نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
حمیدرضا صارمی،معاون شهرسازی و معماری شهرداری تهران در گفت و گو با اکو ایران به اهمیت مدیریت متمرکز شهری و چالشهای پیشروی شهرداریها در تأمین مالی مسکن اشاره کرد و گفت: «در نظامهای پیشرفته مدیریت شهری، تمامی امور مرتبط با شهروندان از جمله بهداشت، آموزش، پلیس و حتی موضوعاتی نظیر پاسپورت، تحت یک مدیریت شهری واحد […]
حمیدرضا صارمی،معاون شهرسازی و معماری شهرداری تهران در گفت و گو با اکو ایران به اهمیت مدیریت متمرکز شهری و چالشهای پیشروی شهرداریها در تأمین مالی مسکن اشاره کرد و گفت: «در نظامهای پیشرفته مدیریت شهری، تمامی امور مرتبط با شهروندان از جمله بهداشت، آموزش، پلیس و حتی موضوعاتی نظیر پاسپورت، تحت یک مدیریت شهری واحد قرار دارند. اما در کشور ما، این مدیریت بهصورت غیرمتمرکز عمل میکند و این موضوع چالشهای متعددی را ایجاد کرده است.»
وی افزود: «قانون شهرداریها بهصورت تلویحی ساخت مسکن برای محرومان را جزو وظایف شهرداریها قرار داده، اما به دلیل اینکه ابزارهای اجرایی آن، مانند تسهیلات و ضوابط، در اختیار وزارت راه و شهرسازی قرار گرفته، این قانون تاکنون بهدرستی اجرایی نشده است.»
الگوهای موفق جهانی در حوزه مسکن شهری
صارمی با اشاره به تجربه کشورهای موفق در حوزه مدیریت شهری، بیان کرد: «در بسیاری از کشورها، شهرداریها انواع مختلفی از مسکن را، مانند مسکن حمایتی، اجارهای و اجاره به شرط تملیک، ارائه میدهند. این الگوها با استفاده از ظرفیتهای مالی، بانکها و مشوقهای قانونی طراحی و اجرا میشوند و برای هر دسته از نیازمندان، نسخهای خاص تدوین میشود.»
اقدامات شهرداری تهران برای رونق مسکن
معاون شهرسازی و معماری شهرداری تهران در ادامه به اقدامات اخیر این نهاد اشاره کرد و گفت: «ما در این دوره تلاش کردهایم با استفاده از الگوهای مشارکتی، رونق ساختوساز مسکن را در شهر تهران ایجاد کنیم. در همین راستا، تفاهمنامههایی را امضا کردهایم که بر اساس آنها، به جای ورود مستقیم شهرداری به ساختوساز، زمینهای فراهم شده تا از ظرفیتهای شهرداری برای حمایت از بخش خصوصی و رونق مسکن استفاده شود.»
وی در پایان تأکید کرد: «شهرداری تهران آماده است تا با همکاری سایر نهادها و استفاده از ابزارهای قانونی و مالی، در راستای تأمین مسکن برای اقشار مختلف، گامهای جدیتری بردارد.»
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ