نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
مهدی اقراریان، عضو شورای شهر تهران، در گفتوگو با اکوایران درباره تشکیل کارگروه ملی نجات تهران گفت: تجربهای مشابه در مسئله دریاچه ارومیه وجود دارد؛ زمانی که این موضوع به یک دغدغه ملی تبدیل شد، نجات دریاچه در دستور کار حاکمیت قرار گرفت. اکنون نیز مشکلات تهران به سطحی رسیده که میتوان آن را بحرانی […]
مهدی اقراریان، عضو شورای شهر تهران، در گفتوگو با اکوایران درباره تشکیل کارگروه ملی نجات تهران گفت: تجربهای مشابه در مسئله دریاچه ارومیه وجود دارد؛ زمانی که این موضوع به یک دغدغه ملی تبدیل شد، نجات دریاچه در دستور کار حاکمیت قرار گرفت. اکنون نیز مشکلات تهران به سطحی رسیده که میتوان آن را بحرانی دانست. بیتوجهی به این شرایط در آیندهای نهچندان دور، پایتخت را با چالشهای جدی مواجه خواهد کرد. بنابراین، باید از فرصت باقیمانده برای اقدام مؤثر استفاده کنیم.
وی ادامه داد: یکی از مهمترین اقدامات، مشارکت شهروندان در مطالبهگری برای نجات تهران است. پیشنهاد ما این است که کمپین نجات تهران با همراهی هنرمندان، اصحاب رسانه، نخبگان و استادان دانشگاه و تمامی افراد دغدغهمند شکل بگیرد و به یک مطالبه ملی تبدیل شود. اگر این اتفاق رخ دهد، موضوع نجات تهران میتواند در اولویت برنامههای حاکمیت قرار گیرد.
اقراریان با اشاره به تغییرات مدیریتی در شهرداری و شورای شهر تهران افزود: بسیاری از شهروندان این سؤال را مطرح میکنند که چرا با تغییر شهرداران و شوراها، مشکلات تهران همچنان پابرجاست. باور من این است که ما باید از شیوههای نوین حکمرانی برای حل مسائل کلانشهری، بهویژه در تهران، استفاده کنیم. روشهای گذشته کارآمدی لازم را نداشته و ادامه این روند، رضایتمندی مردم را محقق نخواهد کرد. کمپین نجات تهران میتواند مقدمهای برای ایجاد تحول در مدیریت شهری باشد.
او در ادامه توضیح داد: پیشنهاد شده که طرحی در شورای شهر تهران تصویب شود تا زمینه تشکیل کارگروه نجات تهران فراهم شود. علاوه بر این، طبق مصوبه مجلس در سال ۱۳۹۴، شورایی برای بررسی موضوع انتقال پایتخت تشکیل شده که رئیس شورای شهر تهران و شهردار نیز در آن عضویت دارند. این شورا شامل ۱۱ شخصیت حقوقی و چهار نماینده مجلس بهعنوان عضو ناظر است. در گفتوگویی که با رئیس شورای شهر تهران داشتیم، مطرح شد که وی میتواند بهعنوان نماینده شورا در جلسات این نهاد حضور یافته و دغدغهها، مصوبات و پیشنهادات کارگروه ملی نجات تهران را به آن منتقل کند.
اقراریان همچنین به ترکیب اعضای این شورا اشاره کرد و گفت: ریاست این شورا بر عهده رئیسجمهور یا معاون اول اوست و دبیرخانه آن در وزارت راه و شهرسازی قرار دارد. علاوه بر این، دستگاههای اجرایی و نیروهای مسلح نیز در این شورا حضور دارند. امیدواریم با همکاری تمامی نهادهای ذیربط، بتوانیم امید را به تهران بازگردانیم و از طریق نجات پایتخت، مسیر حل مشکلات سایر کلانشهرهای کشور را نیز هموار کنیم.
وی در پایان تأکید کرد: مشکلات تهران مانند آلودگی هوا، بحران انرژی، ترافیک و چالشهای حملونقل، در بسیاری از شهرهای کشور نیز وجود دارد. نجات تهران میتواند بهعنوان الگویی برای حل این مسائل در سایر نقاط کشور مورد استفاده قرار گیرد. امیدواریم با اقدامات مناسب، بتوانیم این چالشها را مدیریت کنیم و راهکارهایی عملی برای بهبود کیفیت زندگی شهروندان ارائه دهیم.
اگر فکر میکنید خانههای لوکس فقط در ایران از دسترس مردم خارج شدهاند، مقایسهای میان ایران و بریتانیا تصویر جالبی پیش روی شما میگذارد. روزنامه گاردین در گزارشی با عنوان «شکار خانههای فانتزی در انگلستان» سراغ برخی از خاصترین املاک این کشور رفته است. یکی از جذابترین نمونهها، یک خانهقایق لوکس روی رودخانه تیمز در لندن است؛ خانهای با چشمانداز ۳۶۰ درجه، پنجرههای سرتاسری و تراس بزرگ که حدود یک و نیم میلیون پوند قیمت دارد؛ رقمی معادل نزدیک به ۴۰۰ میلیارد تومان
مرکز آمار ایران در تازهترین گزارش خود از شاخص قیمت نهادههای ساختمانی شهر تهران، از تشدید فشار هزینهای بر بخش ساختوساز در زمستان ۱۴۰۴ خبر داده است. بر اساس این گزارش، اگرچه هزینه نهادههای ساختمانی در پایتخت نسبت به زمستان سال قبل نزدیک به دو برابر شده، اما بیشترین جهش قیمتی به گروه چوب اختصاص دارد؛ گروهی که تورم نقطهبهنقطه آن به ۲۰۸.۵ درصد رسیده است. بررسی دلایل این افزایش نشان میدهد مجموعهای از عوامل ارزی، تجاری و سیاستگذاری در رشد کمسابقه قیمت چوب نقش داشتهاند.
در بازار مسکن یک تصور رایج وجود دارد؛ اینکه هرچه منطقهای ارزانتر باشد، ظرفیت رشد قیمت بیشتری دارد و در بلندمدت بازدهی بالاتری نصیب سرمایهگذاران میکند. اما بررسی روند قیمت مسکن در شهرستانهای استان تهران طی سالهای ۱۳۹۱ تا ابتدای ۱۴۰۵ روایت متفاوتی را نشان میدهد.
مدیریت شهرها در ایران سالهاست با یک چالش قدیمی روبهرو است؛ تعدد نهادها و دستگاههایی که هرکدام بخشی از مسئولیت اداره شهر را بر عهده دارند. نتیجه این وضعیت، موازیکاری، اتلاف منابع و کندی در اجرای پروژهها و خدمات شهری است.
Δ