نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران،نعمتالله فرزانپور، مدیرعامل شرکت متروی تهران، از آغاز تجهیز کارگاههای ساخت خطوط ۸ و ۹ مترو خبر داد و گفت هزینه ساخت هر کیلومتر مترو با تجهیزات، حدود ۵۰ میلیون یورو برآورد میشود. به گفته او، تکمیل این شبکه میتواند نقش قابلتوجهی در کاهش مصرف سوخت، صرفهجویی در زمان سفر و کاهش ترافیک […]
به گزارش اکوایران،نعمتالله فرزانپور، مدیرعامل شرکت متروی تهران، از آغاز تجهیز کارگاههای ساخت خطوط ۸ و ۹ مترو خبر داد و گفت هزینه ساخت هر کیلومتر مترو با تجهیزات، حدود ۵۰ میلیون یورو برآورد میشود. به گفته او، تکمیل این شبکه میتواند نقش قابلتوجهی در کاهش مصرف سوخت، صرفهجویی در زمان سفر و کاهش ترافیک ایفا کند.
وی در حاشیه بازدید خبرنگاران از روند ساخت خط ۱۰ مترو، افزود که احداث شاخه غربی این خط در اولویت قرار دارد تا بار ترافیکی بزرگراههای حکیم و همت کاهش یابد. فرزانپور همچنین تأکید کرد که با بهرهبرداری از خطوط جدید، امکان دسترسی مسافران ورودی از غرب تهران تسهیل خواهد شد.
او گفت تاکنون ۳۰۸ کیلومتر مترو با ۱۶۰ ایستگاه در تهران و حومه به بهرهبرداری رسیده و برنامهریزیها برای احداث خطوط ۸ تا ۱۱ در دستور کار است. به گفته فرزانپور، قرارداد خطوط ۸ و ۹ نهایی شده و خط ۱۱ نیز در مرحله اخذ مجوزهای قانونی است. عملیات حفاری شفت خط ۹ نیز در جریان است.
از سوی دیگر، فرهاد زمانی، سرپرست خط ۱۰ متروی تهران، اعلام کرد که قرار است پنج کیلومتر از این خط از ایستگاه دریاچه چیتگر تا کوهسار تا سال ۱۴۰۶ با شش ایستگاه به بهرهبرداری برسد. به گفته او، خط ۱۰ با ۴۷ کیلومتر طول و ۳۵ ایستگاه، مناطق ۱ تا ۵ و ۲۲ را پوشش خواهد داد و بخش غربی آن شامل ۲۹ کیلومتر و ۲۱ ایستگاه است.
وی با بیان اینکه حفاری این خط بهصورت مکانیزه و با دستگاههای TBM انجام میشود، گفت در حال حاضر یکی از این دستگاهها در کارگاه چیتگر فعال است و دستگاه دوم تا پاییز به ایستگاه جنتآباد منتقل خواهد شد. زمانی افزود که ۷۰ تا ۸۰ درصد قطعات این دستگاهها توسط تکنسینهای داخلی تولید میشود.
محمدابراهیم باقری، مدیر طرح خط ۱۰، نیز گفت این پروژه به عنوان طرحی ششساله در نظر گرفته شده و هدف آن اتصال شرق به غرب پایتخت از تهرانپارس تا وردآورد است. او گفت در فاز اول، بخش دریاچه تا میدان کتاب تا سه سال آینده به بهرهبرداری خواهد رسید.
باقری خاطرنشان کرد که هزینه اولیه این پروژه حدود ۸۰ هزار میلیارد تومان تخمین زده شده و در صورت تأمین منابع، ساخت کامل آن طبق زمانبندی پیش خواهد رفت. وی افزود که این خط با داشتن شش ایستگاه تبادلی، پوشش مناسبی برای مناطق شمالی تهران و بهویژه منطقه ۲۲ فراهم خواهد کرد.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ