نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، گزینه جایگزین تهران از سوی دولت اعلام عمومی شد . به نظر می آید طرح جا به جایی پایتخت جدی تر از گذشته دنبال می شود . ناصرامانی عضو شورای شهر تهران در این رابطه به اکوایران گفت : من اساساً با ایده انتقال پایتخت مخالفم. تهران طی حدود ۲۰۰ سال گذشته […]
به گزارش اکوایران، گزینه جایگزین تهران از سوی دولت اعلام عمومی شد . به نظر می آید طرح جا به جایی پایتخت جدی تر از گذشته دنبال می شود . ناصرامانی عضو شورای شهر تهران در این رابطه به اکوایران گفت : من اساساً با ایده انتقال پایتخت مخالفم. تهران طی حدود ۲۰۰ سال گذشته بهعنوان پایتخت ایران نشان داده که نقطه مناسبی برای این نقش بوده است. اما مسئله اصلی این است که ما مشکلات تهران را از یکدیگر تفکیک نمیکنیم و همین باعث شده تا مدیریت این شهر با چالشهای جدی روبهرو شود.
او ادامه داد: ما در تهران با سه موضوع رویهمانباشته مواجه هستیم که باید بهصورت جداگانه بررسی شوند. نخست، بحث پایتخت بودن تهران که یک موضوع ملی است و وظیفه دولت است. تمامی هزینهها و مسئولیتهای مرتبط با این مسئله باید بر عهده دولت باشد. دوم، شهر تهران بهعنوان یک کلانشهر که جمعیتی بالای ۱۰ میلیون نفر در آن ساکن هستند و این وظیفه مدیریت شهری است. سوم، منطقه دشت تهران که از دماوند تا قزوین امتداد دارد و نیازمند مدیریت منطقهای است.
این عضو شورای شهر تهران یادآور شد:این سه موضوع باید بهصورت قانونی از یکدیگر تفکیک شوند و وظایف هر بخش میان دولت، مدیریت شهری و وزارتخانههای مربوطه تقسیم شود. در شرایط فعلی، همه این مسئولیتها بر دوش شهرداری و مدیریت شهری گذاشته شده است که بهوضوح از ظرفیتهای آن فراتر است. اگر تفکیک وظایف انجام شود و مدیریت هر بخش در یک زمانبندی مشخص پیش برود، بسیاری از مشکلات تهران، از جمله معضل ترافیک و آلودگی هوا، قابلحل خواهد بود.
امانی تاکید کرد:اما در مورد انتقال پایتخت، معتقدم که این ایده در شرایط فعلی کشور، چه در شهر ساحلی و چه در غیرساحلی، امکانپذیر نیست و اساساً بهصلاح هم نیست. چنین طرحهایی نیازمند منابع عظیم مالی و زمانی است که در وضعیت کنونی اولویت کشور نیست. بهتر است بهجای پاک کردن صورتمسئله، روی مشکلات اصلی تهران تمرکز کنیم و از راهکارهای تجربهشده در دنیا برای بهبود کیفیت زندگی در این شهر بهره ببریم.
دنیای اقتصاد: فایلهای پیشنهادی فروش آپارتمان در محلات منتخب مناطق ۹، ۱۰، ۱۱ و ۱۲ جدول امروز نبض بازار را تشکیل میدهد.
با وجود آنکه شورای عالی مسکن برای کنترل بازار اجاره، سقف ۲۵ درصدی افزایش اجارهبها را تعیین کرده، همچنان یکی از مهمترین ابهامات این مصوبه، وضعیت حقوقی قراردادهایی است که با توافق موجر و مستأجر و با رقمی بیش از سقف مصوب منعقد میشوند. این ابهام از آنجا پررنگتر میشود که سامانه «خودنویس» و سامانه ثبت الکترونیکی معاملات املاک، مانعی برای ثبت چنین قراردادهایی ایجاد نمیکنند؛ بنابراین این پرسش مطرح است که اگر قراردادی با افزایش بیش از سقف قانونی ثبت شود، آیا از نظر حقوقی معتبر است یا خیر؟
بهزاد قاسملو، وکیل پایه یک دادگستری، در گفتوگو با اکوایران میگوید سقف افزایش اجارهبها مستند به ماده ۷ قانون ساماندهی بازار زمین، مسکن و اجارهبهاست و از نظر حقوقی صرفاً یک توصیه یا بخشنامه نیست. به گفته او، پیشبینی ضمانت اجراهایی مانند استرداد اضافه دریافتی و جریمه نشان میدهد قانونگذار قصد الزامآور بودن این حکم را داشته است.
گزارش «شهرهای جهان ۲۰۲۶» سازمان ملل متحد، در ضمیمه آماری خود وضعیت مسکن کشورهای مختلف را از چند زاویه بررسی کرده است؛. این ضمیمه آماری در شش جدول تنظیم شده است. از تعداد خانههای موجود و توان مالی خانوارها برای تأمین مسکن گرفته تا امنیت تصرف، سکونتگاههای غیررسمی، ایمنی ساختمانها، دسترسی به خدمات پایه و سازگاری شهرها با تغییرات اقلیمی . در میان این دادهها، جدول نخست تصویر قابلتوجهی از بازار مسکن ایران ارائه میدهد؛ تصویری که در آن، همزمان با افزایش تعداد واحدهای مسکونی، کمبود مسکن نیز با سرعتی بسیار بیشتر رشد کرده و متوسط عمر ساختمانهای کشور افزایش یافته است. این گزارش با تمرکز بر ایران، دادههای موجودی، کمبود و سن ساختمانها را در فاصله سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۳ بررسی و آنها را با روند جهانی و چند کشور منتخب مقایسه میکند.
پژمان جوزی، رئیس هیاتمدیره انجمن صنعت ساختمان، در دومین روز از همایش «چشمانداز اقتصاد ایران ۱۴۰۵» و در سخنرانی با موضوع «صنعت ساختمان و سرمایهگذاری خارجی در پساتحریم» با اشاره به تغییر شرایط اقتصادی کشور نسبت به زمان پذیرش دعوت برای سخنرانی در این همایش، گفت: در آن زمان، اقتصاد کشور هرچند با تردید، اما به سمت امید حرکت میکرد و بسیاری از فعالان اقتصادی تصور میکردند در آستانه فصلی تازه قرار داریم؛ فصلی که کاهش تنشهای بینالمللی میتوانست زمینه را برای گسترش تجارت و افزایش سرمایهگذاری فراهم کند.
Δ