نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، داوود بیگینژاد، نایبرئیس اتحادیه املاک، گفت که در دیماه میزان مراجعات به دفاتر مشاوران املاک افزایش یافته، اما مشخص نیست که این افزایش به عقد قرارداد منجر شده باشد یا خیر. او دلیل افزایش تردد، تمایل بیشتر افراد به بازدید از واحدهای مسکونی میداند و افزود: با این حال، نبود یک سامانه مرجع برای […]
به گزارش اکوایران، داوود بیگینژاد، نایبرئیس اتحادیه املاک، گفت که در دیماه میزان مراجعات به دفاتر مشاوران املاک افزایش یافته، اما مشخص نیست که این افزایش به عقد قرارداد منجر شده باشد یا خیر.
او دلیل افزایش تردد، تمایل بیشتر افراد به بازدید از واحدهای مسکونی میداند و افزود: با این حال، نبود یک سامانه مرجع برای ثبت دقیق قراردادهای املاک باعث شده که اطلاعات دقیقی از میزان معاملات در دست نباشد.
بیگینژاد با اشاره به وضعیت بازار مسکن به مهر گفت: با وجود کاهش تعداد قراردادها، فروشندگان در صورت یافتن خریدار، تمایل چندانی به افزایش قیمت ندارند و بازار همچنان با «تشنگی» برای جذب سرمایه مواجه است، که میتواند بر روند قیمتها تأثیر بگذارد.
به گفته او، بیشترین مراجعات مربوط به واحدهای ۵۰ تا ۶۰ متری است، اما تعریف واحدهای کوچک در مناطق مختلف تهران متفاوت است. برای مثال، در منطقه یک، واحدهای ۱۰۰ تا ۱۵۰ متری بهعنوان واحدهای کوچک شناخته میشوند.
بنا به گزارش مهر، بیگینژاد درباره معاملات در منطقه ۲۲ تهران نیز گفت به دلیل ویژگیهای خاص این منطقه و تفاوتهایی که با سایر مناطق دارد، آمار دقیقی از وضعیت معاملات آن در دست نیست. همچنین در دیماه تغییرات چشمگیری در نرخ اجارهبها مشاهده نشده و قیمتها نسبت به ماههای گذشته تفاوت چندانی نداشته است.
بر اساس بررسیهای انجامشده در پلتفرمهای خریدوفروش آنلاین املاک، با بودجه ۳ تا ۴ میلیارد تومان در تهران میتوان واحدی با مساحت حداکثر ۸۰ مترمربع خریداری کرد؛ بیشتر واحدهای بالای ۸۰ مترمربع که در این بازه قیمتی آگهی شدهاند، دارای سند قولنامهای هستند.
در مناطق شرقی تهران، مانند محله نامجو، امکان خرید واحدهای نوساز با مساحتهای ۴۰ تا ۵۵ مترمربع با قیمتهای حدود ۳ تا ۴ میلیارد تومان وجود دارد. همچنین، با همین بودجه میتوان واحدهایی با سن پایین و امکاناتی مانند آسانسور و پارکینگ در محلههایی همچون سبلان و خیابان مدنی خریداری کرد.
آدرس آپارتمان های ۳میلیاردی در پایتخت
اکوایران:با بودجه ۳ تا ۴ میلیارد تومان میتوان در تهران واحدی با مساحت حداکثر ۸۰ مترمربع خریداری کرد.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ