نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
پژوهشی در رابطه بامقایسه اقتصادی مترو و اتوبوس تندرو در کاهش آلودگی هوا نشان میدهد که توسعه سیستمهای حملونقل عمومی تأثیر قابل توجهی بر کاهش آلودگی هوا دارد، اما میزان توجیه اقتصادی آن بسته به نوع سیستم متفاوت است. مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهرداری تهران در گزارشی که پاییز امسال منتشر شده به بررسی تفصیلی هزینهها […]
پژوهشی در رابطه بامقایسه اقتصادی مترو و اتوبوس تندرو در کاهش آلودگی هوا نشان میدهد که توسعه سیستمهای حملونقل عمومی تأثیر قابل توجهی بر کاهش آلودگی هوا دارد، اما میزان توجیه اقتصادی آن بسته به نوع سیستم متفاوت است.
مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهرداری تهران در گزارشی که پاییز امسال منتشر شده به بررسی تفصیلی هزینهها و منافع توسعه مترو، اتوبوسهای تندرو و اتوبوسهای معمولی میپردازد.
حملونقل یکی از اصلیترین منابع آلودگی هوا در سراسر جهان محسوب میشود. بر اساس مطالعات انجامشده، انتشار آلایندهها در این بخش از سال 1990 تا 2022 سالانه 1.7 درصد رشد داشته است. در کشورهای توسعهیافته، سهم خودروهای شخصی در مسافت طی شده بیش از 90 درصد است، که نشاندهنده نقش عمده این وسایل نقلیه در افزایش آلودگی هواست. این چالش، سیاستگذاران را به سمت توسعه سیستمهای حملونقل عمومی سوق داده است تا با کاهش وابستگی به خودروهای شخصی، آلودگی هوا را مهار کنند.
با این حال، توسعه سیستمهای حملونقل عمومی هزینههای قابلتوجهی را به همراه دارد. بررسیهای این پژوهش نشان میدهد که هزینه احداث هر کیلومتر مترو در کشورهای در حال توسعه بهطور متوسط 87 میلیون دلار و هزینه احداث هر کیلومتر اتوبوس تندرو 11 میلیون دلار است. این هزینهها شامل سرمایهگذاری در مسیرها، ایستگاهها، تجهیزات، ناوگان و مطالعات اولیه میشوند. در مرحله بهرهبرداری نیز هزینههای تعمیر و نگهداری زیرساختها و ناوگان، به همراه هزینههای نیروی انسانی، بخشی از هزینههای جاری این سیستمها هستند.
در این مطالعه همچنین میزان انحراف تقاضا از حملونقل شخصی به حملونقل عمومی تحت تأثیر سیاستهای مختلف بررسی شده است. توسعه خطوط مترو و اتوبوسهای تندرو منجر به کاهش مصرف سوخت و انتشار آلایندههای زیستمحیطی میشود، درحالیکه توسعه خطوط اتوبوسهای معمولی چنین اثری ندارد. به منظور تحلیل دقیقتر، پنج سناریو مختلف برای شهر تهران تعریف شده و تأثیر هر یک بر میزان مصرف سوخت، سرعت شبکه، کل زمان سفر و میزان انتشار آلایندهها ارزیابی شد.
نتایج نشان میدهد که توسعه مترو بیشترین میزان کاهش آلایندههای هوا را به همراه دارد، اما به دلیل هزینههای بسیار بالای احداث، نسبت فایده به هزینه آن پایین است. در مقابل، توسعه اتوبوسهای تندرو نسبت فایده به هزینه مطلوبتری داشته و توجیه اقتصادی بیشتری دارد. توسعه خطوط اتوبوس معمولی اما تأثیر قابلتوجهی بر کاهش آلایندگی نداشته و نسبت فایده به هزینه آن تقریباً صفر است.
به منظور محاسبه ارزش اقتصادی انتشار آلایندههای هوا، مطالعات داخلی و بینالمللی مورد بررسی قرار گرفته و بر مبنای نرخ تورم دلار در سال 2022، ارزش هر تن آلاینده محاسبه شده است. این محاسبات نشان میدهد که میزان منافع حاصل از کاهش آلایندههای هوا در نتیجه توسعه مترو، بهطور مطلق بیشتر از سایر گزینههاست، اما هزینههای بالای اجرایی مانع از برتری آن از منظر توجیه اقتصادی میشود.
این مطالعه پیشنهاداتی برای سیاستگذاران ارائه میدهد. در کوتاهمدت، اقداماتی همچون ارتقای معاینه فنی خودروها، نوسازی ناوگان حملونقل عمومی و مدیریت تقاضای سفر از طریق سیاستهایی مانند قیمتگذاری پارکینگ میتوانند تأثیر مثبتی بر کاهش آلودگی هوا داشته باشند. در میانمدت، بهینهسازی مسیرها و بهبود بهرهوری سامانههای حملونقل عمومی میتواند جایگزینی کمهزینهتر نسبت به توسعه زیرساختهای جدید باشد. این نتایج میتوانند مبنایی برای تصمیمگیریهای آینده در زمینه حملونقل پایدار و کاهش آلودگی هوا باشند.
غلامرضا سلامی، صاحبنظر ارشد مسکن و ساختمان، در همایش «چشمانداز اقتصاد ایران ۱۴۰۵» با قدردانی از برگزارکنندگان این همایش، اظهار کرد: از دستاندرکاران برگزاری این همایش تشکر میکنم که همچنان برای ایجاد امید در اقتصاد کشور تلاش میکنند. اینکه مردم با وجود همه مشکلات اقتصادی هنوز با استقبال خوب در چنین نشستهایی شرکت میکنند، نشان میدهد که امید در جامعه همچنان زنده است.
دنیای اقتصاد: فایلهای پیشنهادی فروش آپارتمان در محلات منتخب مناطق ۹، ۱۰، ۱۱ و ۱۲ جدول امروز نبض بازار را تشکیل میدهد.
با وجود آنکه شورای عالی مسکن برای کنترل بازار اجاره، سقف ۲۵ درصدی افزایش اجارهبها را تعیین کرده، همچنان یکی از مهمترین ابهامات این مصوبه، وضعیت حقوقی قراردادهایی است که با توافق موجر و مستأجر و با رقمی بیش از سقف مصوب منعقد میشوند. این ابهام از آنجا پررنگتر میشود که سامانه «خودنویس» و سامانه ثبت الکترونیکی معاملات املاک، مانعی برای ثبت چنین قراردادهایی ایجاد نمیکنند؛ بنابراین این پرسش مطرح است که اگر قراردادی با افزایش بیش از سقف قانونی ثبت شود، آیا از نظر حقوقی معتبر است یا خیر؟
بهزاد قاسملو، وکیل پایه یک دادگستری، در گفتوگو با اکوایران میگوید سقف افزایش اجارهبها مستند به ماده ۷ قانون ساماندهی بازار زمین، مسکن و اجارهبهاست و از نظر حقوقی صرفاً یک توصیه یا بخشنامه نیست. به گفته او، پیشبینی ضمانت اجراهایی مانند استرداد اضافه دریافتی و جریمه نشان میدهد قانونگذار قصد الزامآور بودن این حکم را داشته است.
گزارش «شهرهای جهان ۲۰۲۶» سازمان ملل متحد، در ضمیمه آماری خود وضعیت مسکن کشورهای مختلف را از چند زاویه بررسی کرده است؛. این ضمیمه آماری در شش جدول تنظیم شده است. از تعداد خانههای موجود و توان مالی خانوارها برای تأمین مسکن گرفته تا امنیت تصرف، سکونتگاههای غیررسمی، ایمنی ساختمانها، دسترسی به خدمات پایه و سازگاری شهرها با تغییرات اقلیمی . در میان این دادهها، جدول نخست تصویر قابلتوجهی از بازار مسکن ایران ارائه میدهد؛ تصویری که در آن، همزمان با افزایش تعداد واحدهای مسکونی، کمبود مسکن نیز با سرعتی بسیار بیشتر رشد کرده و متوسط عمر ساختمانهای کشور افزایش یافته است. این گزارش با تمرکز بر ایران، دادههای موجودی، کمبود و سن ساختمانها را در فاصله سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۳ بررسی و آنها را با روند جهانی و چند کشور منتخب مقایسه میکند.
Δ