نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
مقامهای شهری تهران از انجام مطالعات جامع برای ساخت سه آرامستان جدید در پایتخت خبر دادهاند. این اقدام در حالی صورت میگیرد که ظرفیت آرامستان فعلی شهر، بهشت زهرا (س)، رو به پایان است. احمد صادقی، رئیس کمیسیون شفافیت و شهر هوشمند شورای اسلامی شهر تهران، اعلام کرده است که تمامی بررسیهای اقتصادی، اجتماعی و […]
مقامهای شهری تهران از انجام مطالعات جامع برای ساخت سه آرامستان جدید در پایتخت خبر دادهاند. این اقدام در حالی صورت میگیرد که ظرفیت آرامستان فعلی شهر، بهشت زهرا (س)، رو به پایان است.
احمد صادقی، رئیس کمیسیون شفافیت و شهر هوشمند شورای اسلامی شهر تهران، اعلام کرده است که تمامی بررسیهای اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی برای مکانیابی این آرامستانها انجام شده تا اطمینان حاصل شود که ساختوسازها مزاحمتی برای ساکنان اطراف ایجاد نکند.
به گفته آقای صادقی، این آرامستانها در مناطق جنوبشرقی تهران و در نقاطی شامل سهراه سیمان، ابتدای جاده ساوه و منطقه کلاغآبه احداث خواهند شد. وی همچنین گفت که هماهنگیهای لازم با استانداریها، وزارت کشور و شوراهای محلی صورت گرفته و فرآیند قانونی برای اجرای طرح در حال پیگیری است.
از سوی دیگر، مقامات تأکید کردهاند که ذخیره قبر برای شرایط بحرانی – از جمله در مواقع بروز بلایای طبیعی – از جمله الزاماتی است که آرامستانهای فعلی پایتخت موظف به رعایت آن هستند.
عضو کمیسیون برنامه و بودجه شورای شهر در واکنش به مخالفتهایی که گاه از سوی ساکنان مناطق اطراف نسبت به احداث آرامستانها مطرح میشود، گفت: «تلاش ما این است که هیچ پروژهای بدون پشتوانه مطالعاتی به مردم تحمیل نشود.»
در عین حال، رئیس کمیسیون سلامت، محیط زیست و خدمات شهری شورای تهران هشدار داده که آمادهسازی آرامستانهای جدید ممکن است تا شش ماه به طول انجامد و در صورت تأخیر در تصمیمگیری، پایتخت با بحران دفن اموات روبرو خواهد شد.
شهرداری تهران تاکنون دو زمین را برای احداث آرامستان به تملک خود درآورده اما بر سر سومین قطعه زمین هنوز اختلافاتی وجود دارد که به گفته مقامهای شهری، در صورت همکاری وزارت کشور قابل حل خواهد بود.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ