Sunday - 13 - September - 2026
  • ساعت :

    یورش شرکت‌های ساختمانی دبی به بازار مسکن کشورهای پیشرفته

    به گزارش اکوایران، شرکت‌های توسعه مسکن در دبی برای رشد خود به‌دنبال گسترش در خارج از امارت متحده عربی هستند؛ اتفاقی که به‌ آن‌ها کمک می‌کند از انباشت پول نقد خود بهره ببرند و در صورت آهسته شدن ساخت‌وساز در خانه، بتوانند از خود محافظت به عمل آورند. به نوشته بلومبرگ، شرکت Sobha Realty، یک […]

    به گزارش اکوایران، شرکت‌های توسعه مسکن در دبی برای رشد خود به‌دنبال گسترش در خارج از امارت متحده عربی هستند؛ اتفاقی که به‌ آن‌ها کمک می‌کند از انباشت پول نقد خود بهره ببرند و در صورت آهسته شدن ساخت‌وساز در خانه، بتوانند از خود محافظت به عمل آورند.

    به نوشته بلومبرگ، شرکت Sobha Realty، یک توسعه‌دهنده مستقر در دبی که مالکیت آن به یک غول تجاری در هند مربوط می‌شود، به‌عنوان بخشی از تلاش‌های خود برای گسترش بیشتر در آمریکا، در حال آماده شدن برای ساخت حدود 800 خانه تک‌خانوار در دالاس است. این شرکت که با فروش آپارتمان‌ها و خانه‌های شهری در نزدیکی بلندترین برج جهان در دبی، توانست میلیاردها دلار به دست آورد، همچنین خواهان گسترش فعالیت خود در استرالیا و بریتانیاست.

    فرانسیس آلفرد، مدیر اجرایی این شرکت، می‌گوید: «به‌عنوان گروهی که چنین فعالیت گسترده‌ای دارد، برای ما معقول است که سرمایه خود را به نقاط مختلف جهان ببریم و تنها بر امارات تمرکز نکنیم. این برنامه‌ای برای متنوع‌سازی است.»

    برخی توسعه‌دهندگان بزرگ امارات پیش از این به ساخت خانه در نزدیک این کشور یعنی نقاط دیگر خاورمیانه اقدام کرده‌اند. اکنون حتی شرکت‌های خصوصی کوچک‌تر به بازارهایی بسیار دورتر از خانه چشم دوخته‌اند؛ از آمریکا و کانادا گرفته تا اروپا و استرالیا.

    طبق اعلام شرکت Knight Frank، افزایش چشمگیر خریدران خارجی و مهاجرانی که وارد دبی می‌شوند، به رشد بیش از 70 درصدی قیمت‌ها طی چهار سال گذشته کمک کرده است. در حالیکه بازار دبی در تازه‌ترین آمار منتشر شده در سه‌ماهه دوم 2025 به رشد قابل توجه خود ادامه داده است، این نیاز وجود دارد که پس از رونق طولانی‌مدت ساخت‌وساز و سپس پتانسیل آهسته شدن این روند، یک اقدام حفاظتی انجام شود. در همین حال، تازه‌ترین منقاشه میان اسرائیل و ایران بر ریسک‌های ژئوپلیتیکی خاورمیانه تأکید می‌کند.

    متیور مایرز، استادیار دانشگاه Heriot-Watt University در دبی، می‌گوید: «گسترش فرامرزی نشان‌دهنده بلوغ بازار محلی و توسعه‌دهندگان محلی است. همانطور که یک شرکت بزرگ‌تر می‌شود، نیاز پیدا می‌کند که به متنو‌ع‌سازی روی آورد، به‌ویژه اینکه شرکت‌ها می‌بینند بازار دبی کمی در حال اشباع شدن است، چراکه ساخت‌وسازهای بسیار زیادی در شرف آغاز است.»

    شرکت Sobha که در حال ساخت بیش از 26 هزار خانه در دبی است، در مذاکراتی برای خرید زمین در شهرهای آستین و هیوستون آمریکا قرار دارد. در ابتدای سال جاری میلادی، این شرکت یک تیم را به استرالیا انتقال داد و اکنون در آستانه نهایی کردن یک سرمایه‌گذاری مشترک با یک شرکت محلی است.

    شرکت Damac Properties، شرکت رقیب Sobha، در حال توسعه یک برج در منطقه Biscayne Bay در میامی آمریکا است و علاوه بر آن،‌ پروژه‌ای در مالدیو نیز در اختیار دارد. همچنین شرکت Samana Developers در مالدیو سه جزیره خریداری کرده است تا یک پروژه توسعه‌ای لوکس با هزینه 600 میلیون دلار بسازد. یک شرکت خصوصی به نام Arada Developments واقع در شارجه امارات، در حال گسترش فعالیت خود در استرالیا است و می‌خواهد 2500 خانه را بسازد و در لندن نیز پروژه‌هایی را آغاز کند.

    ریسک‌های حضور در بازارهای خارجی

    شرکت‌های توسعه مسکن امارات با مجموعه‌ای از ریسک‌ها در بازارهای خارجی مواجه هستند، از جمله بروکراسی، کمبود نیرو و قوانین سختگیرانه‌تر.

    در بازارهای غربی به‌دلیل دادرسی‌های عمومی که اطلاعاتی را از ساکنان یا دیگر سهام‌داران جمع‌آوری می‌کند، یک پروژه توسعه‌ای می‌تواند با تأخیر مواجه یا به‌طور کامل متوقف شود چراکه در این بازارها، تأثیر تراکم فزاینده یا تأثیر بر مقرون‌به‌صرفه بودن خانه‌ها مورد بررسی قرار می‌گیرند. بنابراین، تأییدیه‌های دولتی برای پروژه‌ها معمولا از روندهای داخل امارات طولانی‌تر خواهد بود، زیرا در داخل این کشور حوزه خلیج فارس، مردم عموما قدرت توقف آنچه که در اطراف خانه‌شان ساخته می‌شود را ندارند.

    علاوه بر این، شرکت‌های ساخت‌وساز امارات اغلب نیاز دارند برای اجرای پروژه‌ها در خارج به استخدام مدیران باتجربه‌ای بپردازند که می‌دانند چگونه تأییدیه‌های محلی را به دست آورند یا شراکت‌های محلی در خارج ایجاد کنند.

    شرکت Emaar Properties که بلندترین برج جهان را در دبی ساخته است، در سال 2006 در جهت ورود به بازار آمریکا، خانه‌های ساخته‌شده توسط شرکت آمریکایی John Laing Homes را به مبلغ حدود یک میلیارد دلار خریداری کرد. این شرکت مجبور شد با فرا رسیدن بحران مالی، آن سرمایه‌گذاری را لغو کند.

    منابع مالیِ تازه‌ترین دور از گسترش‌های بین‌المللی شرکت‌های ساخت‌وساز اماراتی ناشی از رونق چندین ساله مسکن در دبی بوده است. برای مثال، شرکت Sobha انتظار دارد فروشش در سال جاری میلادی به 30 میلیارد درهم (8.2 میلیارد دلار) برسد، در حالیکه این میزان در سال 2019 در سطح یک میلیارد درهم قرار داشت.

    کمبود خانه در ایالت‌‌های کمربند آفتاب آمریکا (ایالت‌های جنوبی) و در سراسر استرالیا و اروپا، فرصتی برای توسعه‌دهندگانی است که به‌دنبال تقاضای مطلوب می‌گردند. پس از همه‌گیری کووید-19، قیمت‌های خانه در ایالات متحده با افزایش همراه شد. در همین حال، خانه‌های استرالیا در میان گران‌قیمت‌ترین‌ها در کشورهای توسعه‌یافته است و نرخ کرایه خانه‌ها در این کشور نیز به‌شکل بی‌سابقه‌ای افزایش یافته‌ است.

    مدیرعامل شرکت Arada که در حال ساخت یک پروژه 9.5 میلیارد دلاری در نزدیکی دبی است، شش زمین کوچک در سیدنی و ساحل طلایی (Gold Coast) خریداری کرده است. این شرکت تاکنون تأییدیه سه پروژه در استرالیا را دریافت کرده است، در حالیکه دیگر پروژه‌ها همچنان در مرحله طراحی قرار دارند.

    مدیرعامل Arada معتقد است: «املاک و مستغلات یک تجارت چرخشی است و شما همواره انتظار وقوع رکودهایی دارید که همیشه مانند بحران مالی 2008 یا همه‌گیری، جهانی نمی‌شوند. رکودهای محلی به هر دلیلی رخ می‌دهد. اگر شما در چندین بازار فعالیت داشته باشید، این فرصت را پیدا می‌کنید در زمانی که یک بازار شرایط بدی پیدا می‌کند، وضعیت را متوازن کنید.»

    اخبار مشابه امروز:

    21 - شهریور - 1405

    چرا وام ۲ میلیاردی نتوانست «تسه» را گران کند؟

    با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار می‌رفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان می‌دهد این اتفاق، دست‌کم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.

    چرا افزایش قیمت مسکن مساوی با رونق اقتصادی نیست؟
    20 - شهریور - 1405

    چرا افزایش قیمت مسکن مساوی با رونق اقتصادی نیست؟

    تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانی‌ها و رشد هزینه‌های ساخت دارد. در سال‌های اخیر، سرعت رشد هزینه‌ها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمت‌ها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمت‌های بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.

    اجاره مغازه در پاساژ های تهران؛ ماهی چند ده تا چند صد میلیون تومان؟
    18 - شهریور - 1405

    اجاره مغازه در پاساژ های تهران؛ ماهی چند ده تا چند صد میلیون تومان؟

    در این گزارش، فایل‌های اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمع‌های خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث می‌شود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینه‌های جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایل‌های موجود نشان می‌دهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.

    شغل، کلید اصلی خانه نیست؛ نقش سن و انباشت دارایی در مالکیت مسکن خانوارهای ایرانی
    17 - شهریور - 1405

    شغل، کلید اصلی خانه نیست؛ نقش سن و انباشت دارایی در مالکیت مسکن خانوارهای ایرانی

    یکی از پرسش‌هایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح می‌شود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر می‌شود؟
    برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار می‌رود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان می‌دهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پس‌انداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکل‌گیری مالکیت دارند.
    بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده می‌شود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید می‌کند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش می‌یابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.

    ارسال دیدگاه

    مجموع دیدگاهها : 0
    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
    • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

    نه − هفت =

    برو بالا