نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران،علیرضا زاکانی در شانزدهمین جشنواره بین المللی پژوهش و نوآوری با بیان اینکه تهران کلانشهری با موضوعات پیچیده است که اگر به روشهای غیرعلمی به آن توجه شود جز سردرگمی بیشتر چیزی ندارد، گفت: تهران شهر پرجمعیتی است و اگر از مردم بپرسید که مشکل شهر چیست یقینا از آلودگی هوا و ترافیک نام […]
به گزارش اکوایران،علیرضا زاکانی در شانزدهمین جشنواره بین المللی پژوهش و نوآوری با بیان اینکه تهران کلانشهری با موضوعات پیچیده است که اگر به روشهای غیرعلمی به آن توجه شود جز سردرگمی بیشتر چیزی ندارد، گفت: تهران شهر پرجمعیتی است و اگر از مردم بپرسید که مشکل شهر چیست یقینا از آلودگی هوا و ترافیک نام می برند و در چنین مجموعه ای مشکلات متعدد جز با مشارکت مردم نمی توان حل کرد و جز از طریق علم و دانش و تکیه بر دانشمند نمی توانیم راه برون رفت را پیدا کنیم.
وی با اشاره به اینکه باید تهران را از چند بعد مورد توجه قرار داد، ادامه داد: مدیریت شهری در این مدت از یک نهاد خدماتی به یک نهاد مشارکتی بدل شده است و حالا چیزی فراتر از یک خدمات صرف حرکت کردیم و در گام دوم توجه به کالبد شهر مورد توجه قرار گرفته و موضوعاتی همچون آب، زلزله، سیل و… مورد توجه قرار گرفته است و به طبع یک تحول بزرگی نیاز است تا کالبد شهر به مجموعهای که در آن بشود کار بزرگ و اساسی انجام داد؛ تبدیل شود.
زاکانی با بیان اینکه اگر یکی از مشکلات تهران آلودگی هواست ما برقی سازی را در دستور کار قرار دادیم و می خواهیم تهران را از وضعیت اسفناک آلودگی هوا و…. نجات داده و برقی سازی، آلودگی تهران را کاهش می دهد و در حال پوست اندازی هستیم، گفت: حضور تراموا و توسعه مترو، افزایش جدی اتوبوس و تاکسی های برقی شرایط تهران را تغییر میدهد و در این در حالیست که روزانه ۲۱ میلیون سفر در تهران انجام می شود که ۶۶ درصد سفرهای مردم با خودروی شخصی است و می بینید که ۴.۶ میلیون موتور در تهران ثبت شده و از هر جا که می روی موتور می جوشد و این در حالیست که یکی از وجوه برقی سازی برقراری این نظم و امنیت است.
وی افزود: هدف گذاری این است که ۷۰ درصد حمل ونقل با حمل و نقل عمومی باشد؛ لذا حجم اتوبوسها نسبت به ۴۱ ماه قبل بیش از دو برابر است و سال آینده نیز این نسبت به ۵ الی ۶ درصد بیشتر می شود و دقت داشته باشید که بسته ۵.۶ میلیارد یورو ارزش بسته ای بود که روز پنجشنبه با حضور رییس جمهور رونمایی شد.
زاکانی با بیان اینکه تهران در حال پوست اندازی است و امسال در نیمه اسفندماه، جشن پایان مرحله اول کمربند سبز که از سال ۶۵ شروع شده را خواهیم گرفت، گفت: امسال ۳ هزار هکتار فضای سبز ایجاد کردیم و امسال این میزان به لطف خدا اگر افتتاح شود بالغ بر ۵۱ هزار و ۵۰۰ هکتار فضای سبز پیرامونی داریم؛ البته قانع نیستیم و این جنس حرکتها باید توسعه یابد و حالا سوال پیش می آید که آب این فضای سبز از کجامی آید و باید بگیم که از طریق بازچرخانی آب این مهم تامین می شود و در این حوزه از برنامه جلو هستیم و حتی درخواست کردیم که پهنه شمالی تهران را از طریق منابع طبیعی به شهرداری تهران بسپارند تا بتوانیم تهران را در برابر وقوع سیل و همچنین بازچرخانی شهر نجات دهیم.
زاکانی با بیان اینکه مدیریت شهری آنقدر وسیع است که به همه علوم نیاز دارد گفت: بر همین اساس شهرداری تهران مجوز احداث پارک فناوری را در راستای حمایت از پژوهش و پژوهشگر اخذ کرده است و دست کمک را به سوی اهالی دانش دراز کردیم و نیازمند کمک هستیم و از طریق دانش می توانیم از راه های میانبر به اهداف رسید.
دراین جلسه مهدی چمران رئیس شورای شهر تهران هم گفت: پژوهش لغت بسیار خوبی است و همه آن را به کار میبریم. اما با جرات میتوانم بگویم این لغت تا سالیان قبل بسیار مظلوم واقع شده بود و عموما با طرحهایی مواجه میشدیم تنها در جایی بایگانی میشدند و از آنها استفاده شایانی صورت نمیگرفت.
وی تاکید کرد: با تحریمها و فشارهایی که به ما وارد شد، مجبور شدیم به پژوهش واقعی روی آوریم. امروز به خوبی شاهد نتیجه این پروژهش در تمام صحنههای علمی هستیم.
چمران به متکی بودن پژوهش و نوآوری به یکدیگر پرداخت و گفت: مقام معظم رهبری نیز به نوآوری در این زمینه تاکید کردند. پژوهش در مدیریت شهری بسیار جا دارد و کلانشهر تهران مرکز پژوهشهاست.
وی در ادامه به رفع مسائل با کمک جوانان پژوهشگر امروز پرداخت و گفت: میتوانیم تمام مسائل را با پژوهش جلو ببریم و به نتیجه برسانیم. اگر مسائل شهری بر مبنای پژوهش استوار نباشند، نوآوریها و اقدامات ارزشمند نخواهند بود.
چمران در ادامه بیان کرد: اگر مسیر پژوهش را صحیح و درست برویم، عملیات اجرایی هم صحیح و درست اجرا خواهد شد.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ