نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران ،گودهای رهاشده در تهران به یکی از چالشهای جدی مدیریت شهری تبدیل شدهاند. این حفرههای عمیق که به دلیل مشکلات مالی، اختلافات مالکیتی یا تغییر کاربری نیمهکاره رها شدهاند، علاوه بر خطرات جانی، خسارات مالی و تخریب محیط شهری، امنیت شهروندان را نیز به خطر میاندازند. با این حال، تلاشهایی برای پایدارسازی […]
به گزارش اکوایران ،گودهای رهاشده در تهران به یکی از چالشهای جدی مدیریت شهری تبدیل شدهاند. این حفرههای عمیق که به دلیل مشکلات مالی، اختلافات مالکیتی یا تغییر کاربری نیمهکاره رها شدهاند، علاوه بر خطرات جانی، خسارات مالی و تخریب محیط شهری، امنیت شهروندان را نیز به خطر میاندازند. با این حال، تلاشهایی برای پایدارسازی و رفع خطر این گودها در حال انجام است.
محمدصادق خیرخواه، مدیرعامل سازمان مشاور فنی و مهندسی شهر تهران، اخیراً اعلام کرد که در دوره ششم مدیریت شهری، بیش از ۵۰ گود رهاشده در مناطق مختلف شهرداری تهران مورد بررسی قرار گرفته و برای ۱۰ مورد از آنها طرح نهایی پایدارسازی تقویتی تهیه و به مناطق مربوطه ابلاغ شده است .
وی با تأکید بر اینکه برخی گودها به دلیل سطح بالای خطر و عدم امکان پایدارسازی تقویتی تحت پایش و مانیتورینگ دائمی هستند، اظهار داشت: «پایش و مانیتورینگ به معنای آغاز فرآیند رفع خطر است، اما این اقدامات نمیتواند به طور قطع موجب رفع خطر گودهای رهاشده شود.»
یکی از مشکلات اساسی در مسیر رفع خطر گودهای رهاشده، عدم تعیین تکلیف مالکیتی آنهاست. خیرخواه در این باره تصریح کرد: «پایدارسازی مجدد گود بدون تعیین تکلیف مالکیتی و حقوقی، نتیجهای جز تحمیل هزینههای گزاف به مدیریت شهری نخواهد داشت.»
از جمله دلایل اصلی رهاسازی گودها، میتوان به نوسانات قیمت، عدم تأمین بهموقع بودجه، مشکلات مالکیتی و اختلاف میان شرکا اشاره کرد. در بسیاری از موارد، سرمایهگذاران به دلیل افزایش هزینههای ساختوساز یا رکود اقتصادی قادر به ادامه پروژه نیستند و در نتیجه، گودهای نیمهکارهای که در برخی موارد تا سالها رها میشوند، در سطح شهر باقی میمانند.
یکی از اقدامات شاخص دوره اخیر مدیریت شهری، پایدارسازی و رفع خطر گود فاز دوم برج میلاد در آبان ۱۴۰۲ بود. به گفته خیرخواه، اجرای روش احداث قاب ساختمانی بتنی در گود مجاور مرکز همایشهای برج میلاد، تجارب ارزشمندی را برای پروژههای مشابه در تهران فراهم کرده است .
با این حال، بسیاری از کارشناسان معتقدند که برای حل ریشهای این معضل، علاوه بر اقدامات فنی، باید سیاستهای حقوقی و اقتصادی مشخصی برای جلوگیری از گودبرداریهای بینتیجه و نیمهکاره تدوین شود.
تجربه سالهای اخیر نشان میدهد که عدم مدیریت صحیح این گودها میتواند منجر به فجایع جبرانناپذیر شود. خطر ریزش ساختمانهای مجاور، افزایش هزینههای شهری برای پایدارسازی، ایجاد مشکلات زیستمحیطی و تأثیر منفی بر منظر شهری از جمله پیامدهای منفی این پدیده است.
با وجود اقدامات اخیر شهرداری در پایش و پایدارسازی برخی از این گودها، همچنان تعداد زیادی از آنها در وضعیت خطرناک باقی ماندهاند. کارشناسان پیشنهاد میکنند که علاوه بر تسریع در تعیین تکلیف مالکیت و تأمین منابع مالی، باید قوانینی سختگیرانهتر برای پیشگیری از رهاسازی پروژههای عمرانی در مرحله گودبرداری وضع شود. آیا مدیریت شهری میتواند در دوره جدید، این معضل را بهطور اساسی حل کند، یا همچنان گودهای رهاشده، تهدیدی برای امنیت شهروندان باقی خواهند ماند؟
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ