نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، هوای تهران برای سیزدهمین روز متوالی در وضعیت ناسالم قرار دارد.آلاینده شاخص هوای پایتخت طی ۲۴ ساعت گذشته «ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون» با میانگین ۱۳۴ بود و کیفیت هوای پایتخت در شرایط ناسالم برای گروههای حساس قرار داشت. آلاینده شاخص هماکنون «ذرات معلق کمتر از ۲.۵میکرون» با میانگین ۱۳۱ و […]
به گزارش اکوایران، هوای تهران برای سیزدهمین روز متوالی در وضعیت ناسالم قرار دارد.آلاینده شاخص هوای پایتخت طی ۲۴ ساعت گذشته «ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون» با میانگین ۱۳۴ بود و کیفیت هوای پایتخت در شرایط ناسالم برای گروههای حساس قرار داشت. آلاینده شاخص هماکنون «ذرات معلق کمتر از ۲.۵میکرون» با میانگین ۱۳۱ و کیفیت هوا در وضعیت ناسالم برای گروههای حساس است.
در این وضعیت مبتلایان به بیماری قلبی یا ریوی ، سالمندان و کودکان باید فعالیت های طولانی یا سنگین خارج از منزل را کاهش دهند.
از ابتدای سال تاکنون کیفیت هوای تهران پنج روز پاک، ۱۷۹ روز قابل قبول، ۱۰۰ روز ناسالم برای گروههای حساس و ۱۷ روز ناسالم بوده است.
مقایسه اطلاعات شرکت کنترل کیفیت هوای تهران نشان میدهد که در سال جاری تعداد روزهای با هوای پاک و قابل قبول کاهش یافته و به تعداد روزهای آلوده تهران افزوده شده است.
براساس اطلاعات شرکت کنترل کیفیت هوای تهران، تهرانیها از ابتدای سال جاری منتهی به ۲۵ دی ماه، پنج روز هوای پاک و ۱۷۹ روز هوای قابل قبول را تنفس کردهاند که در مجموع ۶۱ درصد از روزهای امسال هوا در شرایط مطلوب قرار داشته است.
سال گذشته منتهی به ۲۵ دی ماه هوای تهران ۹ روز در شرایط پاک و ۱۹۸ روز در شرایط قابل قبول قرار داشت که در مجموع ۶۸ درصد از روزهای سال ۱۴۰۲ را شامل میشود.
میانگین کیفیت هوای پایتخت در سال جاری۱۰۰ روز در شرایط ناسالم برای گروههای حساس و ۱۷ روز در شرایط ناسالم برای همه ثبت شد که ۳۹ درصد از روزهای سال را تشکیل میدهد.
سال گذشته تا ۲۵ دیماه تهرانیها هوای آلوده کمتری را تجربه کردند چراکه میانگین کیفیت هوا ۸۲ روز در شرایط ناسالم برای گروههای حساس و ۱۲ روز در وضعیت ناسالم برای همه بود.و در مجموع ۳۲ درصد از این بازه زمانی را شامل میشد.
در حالی هوای تهران در سال جاری روزهای خوبی را سپری نکرده است و تهرانیها از ۱۴ دیماه هوای مطلوب به خود ندیدهاند که مطالعات نشان میدهد که ۵۹ درصد از آلودگی هوای تهران ناشی از منابع متحرک مانند خودروها و موتورسیکلتها و ۴۱ درصد آن مربوط به منابع ساکن است.
اولویت برای کاهش آلودگی هوای پایتخت توسعه حمل و نقل عمومی و از رده خارج کردن خودروهای فرسوده است اما در کنار آن سایر منابع آلاینده مثل آلایندگی واحدهای غیرمجاز و صنفی را باید در نظر بگیریم بنابراین یکی از راهکارها محدودکردن چنین فعالیتهای آلایندهای در استانها و کلانشهرهایی مثل تهران است.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ