نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، راهآهن جمهوری اسلامی ایران اعلام کرد که همزمان با آغاز پیشفروش بلیتهای قطارهای مسافری برای اسفند ماه، بلیت قطار بینالمللی تهران-وان از روز شنبه (۲۷ بهمن) از طریق سکوهای رسمی فروش بلیت قطار در دسترس خواهد بود. بر اساس این اطلاعیه، حرکت قطار تهران-وان از تاریخ ۱۹ اسفند سال جاری آغاز میشود. […]
به گزارش اکوایران، راهآهن جمهوری اسلامی ایران اعلام کرد که همزمان با آغاز پیشفروش بلیتهای قطارهای مسافری برای اسفند ماه، بلیت قطار بینالمللی تهران-وان از روز شنبه (۲۷ بهمن) از طریق سکوهای رسمی فروش بلیت قطار در دسترس خواهد بود.
بر اساس این اطلاعیه، حرکت قطار تهران-وان از تاریخ ۱۹ اسفند سال جاری آغاز میشود. این قطار هر هفته دو بار، در ساعت ۱۲:۳۰ روزهای یکشنبه و چهارشنبه از تهران حرکت کرده و در ساعت ۲۱ روزهای دوشنبه و پنجشنبه از وان به تهران بازمیگردد.
به گزارش اکوایران، مدیرعامل راهآهن در حالی از زمان آغاز حرکت قطار تهران به چاپ خبر داد که پیش از این، فرزانه صادق مالواجرد، معاون وزیر راه و شهرسازی، در سفر یکروزهای به آنکارا رفته بود، اعلام کرد که فروش بلیت قطار تهران-وان از تاریخ ۲۰ فوریه (۲ اسفند) آغاز خواهد شد.
در این سفر، او با عبدالقادر اورالاوغلو، وزیر حملونقل و زیرساخت ترکیه دیدار و درباره موضوعات مختلف حملونقل، از جمله استفاده از ظرفیتهای خطوط هوایی ایرانایر و ترکیش ایرلاین، افزایش ظرفیت حمل ریلی، و تسهیل روند عبور و مرور در گمرکات گفتگو کرد.
او همچنین از تشکیل کمیته مشترک حملونقل برای پیگیری جزئیات تفاهمات و اجرایی شدن آن خبر داد. صادق ایران را بهعنوان دروازهای به سمت شرق و ترکیه را دروازهای به سمت غرب معرفی کرد و بر اهمیت حملونقل و ترانزیت برای هر دو کشور تأکید کرد.
وزیر راه و شهرسازی ایران همچنین توافق برای از سرگیری قطار تهران-وان را گامی مؤثر در تقویت گردشگری و ترانزیت کالا و مسافر میان دو کشور دانست و تصریح کرد که این اقدام به رشد اقتصادی و توسعه امنیت منطقه کمک خواهد کرد.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ