نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
در حالیکه آسیبهای اجتماعی در پایتخت ایران هر روز ابعاد تازهتری پیدا میکند، شورای شهر تهران از پیشرفت در مقابله با این بحران خبر میدهد. نرگس معدنیپور، رئیس کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تهران، میگوید: «نمیتوانیم ادعا کنیم همه خانههای پلاک قرمز پلمب شدهاند، اما روند شناسایی و انسداد این نقاط پرآسیب همچنان با […]
در حالیکه آسیبهای اجتماعی در پایتخت ایران هر روز ابعاد تازهتری پیدا میکند، شورای شهر تهران از پیشرفت در مقابله با این بحران خبر میدهد. نرگس معدنیپور، رئیس کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تهران، میگوید: «نمیتوانیم ادعا کنیم همه خانههای پلاک قرمز پلمب شدهاند، اما روند شناسایی و انسداد این نقاط پرآسیب همچنان با جدیت ادامه دارد.»
او همچنین با اشاره به طرحهای فوریتی اجرا شده در مناطق شهری افزود: «یکی از اقدامات مؤثر در این طرحها، رفع فضاهای بیدفاع شهری و برخورد با خانههای متروکه یا پرخطر بوده است که معمولاً پناهگاه معتادان متجاهر یا محل بروز آسیبهای ثانویه محسوب میشوند.»
خانههای موسوم به «پلاک قرمز» سالهاست به یکی از نمادهای امنیتزدایی در تهران بدل شدهاند. این خانهها، که بیشتر در بافتهای فرسوده و محلههای کمبرخوردار قرار دارند، محلی برای تجمع معتادان، خرید و فروش مواد مخدر، خشونت و حتی جرایم سازمانیافتهاند.
معدنیپور با اشاره به برخی مناطق بحرانی از جمله منطقه ۱۲ و ۱۹، تأکید کرد که در این محلهها هنوز همه خانههای قرمز پلمب نشدهاند، اما روند شناسایی ادامه دارد.
رئیس کمیسیون فرهنگی شورای شهر، از نبود نیروهای متخصص بهویژه در نواحی شهری و نبود ضابط قضایی برای گشتهای ساماندهی معتادان متجاهر بهعنوان دو گره اصلی یاد کرد و گفت: «باید گشتها بهگونهای سازماندهی شوند که در موارد اضطراری در اختیار نواحی قرار بگیرند.»
او همچنین از فشارهای وارد بر مأموران و حمله با سرنگ و ابزار آلوده سخن گفت و تاکید کرد که وظایف قرارگاه اجتماعی تقریباً بهطور کامل بر دوش شهرداری افتاده است: «در حال حاضر یکی از مأموران به دلیل برخورد با سرنگ آلوده در بیمارستان بستری است. سایر دستگاهها باید پاسخگو باشند.»
از ابتدای سال گذشته تاکنون، پنج مرحله از طرح فوریتی ساماندهی آسیبهای اجتماعی در ماههای مختلف اجرا شده و در این مدت بیش از ۲۰ هزار آسیبدیده اجتماعی به مراکز حمایتی شهرداری منتقل شدهاند.مرحله ششم این طرح نیز از ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۴ آغاز شده است.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ