نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، وضعیت هوای تهران در ۲۴ ساعت گذشته نیز ناسالم و روی عدد ۱۰۵ بود در این شرایط و با توجه به افزایش آلایندههای جوی به سالمندان، بیماران قلبی، زنان باردار و کودکان توصیه شد در صورت امکان در منزل بمانند. طبق اعلام شرکت کنترل کیفیت هوای تهران، هفته جاری پنج روز هوای این […]
به گزارش اکوایران، وضعیت هوای تهران در ۲۴ ساعت گذشته نیز ناسالم و روی عدد ۱۰۵ بود در این شرایط و با توجه به افزایش آلایندههای جوی به سالمندان، بیماران قلبی، زنان باردار و کودکان توصیه شد در صورت امکان در منزل بمانند.
طبق اعلام شرکت کنترل کیفیت هوای تهران، هفته جاری پنج روز هوای این کلانشهر به دلیل افزایش شدت آلایندهها در شرایط ناسالم برای گروههای حساس و حتی برای همه گروههای سنی بود اما از شب گذشته به دلیل وزش باد تا حدودی وضعیت هوای پایتخت بهتر شده است.
این درحالی است که ظفری، سخنگوی سازمان مدیریت بحران کشور گفته است: ما روز گذشته ابلاغیهای را برای مدیران کل مدیریت بحران استانهای تحت تأثیر بحران صادر کردیم و تاکید داشتیم که نسبت به نظارت بر آمادگی دستگاههای وظیفه مند در این حوزه اقدامات لازم را انجام دهند و توان لجستیکی و توان ماشین آلاتی این سازمانها را هم نظارت کنند.
به گزارش مهر، او ادامه داد: از طرفی هم تاکید شده که نسبت به مسدود کردن جادهها و مسیرهایی که احتمال خطر هست انجام دهند. در گردنههای پرخطر نیز پایداری شبکهها بررسی شود و اطمینان حاصل کنند خدماتی که میدهند پایدار هست.
به گزارش ایرنا، طبق آخرین دادههای آماری شرکت کنترل کیفیت هوای تهران، پایتختنشینان از ابتدای سال جاری تاکنون پنچ روز هوای پاک، ۱۸۷ روز هوای سالم، ۱۱۲ روز هوای ناسالم برای گروههای حساس و ۱۹ روز هم هوای ناسالم برای همه گروههای سنی را تجربه کردهاند.
سال گذشته و براساس روز شمار شاخص آلودگی ۱۰ روز هوای پاک، ۲۳۶ روز هوای قابل قبول، ۱۰۷ روز هوای ناسالم برای گروههای حساس و ۱۲ روز هوای ناسالم برای همه گروهها در پرونده شاخص آلودگی هوای پایتخت ثبت شده است.
شاخص کیفیت هوا معیاری برای تعیین روزانه کیفیت هوا و میزان ارتباط آن با سطوح سلامت افراد است که به ترتیب از صفر تا ۵۰ در شرایط پاک یا سبز، ۵۱ تا ۱۰۰ در شرایط قابل قبول یا زرد، ۱۰۱ تا ۱۵۰ در شرایط ناسالم برای گروه حساس یا نارنجی، ۱۵۱ تا ۲۰۰ در شرایط ناسالم برای همه یا قرمز، ۲۰۱ تا ۳۰۰ در شرایط بسیار ناسالم یا بنفش و ۳۰۱ تا ۵۰۰ در شرایط خطرناک یا ارغوانی تعیین شده است.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ