نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران ،پانزدهم اسفندماه سال گذشته شورای شهر تهران با رای مثبت به لایحه «عطای مجوز به شهرداری تهران جهت انجام معاملات و انعقاد قراردادهای خرید و پذیرش سرمایهگذاری خارجی در حوزه حمل و نقل» اجازه انعقاد قرارداد 2 میلیارد و102 میلیون یورویی حمل و نقل با طرف چینی را به شهرداری تهران داد،قراردادی […]
به گزارش اکوایران ،پانزدهم اسفندماه سال گذشته شورای شهر تهران با رای مثبت به لایحه «عطای مجوز به شهرداری تهران جهت انجام معاملات و انعقاد قراردادهای خرید و پذیرش سرمایهگذاری خارجی در حوزه حمل و نقل» اجازه انعقاد قرارداد 2 میلیارد و102 میلیون یورویی حمل و نقل با طرف چینی را به شهرداری تهران داد،قراردادی که البته با حاشیه های متعددی همراه بود. اکنون و در آستانه تصویب بودجه سال 1404 شهرداری تهران ابعاد مالی این قرارداد در بودجه سال آینده شهرداری چه انعکاسی داشته است؟!
بهروز شیخ رودی؛کارشناس مالیه و اقتصاد شهری با اشاره به مصوبه شورای ششم در اجازه انعقاد قراردادهای حمل و نقل به خبرنگار اکو ایران گفت: بر اساس ماده واحده مصوبه اعطای مجوز به شهرداری تهران جهت انجام معاملات و انعقاد قراردادهای خرید و پذیرش سرمایهگذاری خارجی در حوزه حمل و نقل یا همان مجوز شورای ششم برای انعقاد قرارداد های حمل و نقل با چین، شورای شهر به شهرداری اجازه داده است تا نسبت به انجام معاملات مربوط به خرید تجهیزات هوشمندسازی، دوربینهای ترافیکی، موتورسیکلت برقی، تاکسیهای انرژی نو، ون و مینیبوس، اتوبوس برقی و زیرساختهای مربوط از طریق انعقاد قرارداد با نهادهای مالی داخلی و خارجی، تولیدکنندگان، تأمینکنندگان و سرمایهگذاران خارجی از محل ردیفهای اعتباری ابلاغی در بودجه شهرداری تهران، اقدام کند.بر اساس این مجوز شهرداری تهران باید کلیه اقدامات مالی ناشی از این قرارداد را در بودجه سالانه خود منعکس و در چارچوب آن اقدام نماید.
این کارشناس مالیه و اقتصاد شهری در ادامه با اشاره به تکالیف شهرداری تهران در مصوبه مجوز انعقاد قرارداد حمل و نقل با چین به خبرنگار اکو ایران گفت: مطابق تبصره یک مصوبه مجوز انعقاد قراردادهای حمل و نقلی شهرداری تهران با چین شورای شهر شهرداری را مکلف کرده که است تا در تدوین لوایح بودجه سالهای 1404 و 1405 و همچنین لوایح بودجههای سنوات پس از آن، نسبت به پیشبینی بودجه لازم برای خرید «خرید، احداث و بهرهبرداری از تجهیزات هوشمندسازی و دوربینهای کنترل ترافیکی»،«خرید صد و پنجاه هزار موتورسیکلت برقی»،«خرید بیست و هفت هزار و پانصد تاکسیهای برقی»،«خرید ده هزار ون و مینیبوس» و«خرید دو هزار و پانصد دستگاه اتوبوس برقی»جهت تصویب در شورای اسلامی شهر تهران اقدام کند. موضوعی که وقتی جداول لایحه بودجه سال 1404 شهرداری تهران را مرور می کنیم نشانه جدی از انعکاس بار مالی ناشی از خرید این تجهیزات و اثرات مالی قراردادهای حمل و نقل با چین را نمی بینیم.
معاون پیشین محاسبات و پایش عملکرد شورای شهر تهران در ادامه با اشاره به تعهدات مالی شهرداری تهران در چارچوب این مصوبه شورا اشاره کرد و به خبرنگار اکو ایران گفت: بر اساس جدول پیوست مصوبه شورای شهر در مصوبه مجوز انعقاد قراردادهای حمل و نقلی شهرداری تهران با چین؛شهرداری تهران باید شش ماه بعد از دریافت پیش پرداخت، نسبت به تسویه به طور ریالی با طرف تامین کننده مالی این قراردادها اقدام کند، مجموع پیش پرداخت پیش بینی شده در جدول جزئیات این قراردادها رقمی بالغ بر 420 میلیون یورو اعلام شده است. همچنین سر رسید پرداخت 80 درصد باقی مانده برای خرید تاکسی برقی، مینی بوس و ون حداقل 18 ماه پس از انعقاد قرارداد با بهره سالانه 4.7 درصد بر مبنای ارز یورو پیش بینی شده است و شهرداری علاوه بر پرداخت بهره سالانه به فراخور قرارداد متعهد به تسویه در سررسید پرداخت یوزانس شده است. این جزئیات حکایت از بار مالی و ایجاد دین و تعهد مالی برای شهرداری تهران دارد،موضوعی که بازپرداخت و عمل به این تعهدات نیازمند پیش بینی در بودجه سالانه شهرداری بر اساس قانون و نیز مصوبه شورای ششم در صور مجوز انعقاد قرارداد دارد.
شیخ رودی در ادامه با اشاره به پیش بینی تفویض اختیار تسویه دیون ناشی از قرادادهای حمل و نقل در لایحه بودجه اشاره کرد و به خبرنگار اکو ایران گفت: هرچند اثرات مالی قرارداد حمل و نقلی شهرداری تهران با چین در بودجه سال ۱۴۰۴ شهرداری تهران در جداول بودجه به صورت مستقل و نشان دار منعکس نشده است،اما در تبصرههای بودجه به ویژه در جزء ج بند 4 تبصره ۵ بودجه شهرداری به دنبال کسب مجوز از شورای شهر است تا شهردار تهران برای تصفیه دیون با طرف قرارداد چینی نیازی به کسب مجوز از شورای شهر نداشته باشد و بتواند نسبت به تسویه دیون ناشی از این قرارداد با اعداد و ارقامی بالاتر از 4 هزار میلیارد تومان بدون تایید شورای شهر اقدام کند. در صورت تصویب جزء ج بند 4 تبصره 5 در سال 1404 شهردار تهران از سوی شورای شهر این اختیار را پیدا می کند تا نسبت به تسویه دیون شهرداری با طرف قرارداد حمل و نقلی خود با استفاده از روش ها،امکانات و ابزارهای موجود در شهرداری از جمله تهاتر،صدور پروانه،واگذاری املاک،خرید دین و… در ارقامی بیش از 4 هزار میلیارد تومان اقدام لازم را به عمل آورد. در حقیقت شورا با تصویب این جزء اختیار مالی خود در ارزیابی صرفه و صلاح شهرداری و سنجش اثرات مالی این تسویه حساب را به شهردار تهران تفویض خواهد کرد.
این کارشناس مالیه و اقتصاد شهری با اشاره به پیشنهاد شهرداری برای تفویض اختیار مالی شورا در بازپرداخت دیون قراردادهای حمل و نقلی به خبرنگار اکو ایران گفت: اکنون پیشنهاد تفویض اختیار مالی شورای شهر به شهرداری برای بازپرداخت و تسویه دیون ناشی از قراردادهای حمل و نقلی روی میز اعضاء شورای شهر قرار دارد.این پیشنهاد شهرداری آزمونی است برای سنجش عیار ادعاهای آن دسته از اعضاء منتقد شهرداری که بر رعایت قانون و انضباط مالی در شهرداری تاکید دارند. از سوی دیگر منتقدان قراردادهای حمل و نقلی شهرداری که در رسانه ها از عدم دسترسی به قرارداد و … سخن می گفتند اکنون و در هنگام بررسی تبصره های لایحه بودجه سال 1404 شهرداری تهران عیار انتقاداتشان سنجیده خواهد شد. باید منتظر ماند و دید که بلاخره اعضاء شورای شهر تهران که گران ترین مجوز طول تاریخ شهرداری را در کمترین زمان بررسی و تصویب کردند،اکنون نیز اختیار مالی خود در تصویب تسویه مالی دیون با رقم بیش از چهار هزار میلیارد تومان را در مورد قراردادهای حمل و نقلی به شهردار تهران تفویض می کنند تا شاهد حداکثر اختیارات مالی زاکانی در انعقاد و تسویه قراردادهای حمل و نقلی باشیم یا اینکه رای اعضاء شورای شهر بر پیمودن مسیر قانونی توسط زاکانی در تسویه دیون با طرف قراردادهای حمل و نقلی رای خواهند داد.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ