نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
مجید باقری در جمع خبرنگاران با بیان اینکه تخصیص اعتبارات طرح «من شهردارم» صددرصدی است، اظهار کرد: پروژههای پیشبینی شده در طرح «من شهردارم۳» کیفیت بیشتری نسبت به دورههای قبل خواهد داشت. وی با اعلام اینکه پیشرفت فیزیکی پروژههای مناطق ۲۲ گانه بالغ بر ۹۸ درصد است، یادآور شد: پروژه های سازمانها و شرکتها نیز […]
مجید باقری در جمع خبرنگاران با بیان اینکه تخصیص اعتبارات طرح «من شهردارم» صددرصدی است، اظهار کرد: پروژههای پیشبینی شده در طرح «من شهردارم۳» کیفیت بیشتری نسبت به دورههای قبل خواهد داشت.
وی با اعلام اینکه پیشرفت فیزیکی پروژههای مناطق ۲۲ گانه بالغ بر ۹۸ درصد است، یادآور شد: پروژه های سازمانها و شرکتها نیز در حال اجراست که اعتبارات این طرحها نیز تامین و تا پایان سال اجرا خواهد شد.
باقری با بیان اینکه سامانه من شهردارم هفته آینده برای ثبت ایدهها آغاز به کار خواهد کرد، یادآور شد: پس از فرصت پیشبینی شده برای ثبت ایدهها، این موارد در مرحله بعدی در معرض رای مردم قرار خواهد گرفت.
وی افزود: طرحهای پیشبینی شده برای رایگیری در ابتدا امکان سنجی میشوند و معاونین حمل و نقل و ترافیک، خدمات شهری، فنی و عمرانی و شهرسازی مناطق این پروژهها را تایید خواهند کرد.
معاون شهردار پایتخت همچنین خاطرنشان کرد: در ۶ ماه ابتدایی سال ۸۷ درصد بودجه محقق شد و این در حالیست که معمولاً در نیمه دوم سال، بودجه محقق میشود. با توجه به شرایط موجود قطعا در نیمه دوم میزان تحقق بودجه افزایش قابل توجهی خواهد داشت.
باقری با بیان اینکه ۸۴ هزار میلیارد تومان از اعتبارات امسال به پروژههای عمرانی اختصاص یافته بود، گفت: از این میزان هفت هزار میلیارد تومان به پروژههای من شهردارم اختصاص یافت و مابقی برای طرحهای شهرداری از جمله توسعه حمل و نقل عمومی، ادامه اجرای بزرگراه شهید بروجردی، یادگار امام و شوشتری و دیگر طرحهاست.
وی اضافه کرد: تعداد پروژههای طرح من شهردارم ۳ نسبت به دورههای قبل کاهش خواهد یافت اما کیفیت طرحها ارتقاء پیدا میکند.
معاون برنامهریزی، توسعه سرمایه انسانی و امور شورای شهرداری تهران اعلام کرد: ۸ منطقه ۱۰۰ درصد پروژهای من شهردارم را تکمیل کردهاند و در مجموع میزان پیشرفت فیزیکی تمام مناطق، شرکتها و سازمانها ۶۲ درصد است.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ