نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
احمد علوی در نخستین هماندیشی «شهر آرمانی» که با محوریت گزارش عملکرد شهروندی و با حضور مدیران آموزشهای شهروندی مناطق 22 گانه برگزار شد، بر لزوم آموزش به شهروندان تأکید کرد و اظهار کرد: با آموزشهای بهموقع و پیدرپی به شهروندان، میتوان بسیاری از مشکلات را حل و فصل کرد و همچنین در هزینهها صرفهجویی […]
احمد علوی در نخستین هماندیشی «شهر آرمانی» که با محوریت گزارش عملکرد شهروندی و با حضور مدیران آموزشهای شهروندی مناطق 22 گانه برگزار شد، بر لزوم آموزش به شهروندان تأکید کرد و اظهار کرد: با آموزشهای بهموقع و پیدرپی به شهروندان، میتوان بسیاری از مشکلات را حل و فصل کرد و همچنین در هزینهها صرفهجویی نمود.
عضو شورای شهر تهران ادامه داد: اگر مردم بدانند که با خروج زبالهها از منزل در ساعات 21 تا 23 روزانه، 4 میلیارد تومان به درآمد شهر، محیط زیست و ترافیک کمک میکنند، قطعاً در نگهداری این مخازن به ما یاری خواهند رساند.
به گفته علوی، در شهر 50 هزار سطل زباله داریم که قیمت هر مخزن بین 10 تا 20 میلیون تومان است و اگر شهروندان از این موضوع مطلع باشند، قطعاً در نگهداری مخازن همکاری خواهند کرد.
وی همچنین با اشاره به لزوم آموزش در مورد تکدیگری تصریح کرد: باید به شهروندان یادآور شویم که درآمد اکثر تکدیگران از کمکهای مردمی بیشتر است. متأسفانه نتوانستهایم مردم را متوجه کنیم که این افراد نیازمند نیستند، بلکه متکدی هستند. وظیفه ما این است که جامعه را نسبت به این موضوعات حساس کنیم.
عضو شورای شهر تهران با طرح این سؤال که شهروندان چقدر به فرهنگ آپارتماننشینی آگاهی دارند؟» افزود: «چرا این حجم از پروندهها در قوه قضائیه در مورد فرهنگ آپارتماننشینی شکل گرفته است؟ آیا میدانستید که یکی از درخواستهای مردمی در دیدارهای محلی از ما این است که به سازندگان بگوییم دیوارها را محکمتر و قطورتر بسازند تا صدا از آن عبور نکند؟
وی در ادامه به راهاندازی دبیرخانه آموزش شهروندی در شهرداری تهران اشاره کرد و گفت: در این دوره اخیر مدیریت شهری، دبیرخانه آموزش شهروندی به صورت متمرکز شکل گرفته است تا بسیاری از مشکلات در حوزه آموزش رفع شود.
به گفته علوی، شهروندان به حقوق خود اشراف ندارند و باید با توسعه آموزشها، آنها را نسبت به حقوقشان در شهر آگاه کنیم.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ