نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
شایسته جهانشاهی، عضو کمیته تدوین طرح کنترل فرونشست در کشور با هشدار نسبت به تشدید پدیده فرونشست در پایتخت گفت: کلانشهر تهران نهتنها با خطر زلزله، که با بحران آرام و پیشروندهای به نام فرونشست مواجه است؛ بحرانی که زیر پوست شهر در حال پیشرویست. به گفته او، فرونشست زمین به معنای نشست تدریجی یا […]
شایسته جهانشاهی، عضو کمیته تدوین طرح کنترل فرونشست در کشور با هشدار نسبت به تشدید پدیده فرونشست در پایتخت گفت: کلانشهر تهران نهتنها با خطر زلزله، که با بحران آرام و پیشروندهای به نام فرونشست مواجه است؛ بحرانی که زیر پوست شهر در حال پیشرویست.
به گفته او، فرونشست زمین به معنای نشست تدریجی یا ناگهانی خاک بهدلیل برداشت بیرویه منابع آب زیرزمینیست. اگرچه این فرایند بهتدریج رخ میدهد، اما آثار آن میتواند بهیکباره و بسیار مخرب ظاهر شود.
جهانشاهی با اشاره به استاندارد جهانی فرونشست که حدود ۳ سانتیمتر در سال برآورد میشود، گفت:در برخی مناطق تهران، گزارشهایی از فرونشست ۳۱ سانتیمتری در سال ثبت شده که زنگ خطری برای زیرساختهای حیاتی شهر است.
او تأکید کرد این پدیده میتواند منجر به ترکخوردگی ساختمانها، آسیب به پلها، جادهها و شبکههای حیاتی شهری شود و ایمنی ساکنان را بهشدت تهدید کند.
بحران بدون متولی؛ مدیریت جزیرهای دستگاهها
این کارشناس بحران شهری با ابراز تأسف از نبود یک نهاد مسئول مشخص برای مدیریت پدیده فرونشست افزود: دستگاههای مختلف بهصورت جزیرهای عمل میکنند و همین خلأ موجب تدوین طرح ملی کنترل و کاهش اثرات فرونشست برای کشور شده است.
او گفت: این بحران اکنون تمام استانهای کشور بهجز گیلان را درگیر کرده است. در حالی که بسیاری کشورها با مدیریت یکپارچه، پدیده فرونشست را کنترل کردهاند، در ایران هنوز برداشت بیرویه از منابع آب زیرزمینی ادامه دارد.
جهانشاهی ریشه اصلی بحران را در چاههای غیرمجاز و برداشت بیضابطه آب دانست و بر ضرورت نصب سیستمهای هوشمند کنترل برداشت آب تأکید کرد.
به گفته او، راهکارهایی نظیر استفاده از آبهای سطحی، تغذیه مصنوعی سفرههای زیرزمینی و انسداد چاههای غیرمجاز باید بهطور همزمان در دستور کار قرار گیرد.
او همچنین از تدوین طرحی ملی با مشارکت بیش از ۷۰ کارشناس و متخصص خبر داد که طی یک سال در جلسات فشرده با هدف کاهش مخاطرات فرونشست تهیه شده است.
عضو کمیته تدوین طرح کنترل فرونشست با اشاره به اقدامات موفق فرهنگی در حوزه زلزله گفت:متأسفانه بسیاری از شهروندان، فرونشست را بهعنوان دومین بحران مهم تهران نمیشناسند. بدون آگاهی عمومی، مدیریت مصرف آب نیز به نتیجه نخواهد رسید.
جهانشاهی در پایان تأکید کرد که نقش مردم در مصرف بهینه منابع آب زیرزمینی کلیدی است و بدون تغییر در رفتار عمومی، مقابله با این تهدید خاموش ممکن نخواهد بود.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ