نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، بررسی بازار رهن و اجاره در منطقه ۱۰ تهران که از مناطق پرمعامله پایتخت محسوب میشود، نشان میدهد حداقل مبلغ رهن کامل برای یک واحد ۴۰ تا ۵۰ متری، حدود ۳۰۰ میلیون تومان است. این مبلغ در صورت وجود امکاناتی مانند آسانسور، پارکینگ و انباری، تا ۵۰۰ میلیون تومان افزایش مییابد. بر […]
به گزارش اکوایران، بررسی بازار رهن و اجاره در منطقه ۱۰ تهران که از مناطق پرمعامله پایتخت محسوب میشود، نشان میدهد حداقل مبلغ رهن کامل برای یک واحد ۴۰ تا ۵۰ متری، حدود ۳۰۰ میلیون تومان است. این مبلغ در صورت وجود امکاناتی مانند آسانسور، پارکینگ و انباری، تا ۵۰۰ میلیون تومان افزایش مییابد.
بر اساس مشاهدات میدانی، رهن کامل آپارتمانهای ۶۰ تا ۷۰ متری دارای این امکانات نیز حدود ۷۰۰ میلیون تومان است. بهعنوان نمونه، یک واحد ۶۴ متری با ۱۰ سال قدمت، با همین مبلغ بهصورت رهن کامل واگذار شده است.
برای آپارتمانهایی با متراژ ۷۰ تا ۸۰ متر و دارای دو اتاق خواب بههمراه امکاناتی مانند آسانسور، پارکینگ و انباری، حداقل رهن کامل بین ۸۵۰ تا ۹۰۰ میلیون تومان تعیین میشود.
در مورد واحدهای ۱۰۰ تا ۱۲۰ متری، حداقل مبلغ رهن کامل با در نظر گرفتن امکانات یادشده، یک میلیارد تومان است. اگر این واحدها فاقد آسانسور و پارکینگ باشند، مبلغ رهن به حدود ۸۰۰ میلیون تومان کاهش مییابد. برای مثال، رهن کامل یک واحد ۱۰۴ متری و ۹ سال ساخت در محله جی، یک میلیارد تومان اعلام شده است.
همچنین رهن کامل یک واحد نوساز ۱۲۷ متری در محله هاشمی، یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان تعیین شده و یک آپارتمان ۱۰۰ متری و ۱۹ سال ساخت، بدون آسانسور و پارکینگ در محله آذربایجان، با مبلغ ۸۰۰ میلیون تومان بهصورت رهن کامل عرضه شده است.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ