نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، با بودجه یک میلیارد تومانی برای رهن کامل، انتخابهای مستأجران از یک آپارتمان 50 متری در شمال غرب تهران تا آپارتمانی 120 متری در نقاط جنوب تهران شروع میشود و تا خانهای با متراژ بیشتر در کرج و اندیشه ادامه دارد. اختلاف قیمت در این سه نقطه، تنها مربوط به متراژ یا […]
به گزارش اکوایران، با بودجه یک میلیارد تومانی برای رهن کامل، انتخابهای مستأجران از یک آپارتمان 50 متری در شمال غرب تهران تا آپارتمانی 120 متری در نقاط جنوب تهران شروع میشود و تا خانهای با متراژ بیشتر در کرج و اندیشه ادامه دارد. اختلاف قیمت در این سه نقطه، تنها مربوط به متراژ یا سال ساخت نیست؛ سبک زندگی، دسترسی به حملونقل عمومی، و امکانات محله نیز در این تصمیم اثر گذارند.
بررسی بازار رهن و اجاره تهران نشان میدهد که در شمال غرب تهران، با بودجهای یک میلیارد تومانی، میتوان واحدی تا مساحت 80 مترمربع در شمال غرب تهران رهن کامل کرد؛ برای مثال در محله جنت آباد شمالی، آپارتمانی 60 متری به همراه آسانسور، پارکینگ و انباری، و در محله پونک، آپارتمانی 75 متری و 14 سال ساخت، دارای پارکینگ و انباری به صورت رهن کامل اجاره داده میشود.
در سمت شرق و شمال تهران، امکان رهن کامل یک واحد آپارتمان تا مساحت 100 مترمربع وجود دارد؛ در تهرانپارس، آپارتمانی 72 متری و دارای پارکینگ، آسانسور و انباری و در محله نارمک، واحدی 75 متری، دارای پارکینگ و انباری با این بودجه آگهی شده است.
در جنوب تهران، امکان رهن کامل واحدی تا 150 مترمربع زیربنا وجود دارد؛ در مرکز تهران نیز رهن کامل یک واحد تا مساحت 120 مترمربع فراهم است.
در کرج، امکان رهن کامل آپارتمان تا سقف 190 مترمربع زیربنا و 2 سال ساخت، آسانسور، پارکینگ و انباری با یک میلیارد تومان وجود دارد؛ نکته حائز اهمیت این است که در کرج، و اندیشه، با این بودجه میتوان آپارتمانهایی با امکانات بیشتر همچون جکوزی و تعداد خوابی بالاتر از 3، اجاره کرد.
برای مثال در کوی مهر، آپارتمانی 85 متری و دارای آسانسور، پارکینگ ، استخر و باشگاه و در محله گوهردشت، آپارتمانی 170 متری و دارای جکوزی، آسانسور، انباری و بدون پارکینگ، به صورت رهن کامل اجاره کرد.
در اندیشه، نیز، امکان رهن کامل یک آپارتمان دارای امکانات تا سقف 150 مترمربع به صورت رهن کامل اجاره کرد؛ در فاز یک اندیشه آپارتمانی 125 متری و کلیدنخورده، دارای آسانسور، پارکینگ و انباری با این بودجه اجاره داده میشود.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ