نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، سازمان هواشناسی از ورود یک سامانه بارشی جدید به کشور از روز سهشنبه ۲۳ بهمن خبر داده و نسبت به بارش برف و باران، وزش باد شدید و کاهش دما در مناطق مختلف هشدار داده است. بر اساس پیشبینیهای این سازمان، امروز دوشنبه در استانهای ساحلی دریای خزر، خراسان شمالی، خراسان رضوی […]
به گزارش اکوایران، سازمان هواشناسی از ورود یک سامانه بارشی جدید به کشور از روز سهشنبه ۲۳ بهمن خبر داده و نسبت به بارش برف و باران، وزش باد شدید و کاهش دما در مناطق مختلف هشدار داده است.
بر اساس پیشبینیهای این سازمان، امروز دوشنبه در استانهای ساحلی دریای خزر، خراسان شمالی، خراسان رضوی و ارتفاعات البرز مرکزی و شرقی بارشهای پراکنده رخ خواهد داد. اما از بعدازظهر سهشنبه، با ورود این سامانه جدید، برخی استانهای فارس، بوشهر، چهارمحال و بختیاری و کهگیلویه و بویراحمد شاهد بارش خواهند بود.
چهارشنبه بارشها گستردهتر شده و علاوه بر مناطق غربی، جنوب غربی، مرکزی، جنوبی و جنوب شرقی، استانهای واقع در دامنههای جنوبی البرز مرکزی را نیز دربر خواهد گرفت. بارشها همراه با رعدوبرق، وزش باد شدید و در برخی مناطق مستعد، گردوخاک خواهد بود.
بر اساس این گزارش، پنجشنبه دامنه بارشها به شمال غرب و شمال شرق کشور نیز کشیده میشود و روز جمعه در مناطق شمال غرب، غرب، دامنههای البرز و برخی نقاط جنوب شرق کشور بارندگی پیشبینی شده است.
سازمان هواشناسی درخصوص اختلال در ناوگان حملونقل، لغزندگی جادهها، کولاک برف در گردنههای کوهستانی، آبگرفتگی معابر، مهگرفتگی و کاهش دید افقی، وزش باد شدید و خسارت به سازههای موقت و محصولات کشاورزی هشدار داده است. همچنین احتمال سیلابی شدن مسیلها و بالا آمدن سطح آب رودخانهها در برخی مناطق وجود دارد.
به شهروندان توصیه شده از سفرهای غیرضروری، بهویژه در مناطق برفگیر، خودداری کرده و خودروهای خود را به تجهیزات زمستانی و سوخت کافی مجهز کنند. همچنین، فعالیتهای کوهنوردی و طبیعتگردی در این روزها خطرناک اعلام شده است. نیروهای امدادی و راهداری نیز در آمادهباش قرار گرفتهاند.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ