نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، دکلهای مخابراتی یکی از زیرساختهای اساسی برای ارائه خدمات ارتباطی در شهرهای بزرگ محسوب میشوند. اما در تهران، روند صدور مجوز و مدیریت این دکلها با مشکلات و چالشهای جدی مواجه است. در حالی که به گفته مهدی بابایی، رئیس کمیته ایمنی شورای اسلامی شهر تهران، حدود ۴,۵۰۰ دکل دارای مجوز در […]
به گزارش اکوایران، دکلهای مخابراتی یکی از زیرساختهای اساسی برای ارائه خدمات ارتباطی در شهرهای بزرگ محسوب میشوند. اما در تهران، روند صدور مجوز و مدیریت این دکلها با مشکلات و چالشهای جدی مواجه است. در حالی که به گفته مهدی بابایی، رئیس کمیته ایمنی شورای اسلامی شهر تهران، حدود ۴,۵۰۰ دکل دارای مجوز در سطح شهر فعال هستند، همچنان تعداد زیادی از دکلها بدون اخذ مجوزهای قانونی نصب شدهاند. این مسئله نگرانیهای متعددی را در حوزه ایمنی، سلامت شهروندان و ناهنجاریهای بصری شهری به وجود آورده است.
مشکلات فرآیند صدور مجوز و دکلهای غیرمجاز
بابایی به سایت خبری روابط عمومی شهرداری اعلام کرد که در سال ۱۴۰۳، ۲۲۸ درخواست برای نصب دکل از سوی اپراتورها ارائه شده که تنها ۱۱۸ مورد آن تأیید شده است.
از سوی دیگر، بابایی تأکید میکند که “۵۷۰ دکل فاقد مجوز قدیمی توسط شهرداری شناسایی شده که تنها ۱۳۹ دکل توانسته مجوز دریافت کند و مابقی برای تعیین تکلیف به کمیسیون ماده ۱۰۰ ارسال شده است.” این موضوع نشاندهنده ضعف نظارت در سالهای گذشته است که منجر به گسترش نصب دکلهای غیرمجاز شده و اکنون بار سنگینی بر دوش شهرداری گذاشته است.
چالشهای ایمنی و سلامت عمومی یکی از نکات مهمی که بابایی مطرح کرده، لزوم رعایت فاصله ۱۵ متری دکلها از ساختمانهای مجاور است. وی در این خصوص گفت: “ساختمانی که دکل روی آن نصب میشود، دچار مشکل نمیشود اما دکل باید با ساختمانهای مجاور ۱۵ متر فاصله داشته باشد.” همچنین وی هشدار داده است که نصب دکلها نباید در فاصله کمتر از ۱۵ متر از مدارس و پارکها صورت گیرد و در صورت ضرورت، باید حداقل ۵۰ متر فاصله با محل بازی کودکان رعایت شود. اما آیا این ضوابط در عمل اجرا میشود؟ با توجه به وجود دکلهای غیرمجاز، به نظر میرسد که این قوانین بهصورت سلیقهای اجرا میشوند و نظارت کافی بر رعایت این موارد وجود ندارد.
عقبماندگی در توسعه فیبر نوری؛ علت اصلی افزایش دکل ها
بابایی ضمن انتقاد از وضعیت فعلی توسعه فیبر نوری در تهران، گفت: “امروز اینترنت مصرفی شهروندان اغلب از طریق تلفن همراه است؛ در صورتی که در تمام دنیا از اینترنت ثابت و فیبر نوری استفاده میشود.” این تأخیر در توسعه زیرساختهای اینترنت ثابت باعث شده تا اپراتورها برای پوشش بهتر و افزایش سرعت اینترنت، به نصب بیشتر دکلهای مخابراتی روی بیاورند.
این در حالی است که شهروندان، به جای بهرهمندی از اینترنت پایدار، مجبور به استفاده از اینترنت موبایل با پوشش ناپایدار و هزینههای بالا هستند.
مشکلات مرتبط با نصب و مدیریت دکلهای مخابراتی در تهران، نتیجهای از عدم نظارت دقیق، قوانین نامنسجم و توسعه ناکافی زیرساختهای ارتباطی مانند فیبر نوری است. در حالی که شورای شهر و شهرداری به دنبال ساماندهی وضعیت دکلهای موجود هستند، همچنان ضعفهای نظارتی و اجرای نامناسب مقررات، معضلاتی جدی در این حوزه ایجاد کرده است.
به اعتقاد کارشناسان به جای افزایش بیرویه دکلهای مخابراتی، تمرکز بر توسعه فیبر نوری و اینترنت ثابت باشد تا مشکلات ناشی از نصب این دکلها کاهش یابد.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ