نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، بر اساس تجزیه و تحلیل الگوهای همدیدی و نقشههای پیشیابی وضعیت جوی استان تهران، طی پنج روز آینده وضعیت آسمان بهطور کلی صاف تا کمی ابری خواهد بود و در برخی ساعات وزش باد نیز پیشبینی میشود بهویژه در روز جاری -۲۳ دیماه- و چهارشنبه -۲۶ دیماه- در مناطق پرتردد شهری، غبار محلی باعث کاهش […]
به گزارش اکوایران، بر اساس تجزیه و تحلیل الگوهای همدیدی و نقشههای پیشیابی وضعیت جوی استان تهران، طی پنج روز آینده وضعیت آسمان بهطور کلی صاف تا کمی ابری خواهد بود و در برخی ساعات وزش باد نیز پیشبینی میشود
بهویژه در روز جاری -۲۳ دیماه- و چهارشنبه -۲۶ دیماه- در مناطق پرتردد شهری، غبار محلی باعث کاهش کیفیت هوا و در برخی مواقع کاهش دید میشود.
به گزارش ایسنا، از بعدازظهر امروز -۲۳ دی- تا ظهر فردا -۲۴ دی- با ورود سامانه بارشی از غرب کشور، وضعیت جوی استان تهران تحت تأثیر قرار خواهد گرفت.
پیشبینی میشود در این مدت بهتدریج افزایش ابر، بارشهای پراکنده و وزش باد در مناطق مختلف استان بهویژه در بخشهای غربی و جنوبی آن، افزایش یابد. در ارتفاعات تهران نیز بارش برف انتظار میرود.
بر اساس اعلام اداره کل هواشناسی استان تهران، در ۲۴ ساعت گذشته، ایستگاه توچال با دمای حداقل ۱۰- درجه سانتیگراد سردترین نقطه استان تهران گزارش شده است.
آسمان تهران در روز فردا -۲۴ دی- نیمه ابری پیشبینی میشود. در برخی ساعات غبار رقیق و گاهی وزش باد در تهران انتظار میرود، با حداقل دمای ۵ و حداکثر دمای ۱۳ درجه سانتیگراد. همچنین برای سهشنبه -۲۵ دی- نیز وضعیت آسمان صاف همراه با غبار محلی خواهد بود، با حداقل دمای ۵ و حداکثر دمای ۱۳ درجه سانتیگراد.
طبق اعلام پیشبینیهای هواشناسی، درصد صحت این پیشبینیها ۸۰ درصد است.
بر اساس اعلام شرکت کنترل کیفیت هوای تهران، هماکنون میانگین کیفیت هوای تهران در شرایط قابل قبول قرار دارد.
به گزارش ایسنا، آلاینده شاخص امروز -23 دی- «ذرات معلق کمتر از ۲.۵میکرون» با میانگین ۹۵ و کیفیت هوا در وضعیت قابل قبول است. آلاینده شاخص هوای پایتخت طی ۲۴ ساعت گذشته «ذرات معلق کمتر از ۲.۵میکرون» با میانگین۱۶۰ بود و کیفیت هوای پایتخت در شرایط ناسالم برای همه قرار داشت.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ