کل کارا : 113811 امروز با کارا : 14
  • تاریخ : یکشنبه, ۲۲ شهریور , ۱۴۰۵
  • برابر با : Sunday - 13 - September - 2026
  • ساعت :

    شارژ شهری تهران در سال ۱۴۰۴؛ هر خانوار چقدر پرداخت خواهد کرد؟

    به گزارش اکو ایران،منابع لایحه بودجه ۲۳۷ هزار میلیارد تومانی سال ۱۴۰۴ شهرداری تهران که شورای ششم سقف آن را کوتاه کرد و به رقم 225 میلیارد تومان رساند از محل عوارض و بهای خدماتی که شهروندان تهرانی به شهرداری پرداخت می کنند تامین می شود،اما فارغ از رقمی که سازندگان و مالکان املاک برای […]

    به گزارش اکو ایران،منابع لایحه بودجه ۲۳۷ هزار میلیارد تومانی سال ۱۴۰۴ شهرداری تهران که شورای ششم سقف آن را کوتاه کرد و به رقم 225 میلیارد تومان رساند از محل عوارض و بهای خدماتی که شهروندان تهرانی به شهرداری پرداخت می کنند تامین می شود،اما فارغ از رقمی که سازندگان و مالکان املاک برای ساخت و ساز در شهر به شهرداری پرداخت می کنند،رقم«شارژ شهری»که شهروندان تهرانی برای نگهداری شهر در سال 1404 به شهرداری پرداخت می کنند چقدر است؟!

    بهروز شیخ رودی؛کارشناس مالیه و اقتصاد شهری در پاسخ به این پرسش به خبرنگار اکو ایران گفت: در مالیه شهری ایران و بودجه شهرداریها همچون سایر کشورها رقم مشخصی به عنوان شارژ شهری پیش بینی نمی شود،بلکه شهروندان با پرداخت مجموعه عوارضی همچون«عوارض نوسازی»،«عوارض بر مشاغل»،«عوارض سالانه وسائط نقلیه»،«بهای خدمات مدیریت پسماند» و«بهای خدمات آتشنشانی» نسبت به پرداخت هزینه شارژ شهری سالانه خود اقدام می کنند. بر همین اساس شهرداری پیش بینی کرده است که در سال 1404 رقمی بالغ بر پنج هزار و دویست و هفتاد میلیارد تومان از شهروندان تهرانی بابت شارژ شهری پایتخت از طریق وصول عوارض یاد شده دریافت کند.

    این کارشناس مالیه و اقتصاد شهری با اشاره به برخی دیدگاههای رایج درباره لحاظ عوارض نوسازی به عنوان شارژ شهری به خبرنگار اکو ایران گفت: متاسفانه برخی افراد بدون توجه به تفاوت محتوا و ماهیت قوانین مالیه شهری در ایران و بقیه کشورها در ارزیابی های خود فقط«عوارض نوسازی» را به عنوان شارژ شهری لحاظ می کنند و در یک خطای دیگر عوارض نوسازی را با «عوارض سالانه املاک» یا «property tax» در سایر کشورها مقایسه می کنند،این در حالیست که برای محاسبه دقیق عوارض سالانه املاک بر اساس قاعده مالیاتی رایج در سایر کشورها باید این نکته را لحاظ کنیم که مالکان املاک و مستغلات در تهران «عوارض نوسازی» را به شهرداری پرداخت می کنند و «مالیات سالانه املاک» را به دولت پرداخت می کنند،بنابراین لحاظ کردن «property tax» تحت عنوان صرف «عوارض سالانه املاک» و مقایسه آن با«عوارض نوسازی» کار غلطی است؛ هر چند این افراد برای جذاب کردن مقایسه شان به مقایسه نرخ عوارض نوسازی با عوارض زیربنا هم می پردازند تا این ایده را جذاب و فریبنده کنند،اما واقعیت این است که مقایسه های کمونیست پسند این افراد مثل ادعاهای مدیریت شهری ششم در ارزان سازی پایتخت است و دردی از مالیه شهری پایتخت دوا نمی کند.

     معاون پیشین محاسبات و پایش عملکرد شورای شهر تهران در ادامه با اشاره به عدم پیش بینی عوارض تحت عنوان« شارژ شهری» در قوانین کشورمان برای وصول از شهروندان به خبرنگار اکو ایران گفت:در هیچ یک از قوانین و مصوبات شورای شهر عوارض مشخصی تحت عنوان «شارژ شهری» وجود ندارد،اما بر اساس قوانین فعلی و مبنای محاسبات عوارض شهرداریها در ایران نسبت به محاسبه و وصول «عوارض نوسازی»،«عوارض بر مشاغل»،«عوارض سالانه وسائط نقلیه»،«بهای خدمات مدیریت پسماند» و«بهای خدمات آتشنشانی» به عنوان هزینه های قانونی نگهداشت شهر قابل وصول از شهروندان اقدام می کنند که می توانیم مجموع این عوارض را مصداق دریافت«شارژ شهری» تلقی کنیم. در محاسبه این عوارض و بهای خدمات بجز عوارض سالانه وسائط نقلیه ما با لحاظ کردن عدد پی به عنوان مبنای مالیاتی تعیین قیمت منطقه ای املاک و مولفه هایی دیگری هستیم.

    شیخ رودی با اشاره به رقم پیش بینی شده در بودجه سال 1404 شهرداری تهران برای شارژ شهری پایتخت به خبرنگار اکو ایران گفت:مجموع رقم پیش بینی شده برای «عوارض نوسازی»،«عوارض بر مشاغل»،«عوارض سالانه وسائط نقلیه»،«بهای خدمات مدیریت پسماند» و«بهای خدمات آتشنشانی» در بودجه سال 1403 شهرداری تهران برابر با رقم 4 هزار و 832 میلیارد تومان بوده است که در لایحه بودجه سال 1404 شهرداری تهران به رقم 5 هزار و 270 میلیارد تومان رسیده است. بر این اساس شهرداری با پیش بینی افزایش 9 درصدی منابع قابل وصول از محل شارژ شهری شهروندان پایتخت می خواهد، میزان 427 میلیارد تومان شارژ شهری را نسبت به سالجاری بیشتر وصول کند.بر اساس این اعداد و ارقام می توانیم بگوئیم در سال 1404 هر خانوار تهرانی حداقل یک میلیون و هشتصد هزار تومان به عنوان شارژ شهری پایتخت به شهرداری پرداخت خواهد کرد.البته باید توجه کنیم که این اعداد و ارقام دلیل پایین بودن شارژ شهری در پایتخت نیست،زیرا ما در بودجه با اعدادو ارقام قابل وصول توسط شهرداری که متاثر از اراده شهروندان در پرداخت سالانه «عوارض نوسازی»،«عوارض بر مشاغل»،«عوارض سالانه وسائط نقلیه»،«بهای خدمات مدیریت پسماند» و«بهای خدمات آتشنشانی» است سر و کار داریم و نباید بر اساس این مبنا شارژ شهری پایتخت را کم بدانیم،برای محاسبه رقم شارژ شهری واقعی تهران باید سرجمع ارقام اعلام شده به شهروندان در قالب فیش های عوارض در دسترس باشد تا بر مبنای آن درباره رقم واقعی شارژ شهری تهران قضاوت کرد.  

     

     

    اخبار مشابه امروز:

    21 - شهریور - 1405

    چرا وام ۲ میلیاردی نتوانست «تسه» را گران کند؟

    با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار می‌رفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان می‌دهد این اتفاق، دست‌کم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.

    چرا افزایش قیمت مسکن مساوی با رونق اقتصادی نیست؟
    20 - شهریور - 1405

    چرا افزایش قیمت مسکن مساوی با رونق اقتصادی نیست؟

    تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانی‌ها و رشد هزینه‌های ساخت دارد. در سال‌های اخیر، سرعت رشد هزینه‌ها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمت‌ها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمت‌های بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.

    اجاره مغازه در پاساژ های تهران؛ ماهی چند ده تا چند صد میلیون تومان؟
    18 - شهریور - 1405

    اجاره مغازه در پاساژ های تهران؛ ماهی چند ده تا چند صد میلیون تومان؟

    در این گزارش، فایل‌های اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمع‌های خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث می‌شود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینه‌های جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایل‌های موجود نشان می‌دهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.

    شغل، کلید اصلی خانه نیست؛ نقش سن و انباشت دارایی در مالکیت مسکن خانوارهای ایرانی
    17 - شهریور - 1405

    شغل، کلید اصلی خانه نیست؛ نقش سن و انباشت دارایی در مالکیت مسکن خانوارهای ایرانی

    یکی از پرسش‌هایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح می‌شود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر می‌شود؟
    برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار می‌رود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان می‌دهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پس‌انداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکل‌گیری مالکیت دارند.
    بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده می‌شود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید می‌کند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش می‌یابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.

    ارسال دیدگاه

    مجموع دیدگاهها : 0
    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
    • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

    دو × یک =

    برو بالا