نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، مجید جودی، معاون بازسازی بنیاد مسکن، با اشاره به خسارتهای ناشی از جنگ ۱۲ روزه اخیر، گفت: این آسیبها از منظر تخریب منازل مردم، تفاوت بسیاری با دوران دفاع مقدس دارد. او تأکید کرد که «افکار عمومی پذیرای مقایسه این دو دوره نیستند» و افزود: «من از منظر مردمی صحبت میکنم.» او […]
به گزارش اکوایران، مجید جودی، معاون بازسازی بنیاد مسکن، با اشاره به خسارتهای ناشی از جنگ ۱۲ روزه اخیر، گفت: این آسیبها از منظر تخریب منازل مردم، تفاوت بسیاری با دوران دفاع مقدس دارد. او تأکید کرد که «افکار عمومی پذیرای مقایسه این دو دوره نیستند» و افزود: «من از منظر مردمی صحبت میکنم.»
او با اشاره به تجربه بازسازی پس از جنگ هشتساله، زلزله منجیل و زلزله سرپلذهاب، گفت با وجود این سابقه طولانی، هنوز یک علامت سؤال بزرگ در مسیر بازسازیها باقی است. به گفته جودی، همه تجربههای انباشتهشده باید در شرایط جدید به کار گرفته شود.
معاون بازسازی بنیاد مسکن اعلام کرد در جریان این جنگ حدود چهار هزار واحد مسکونی آسیب دیدهاند که در فهرست بازسازی قرار دارند. از این تعداد، حدود ۵۰۰ واحد نیاز به احداث کامل دارند و مابقی در دسته تعمیرات قرار گرفتهاند. او گفت عمده این تعمیرات مربوط به شکستگی درها، پنجرهها و شیشههاست.
جودی هشدار داد که اگر اینبار اشتباهی در روند بازسازی رخ دهد، علامت سؤال بزرگی نه فقط پیش روی تصمیمگیران، بلکه در برابر کارشناسان خواهد بود. او گفت: «ما باید بستر تصمیمسازی را فراهم کنیم و نمیتوانیم در برابر افکار عمومی پاسخی قانعکننده نداشته باشیم.»
او با اشاره به سخنان یکی از استادان بازنشسته دانشگاه شهید بهشتی، به انتقاد از رویکرد بازسازیهای اولیه پس از جنگ پرداخت. به گفته این استاد، در آن زمان بازسازی عمدتاً دولتی بود و مردم نقشی نداشتند. جودی گفت: «آن زمان ابتدا ائمه جمعه و سپس بنیاد مسکن مستقیماً ساختوساز را انجام میدادند، بدون اینکه حضور مردم در نظر گرفته شود. اما با نارضایتیها، رویکرد تغییر کرد و نقش اصلی به مردم داده شد.»
او به تجربه بازسازی در شهر هویزه اشاره کرد و گفت آستان قدس رضوی با وجود صرف هزینه قابلتوجه، به دلیل نادیده گرفتن بافت اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی منطقه، شهری ساخت که با واقعیتهای میدانی همخوانی نداشت. به گفته او، «تصمیمگیریهایی که در خراسان برای هویزه گرفته شد، کاملاً متناقض با واقعیت منطقه بود» و هویت محلی مردم در نظر گرفته نشد.
جودی گفت که پس از این تجربهها، زلزله منجیل و رودبار در سال ۱۳۶۹ نقطه عطفی بود که نقش مردم را به شاکله اصلی بازسازی تبدیل کرد. او افزود: «مشاور و پیمانکار و مدیریت دولتی باید نقش هدایت، حمایت و نظارت داشته باشند، اما بازسازی باید توسط خود مردم انجام شود. اگر مردم کنار گذاشته شوند و نگاه صرفاً کالبدی باشد، دوباره با تجربه ناموفق هویزه مواجه میشویم.»
بنا به گزارش تسنیم، او اضافه کرد: همان روزهای ابتدایی حمله اسرائیل به کشور، جلسات متعددی برای تدوین برنامه بازسازی برگزار کردیم. آنجا هم گفتیم که تفاوت اصلی بازسازی جنگ با سوانح طبیعی در این است که در بازسازی جنگ، دولت باید جبران خسارت کند.
به گفته او، در سوانح طبیعی مثل زلزله یا سیل، مبنای ما جبران خسارت نیست. حتی در کشورهای توسعهیافته، این نقش را صنعت بیمه ایفا میکند، اما چون صنعت بیمه در کشور ما ضعیف است، نگاه ما به بازسازی سوانح، نگاه توانمندسازی مردم است.در بازسازی جنگ اما اصل بر جبران خسارت توسط دولت است. حالا ممکن است منابع تأمین این جبران خسارت از محلهای مختلفی باشد، اما محور اصلی تأمین اعتبارات، دولت است. البته تفاوت صرفاً در تأمین اعتبار است. در بقیه موارد، مردم باید در مرکز فرآیند بازسازی باشند.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ