نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
پوریا علیمردانی، رئیس سازمان حملونقل و ترافیک شهرداری تهران، از ارائه طرح جدید ترافیک تهران خبر داد که در آن بهجای محاسبه عوارض بر اساس ورود و خروج به محدوده، هزینهها بر اساس مسافت طیشده و میزان آلودگی هوا محاسبه خواهد شد. این طرح جدید که در راستای بهبود مدیریت ترافیک و کاهش آلودگی […]
پوریا علیمردانی، رئیس سازمان حملونقل و ترافیک شهرداری تهران، از ارائه طرح جدید ترافیک تهران خبر داد که در آن بهجای محاسبه عوارض بر اساس ورود و خروج به محدوده، هزینهها بر اساس مسافت طیشده و میزان آلودگی هوا محاسبه خواهد شد. این طرح جدید که در راستای بهبود مدیریت ترافیک و کاهش آلودگی شهری تدوین شده، امیدوار است با اصلاحات در نحوه اجرای طرح، شرایط حملونقل شهری تهران را بهبود بخشد.
علیمردانی در توضیح طرح جدید بیان کرد: «یکی از مهمترین تغییرات، حرکت به سمت مدل “پیمایشمحور” است. در اجرای زونهای ترافیکی، سه روش متداول وجود دارد: یکی مبتنی بر ورود و خروج به محدوده، دیگری بر اساس میزان ساعت حضور خودرو در طرح، و پیشرفتهترین روش که اکنون در این طرح اجرایی شده، محاسبه عوارض بر اساس پیمایش خودرو در محدوده مرکزی شهر است.» وی افزود که در طرح جدید، میزان عوارض و جرایم ترافیکی بر اساس مسافت طیشده در محدوده طرح ترافیک و میزان آلودگی هوا محاسبه خواهد شد. به این معنا که اگر فردی تنها یکبار صبح وارد محدوده شود و عصر از آن خارج شود، هزینه کمتری پرداخت خواهد کرد، اما اگر در طول روز مسیرهای متعددی را در داخل محدوده طی کند، عوارض بیشتری برای آن در نظر گرفته خواهد شد.
رئیس سازمان حملونقل و ترافیک شهرداری تهران همچنین تأکید کرد که این تغییرات عمده، بهویژه در زمینه کاهش آلودگی هوا، برای ارتقای کیفیت زندگی شهری ضروری است. علیمردانی تصریح کرد که این طرح علاوه بر اینکه باعث کاهش آلودگی خواهد شد، امکان مدیریت بهتر ترافیک را نیز فراهم میکند.
وی با اشاره به هزینههای بالای زیرساختهای اجرایی مانند دوربینها و سامانههای هوشمند، اعلام کرد که این طرح تغییری در محدوده طرح ترافیک ایجاد نخواهد کرد و تنها اصلاحات جزئی در برخی معابر انجام میشود تا هزینههای اجرایی کاهش یابد. «محدوده طرح ثابت خواهد ماند و تغییرات اصلی در نحوه اجرای آن اعمال شده است.»
علیمردانی بیان کرد که با این تغییرات، امید دارند که شرایط حملونقل شهری تهران بهبود یابد و آلودگی هوای این کلانشهر کاهش یابد. طرح جدید ترافیک، بهویژه در زمینه کنترل ترافیک و کاهش آلودگی، میتواند قدمی مؤثر در مدیریت شهری و بهبود کیفیت زندگی برای شهروندان تهران باشد.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ