نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
حریم پایتخت دیگر خارج از دید نخواهد ماند. حمیدرضا صارمی، معاون شهرسازی و معماری شهرداری تهران، با اشاره به امضای تفاهمنامهای با دانشگاه امام حسین(ع)، اعلام کرد: «برای نخستین بار در کشور، نظارت هوشمند و ۲۴ ساعته بر حریم تهران با استفاده از فناوریهای پیشرفته آغاز میشود. با این روش، تمام نقاط حریم توسط پهپادها، […]
حریم پایتخت دیگر خارج از دید نخواهد ماند. حمیدرضا صارمی، معاون شهرسازی و معماری شهرداری تهران، با اشاره به امضای تفاهمنامهای با دانشگاه امام حسین(ع)، اعلام کرد: «برای نخستین بار در کشور، نظارت هوشمند و ۲۴ ساعته بر حریم تهران با استفاده از فناوریهای پیشرفته آغاز میشود. با این روش، تمام نقاط حریم توسط پهپادها، ماهوارهها و سامانههای مبتنی بر هوش مصنوعی رصد خواهند شد.»
او با تأکید بر اینکه این فناوریها خطای انسانی را حذف میکنند، افزود: «با کوچکترین تغییرات در حریم، سامانه هوشمند هشدار میدهد و در صورت تشخیص تخلف، امکان تخریب فوری بدون نیاز به رأی قضایی وجود دارد. هدف این است که میزان تخلفات را به صفر برسانیم.»
صارمی همچنین به آمار تخریبهای غیرمجاز در سال گذشته اشاره کرد و گفت: «در سال ۱۴۰۳ حدود ۴۸۰ تخلف در حریم پایتخت شناسایی و تخریب شد. این عدد هرچند نسبت به وسعت حریم پایین است، اما همچنان نیاز به اقدام مؤثر دارد. با اجرای این طرح، پیشبینی میشود موارد تخلف به شدت کاهش یابد.»
در همین راستا، سبحانالله علیپور، مدیرکل حریم شهر تهران نیز از آغاز پروژهای بیسابقه تحت عنوان «عکسبرداری هوایی و تهیه ارتوفتوموزائیک» خبر داد. به گفته او، این پروژه با هدف ارتقاء دقت نظارت و تولید تصاویر مکانمحور با وضوح ۱۰ سانتیمتر، در دو فاز (با پوشش گیاهی و بدون پوشش) اجرا خواهد شد.
علیپور تأکید کرد: «این پروژه یکی از ستونهای اصلی تحقق شهر هوشمند و پایدار است. در حال حاضر نظارت فیزیکی بر حریم بسیار پرهزینه و ناکارآمد است، اما با اجرای این طرح، مسیر بهسوی نظارت دقیق، ارزان و فوری باز خواهد شد.»
این پروژه که ۵۹۱۹ کیلومترمربع از اراضی حریم تهران را پوشش میدهد، با همکاری اداره کل حریم و سازمان فناوری اطلاعات شهرداری تهران در حال اجراست و قرار است زیرساختهای هوشمند پایش حریم را برای سالهای آینده فراهم کند.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ