نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
پژوهشی در رابطه بامقایسه اقتصادی مترو و اتوبوس تندرو در کاهش آلودگی هوا نشان میدهد که توسعه سیستمهای حملونقل عمومی تأثیر قابل توجهی بر کاهش آلودگی هوا دارد، اما میزان توجیه اقتصادی آن بسته به نوع سیستم متفاوت است. مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهرداری تهران در گزارشی که پاییز امسال منتشر شده به بررسی تفصیلی هزینهها […]
پژوهشی در رابطه بامقایسه اقتصادی مترو و اتوبوس تندرو در کاهش آلودگی هوا نشان میدهد که توسعه سیستمهای حملونقل عمومی تأثیر قابل توجهی بر کاهش آلودگی هوا دارد، اما میزان توجیه اقتصادی آن بسته به نوع سیستم متفاوت است.
مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهرداری تهران در گزارشی که پاییز امسال منتشر شده به بررسی تفصیلی هزینهها و منافع توسعه مترو، اتوبوسهای تندرو و اتوبوسهای معمولی میپردازد.
حملونقل یکی از اصلیترین منابع آلودگی هوا در سراسر جهان محسوب میشود. بر اساس مطالعات انجامشده، انتشار آلایندهها در این بخش از سال 1990 تا 2022 سالانه 1.7 درصد رشد داشته است. در کشورهای توسعهیافته، سهم خودروهای شخصی در مسافت طی شده بیش از 90 درصد است، که نشاندهنده نقش عمده این وسایل نقلیه در افزایش آلودگی هواست. این چالش، سیاستگذاران را به سمت توسعه سیستمهای حملونقل عمومی سوق داده است تا با کاهش وابستگی به خودروهای شخصی، آلودگی هوا را مهار کنند.
با این حال، توسعه سیستمهای حملونقل عمومی هزینههای قابلتوجهی را به همراه دارد. بررسیهای این پژوهش نشان میدهد که هزینه احداث هر کیلومتر مترو در کشورهای در حال توسعه بهطور متوسط 87 میلیون دلار و هزینه احداث هر کیلومتر اتوبوس تندرو 11 میلیون دلار است. این هزینهها شامل سرمایهگذاری در مسیرها، ایستگاهها، تجهیزات، ناوگان و مطالعات اولیه میشوند. در مرحله بهرهبرداری نیز هزینههای تعمیر و نگهداری زیرساختها و ناوگان، به همراه هزینههای نیروی انسانی، بخشی از هزینههای جاری این سیستمها هستند.
در این مطالعه همچنین میزان انحراف تقاضا از حملونقل شخصی به حملونقل عمومی تحت تأثیر سیاستهای مختلف بررسی شده است. توسعه خطوط مترو و اتوبوسهای تندرو منجر به کاهش مصرف سوخت و انتشار آلایندههای زیستمحیطی میشود، درحالیکه توسعه خطوط اتوبوسهای معمولی چنین اثری ندارد. به منظور تحلیل دقیقتر، پنج سناریو مختلف برای شهر تهران تعریف شده و تأثیر هر یک بر میزان مصرف سوخت، سرعت شبکه، کل زمان سفر و میزان انتشار آلایندهها ارزیابی شد.
نتایج نشان میدهد که توسعه مترو بیشترین میزان کاهش آلایندههای هوا را به همراه دارد، اما به دلیل هزینههای بسیار بالای احداث، نسبت فایده به هزینه آن پایین است. در مقابل، توسعه اتوبوسهای تندرو نسبت فایده به هزینه مطلوبتری داشته و توجیه اقتصادی بیشتری دارد. توسعه خطوط اتوبوس معمولی اما تأثیر قابلتوجهی بر کاهش آلایندگی نداشته و نسبت فایده به هزینه آن تقریباً صفر است.
به منظور محاسبه ارزش اقتصادی انتشار آلایندههای هوا، مطالعات داخلی و بینالمللی مورد بررسی قرار گرفته و بر مبنای نرخ تورم دلار در سال 2022، ارزش هر تن آلاینده محاسبه شده است. این محاسبات نشان میدهد که میزان منافع حاصل از کاهش آلایندههای هوا در نتیجه توسعه مترو، بهطور مطلق بیشتر از سایر گزینههاست، اما هزینههای بالای اجرایی مانع از برتری آن از منظر توجیه اقتصادی میشود.
این مطالعه پیشنهاداتی برای سیاستگذاران ارائه میدهد. در کوتاهمدت، اقداماتی همچون ارتقای معاینه فنی خودروها، نوسازی ناوگان حملونقل عمومی و مدیریت تقاضای سفر از طریق سیاستهایی مانند قیمتگذاری پارکینگ میتوانند تأثیر مثبتی بر کاهش آلودگی هوا داشته باشند. در میانمدت، بهینهسازی مسیرها و بهبود بهرهوری سامانههای حملونقل عمومی میتواند جایگزینی کمهزینهتر نسبت به توسعه زیرساختهای جدید باشد. این نتایج میتوانند مبنایی برای تصمیمگیریهای آینده در زمینه حملونقل پایدار و کاهش آلودگی هوا باشند.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ