نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
با افزایش روزافزون آلودگی هوا و فرسودگی ناوگان حملونقل عمومی، تهران به دنبال راهکارهای جدید برای بهبود وضعیت حملونقل شهری است. در این میان، ورود تراموا به پایتخت بهعنوان راهکاری زودبازده معرفی شده ، اما در کنار آن، چالشهایی مانند زیرساختهای موردنیاز، تأمین مالی و برنامهریزی بلندمدت مطرح است. آیا تراموا میتواند در کوتاهمدت به […]
با افزایش روزافزون آلودگی هوا و فرسودگی ناوگان حملونقل عمومی، تهران به دنبال راهکارهای جدید برای بهبود وضعیت حملونقل شهری است. در این میان، ورود تراموا به پایتخت بهعنوان راهکاری زودبازده معرفی شده ، اما در کنار آن، چالشهایی مانند زیرساختهای موردنیاز، تأمین مالی و برنامهریزی بلندمدت مطرح است. آیا تراموا میتواند در کوتاهمدت به کاهش مشکلات ترافیکی و آلودگی کمک کند، یا همانند برخی پروژههای شهری، در مسیر تحقق، سالها به طول خواهد انجامید؟
مدیرعامل سازمان اتوبوسرانی تهران و حومه از ورود ۶۴ دستگاه تراموا به پایتخت در سال آینده خبر داده و اعلام کرده که تست شبانه این وسیله نقلیه با موفقیت انجام شده است. احمد قیومی به سایت روابط عمومی شهرداری تهران توضیح داد که تمامی شاخصهای لازم، ازجمله توقف، میزان شارژ و جابهجایی مسافر، در این تست مورد ارزیابی قرار گرفتهاند. وی همچنین از انجام تست روزانه در روزهای آینده خبر داد و تأکید کرد که در فاز اول، ۶۴ دستگاه تراموا با چهار واگن وارد تهران خواهد شد.
در همین راستا، مسعود نصرتی، رئیس سازمان شهرداریها و دهیاریهای کشور نیز با اشاره به اولویت وزارت کشور در راهاندازی تراموا، به بازه زمانی طولانیمدت موردنیاز برای تکمیل زیرساختهای آن اشاره کرد. وی اعلام کرد که هرچند تراموا یک راهکار زودبازده محسوب میشود، اما تجربه قبلی کشور نشان میدهد که ایجاد زیرساختهای لازم برای خطوط تراموا، بین ۱۰ تا ۱۲ سال زمان میبرد. به گفته نصرتی، در تهران، توسعه زیرساختهای ۷ خط تراموا ممکن است تا ۲۵ سال به طول بینجامد.
حملونقل برقی در اولویت، اما زیرساختها ضعیف است
علاوه بر تراموا، توسعه ناوگان حملونقل برقی نیز یکی از برنامههای کلانشهرها برای مقابله با آلودگی هواست. نصرتی در این خصوص گفت: «خرید اتوبوس و تاکسیهای برقی برای کلانشهرها در اولویت قرار گرفته است و سازمان برنامه و بودجه، صندوق اسقاط و شهرداریها در تأمین مالی آن مشارکت خواهند داشت.» وی همچنین تأکید کرد که باوجود مزایای اتوبوسهای برقی، هنوز زیرساختهای لازم برای استفاده از آنها در کشور فراهم نشده است و تلاشها در این راستا ادامه دارد.
چالشهای حملونقل شهری و آینده نامشخص برخی طرحها
درحالیکه تهران به دنبال نوسازی و توسعه ناوگان حملونقل عمومی است، چالشهایی نظیر تأمین مالی، طولانی بودن روند اجرایی پروژهها و کمبود زیرساختهای فنی، همچنان مانعی در مسیر اجرای سریع این طرحهاست. از سوی دیگر، برخی برنامهها، مانند خرید واگنهای مترو از چین، با مصوبات جدید دولت و تأمین پیشپرداخت، امیدهایی برای بهبود شرایط ایجاد کرده است.
بااینحال، همچنان این پرسش مطرح است که آیا طرحهایی مانند تراموا و اتوبوسهای برقی میتوانند بهعنوان راهکاری فوری برای کاهش آلودگی و ترافیک عمل کنند، یا در سایه مشکلات اجرایی، به پروژههایی بلندمدت تبدیل خواهند شد؟
غلامرضا سلامی، صاحبنظر ارشد مسکن و ساختمان، در همایش «چشمانداز اقتصاد ایران ۱۴۰۵» با قدردانی از برگزارکنندگان این همایش، اظهار کرد: از دستاندرکاران برگزاری این همایش تشکر میکنم که همچنان برای ایجاد امید در اقتصاد کشور تلاش میکنند. اینکه مردم با وجود همه مشکلات اقتصادی هنوز با استقبال خوب در چنین نشستهایی شرکت میکنند، نشان میدهد که امید در جامعه همچنان زنده است.
دنیای اقتصاد: فایلهای پیشنهادی فروش آپارتمان در محلات منتخب مناطق ۹، ۱۰، ۱۱ و ۱۲ جدول امروز نبض بازار را تشکیل میدهد.
با وجود آنکه شورای عالی مسکن برای کنترل بازار اجاره، سقف ۲۵ درصدی افزایش اجارهبها را تعیین کرده، همچنان یکی از مهمترین ابهامات این مصوبه، وضعیت حقوقی قراردادهایی است که با توافق موجر و مستأجر و با رقمی بیش از سقف مصوب منعقد میشوند. این ابهام از آنجا پررنگتر میشود که سامانه «خودنویس» و سامانه ثبت الکترونیکی معاملات املاک، مانعی برای ثبت چنین قراردادهایی ایجاد نمیکنند؛ بنابراین این پرسش مطرح است که اگر قراردادی با افزایش بیش از سقف قانونی ثبت شود، آیا از نظر حقوقی معتبر است یا خیر؟
بهزاد قاسملو، وکیل پایه یک دادگستری، در گفتوگو با اکوایران میگوید سقف افزایش اجارهبها مستند به ماده ۷ قانون ساماندهی بازار زمین، مسکن و اجارهبهاست و از نظر حقوقی صرفاً یک توصیه یا بخشنامه نیست. به گفته او، پیشبینی ضمانت اجراهایی مانند استرداد اضافه دریافتی و جریمه نشان میدهد قانونگذار قصد الزامآور بودن این حکم را داشته است.
گزارش «شهرهای جهان ۲۰۲۶» سازمان ملل متحد، در ضمیمه آماری خود وضعیت مسکن کشورهای مختلف را از چند زاویه بررسی کرده است؛. این ضمیمه آماری در شش جدول تنظیم شده است. از تعداد خانههای موجود و توان مالی خانوارها برای تأمین مسکن گرفته تا امنیت تصرف، سکونتگاههای غیررسمی، ایمنی ساختمانها، دسترسی به خدمات پایه و سازگاری شهرها با تغییرات اقلیمی . در میان این دادهها، جدول نخست تصویر قابلتوجهی از بازار مسکن ایران ارائه میدهد؛ تصویری که در آن، همزمان با افزایش تعداد واحدهای مسکونی، کمبود مسکن نیز با سرعتی بسیار بیشتر رشد کرده و متوسط عمر ساختمانهای کشور افزایش یافته است. این گزارش با تمرکز بر ایران، دادههای موجودی، کمبود و سن ساختمانها را در فاصله سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۳ بررسی و آنها را با روند جهانی و چند کشور منتخب مقایسه میکند.
Δ