نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
قرار است تا نیمه آذر ماه 10 اتوبوس برقی چینی به تهران برسند، شهرداری تهران وعده داده بود 110 اتوبوس برقی چینی تا پایان شهریور به تهران می رسند . از آن زمان از سوی مدیران شهری اعلام شد که این محموله روی آب است و چند هفته ای هم این اتوبوس ها در بندر […]
قرار است تا نیمه آذر ماه 10 اتوبوس برقی چینی به تهران برسند، شهرداری تهران وعده داده بود 110 اتوبوس برقی چینی تا پایان شهریور به تهران می رسند . از آن زمان از سوی مدیران شهری اعلام شد که این محموله روی آب است و چند هفته ای هم این اتوبوس ها در بندر متوقف بودند و هفته گذشته مشخص شد از این 110 دستگاه 10 دستگاه به سمت تهران در حال حرکت است و 79اتوبوس برقی دیگر هم به زودی به سمت تهران حر کت می کنند .
جعفرتشکری هاشمی رییس کمیسیون عمران و حمل و نقل شورای شهر تهران در خصوص این که چه زمانی تمام این اتوبوس ها به خشکی می رسند به اکوایران می گوید: اعدادی مانند 10 اتوبوس ، 100 اتوبوس و مشابه این اعداد برای شهر تهران واقعا تعیینکننده نیستند که ما نگران این باشیم که آیا 10 اتوبوس روی آب است یا روی خشکی و سرنوشت آن چه شده است. گرچه به لحاظ سرمایههای ملی حتما واجد اهمیت است، ولی اینکه فکر کنیم با رسیدن اینها دیگر مشکل اتوبوسرانی تهران حل میشود، واقعا اینطور نیست. نخست این توقع را در ذهن خودمان به وجود نیاوریم که با رسیدن این 10 یا 100 اتوبوس دیگر مشکل شبکه اتوبوسرانی تهران حل میشود.
رییس کمیسیون عمران و حمل و نقل شورای شهر تهران یادآوری می کند:حداقل نیاز اتوبوس در تهران 7 هزار دستگاه اتوبوس است که تا رسیدن به سقف مورد انتظار برای این میزان فاصله زیادی داریم . لذا فارغ از اینکه این تعداد اتوبوس برقی روی آب هستند یا خشکی ، باید اجازه بدهید که ما تلاشهایمان را حداقل به عنوان شورای شهر به سمت خریدهای عمده ببریم. خوشبختانه این کار در حال انجام است . جلساتی را به همراه رییس شورا و مدیران شهرداری با شرکتهای سازنده اتوبوس برگزار کردیم و تلاش می کنیم در فرصت باقیمانده از این دوره شورا بتوانیم حجم بیشتری از اتوبوس را وارد ناوگان شهری تهران کنیم.
تشکری هاشمی با اشاره به این که در حال مذاکره برای خرید اتوبوسهای دوکابین که در خطوط BRT استفاده می شود، هستیم می گوید: در مورد اتوبوسهای تککابین هم با شرکتهای داخلی صحبت کردیم. امیدواریم این مذاکرات و جلسات به ثمر بنشیند تا دست کم چند هزار دستگاه اتوبوس به جمع ناوگان شهر تهران اضافه شود تا دغدغهی اصلی مردم مرتفع شود.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ