نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
وضعیت حملونقل عمومی تهران، بهویژه اتوبوسهای شهری، سالهاست که مورد انتقاد شهروندان قرار دارد. بسیاری از اتوبوسها فرسوده و مستهلک هستند و در برخی خطوط، مسافران مجبورند زمان زیادی را منتظر بمانند. حالا، با ورود ۵۰ دستگاه اتوبوس جدید، این سوال مطرح میشود که آیا این تعداد، دردی از سیستم حملونقل شهری دوا میکند؟ احمد […]
وضعیت حملونقل عمومی تهران، بهویژه اتوبوسهای شهری، سالهاست که مورد انتقاد شهروندان قرار دارد. بسیاری از اتوبوسها فرسوده و مستهلک هستند و در برخی خطوط، مسافران مجبورند زمان زیادی را منتظر بمانند. حالا، با ورود ۵۰ دستگاه اتوبوس جدید، این سوال مطرح میشود که آیا این تعداد، دردی از سیستم حملونقل شهری دوا میکند؟
احمد قیومی، مدیرعامل شرکت واحد، در اینباره گفته است که این اتوبوسها در مسیرهای پرتردد، بهویژه در جنوب تهران، مستقر خواهند شد.
احمد قیومی در تشریح روند نوسازی ناوگان اتوبوسرانی تهران گفته است: بر اساس نیازسنجیهای انجامشده، از فردا ۵۰ دستگاه اتوبوس جدید از برندهای اسکانیا و عقاب در ۴ خط پرتقاضای اتوبوسرانی تهران به کار گرفته میشود. در این راستا، ۱۰ دستگاه در خط ۳۳۰ (پارکینگ شهر ری – راهآهن)، ۱۳ دستگاه در خط ۳۳۲ (مفتح – جوانمرد)، ۱۵ دستگاه در خط ۳۶۵ (خانیآباد – پایانه کاوه میدان انقلاب اسلامی) و ۱۲ دستگاه در خط ۳۹۲ (نعمتآباد – بوتان) مستقر خواهند شد.
اودرباره معیارهای انتخاب این خطوط برای نوسازی گفت: تعیین اولویتهای نوسازی ناوگان بر اساس شاخصهایی همچون حجم ترافیک خطوط، تعداد مسافران و مسیر تردد با اولویت نوسازی در مسیرهای منتهی به جنوب شهر تهران انجام شده است. این اقدام در راستای بهبود کیفیت خدمات حملونقل عمومی، کاهش زمان انتظار مسافران و افزایش رفاه شهروندان انجام شده و در آینده نیز این روند ادامه خواهد داشت.
آمارها نشان میدهد که تهران به بیش از ۵ هزار دستگاه اتوبوس جدید نیاز دارد تا پاسخگوی تقاضای روزافزون باشد. این در حالی است که در سالهای اخیر، وعدههای زیادی درباره نوسازی ناوگان داده شده، اما کمتر عملی شده است. برای نمونه، در سال گذشته نیز صحبت از نوسازی گسترده ناوگان شد، اما در عمل، تنها تعداد محدودی اتوبوس جدید به شهر اضافه شد.
از سوی دیگر، بسیاری از اتوبوسهای فعلی عمر مفید خود را پشت سر گذاشتهاند و روزانه دچار خرابی و نقص فنی میشوند. این مسأله باعث افزایش زمان انتظار مسافران و کاهش کیفیت خدمات شده است. در چنین شرایطی، ورود ۵۰ دستگاه اتوبوس نمیتواند تحولی بنیادین ایجاد کند و تنها یک مُسکن موقتی به حساب میآید.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ