نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
بررسی فایلهای عرضهشده املاک نوساز در ۲۲ منطقه تهران نشان میدهد روند رشد قیمت مسکن در نخستین ماه تابستان ادامه پیدا کرده، اما با شیبی ملایمتر از ماههای قبل. این در حالی است که بازار مسکن در مجموع فصل بهار ۱۴۰۵ رشد ۲۷ درصدی را تجربه کرده بود؛ موضوعی که از کاهش شتاب افزایش قیمتها در نخستین ماه تابستان حکایت دارد.
بررسی اکوایران از فایلهای عرضهشده املاک نوساز در مناطق ۲۲گانه تهران نشان میدهد میانگین قیمت پیشنهادی هر مترمربع این واحدها از ۲۴۹.۱ میلیون تومان در خردادماه به ۲۵۷.۳ میلیون تومان در تیرماه رسیده است. برای حذف اثر سن بنا بر قیمت، تنها واحدهای ساختهشده در سالهای ۱۴۰۳، ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ در این بررسی لحاظ شدهاند و فایلهای تکراری نیز از نمونه حذف شده است.
بررسی تغییرات منطقهای نشان میدهد بیشترین سطح قیمت همچنان در مناطق شمالی شهر متمرکز است. منطقه یک با متوسط قیمت ۶۹۱.۷ میلیون تومان برای هر مترمربع گرانترین بازار املاک نوساز تهران محسوب میشود و پس از آن مناطق ۳ و ۶ قرار دارند. در مقابل، منطقه ۱۹ با متوسط قیمت ۱۲۵.۳ میلیون تومان کمترین قیمت را در میان مناطق ۲۲گانه به خود اختصاص داده است.از میان مناطق تهران، قیمت پیشنهادی املاک نوساز در ۱۷ منطقه افزایش یافت، در برخی مناطق تغییرات ماهانه بسیار محدود یا کمی منفی بوده است؛ موضوعی که با توجه به ماهیت نمونهگیری و محدود بودن تعداد فایلهای بررسیشده در هر منطقه، لزوماً به معنای کاهش قیمت در آن مناطق نیست.
رشد حدود ۳ درصدی قیمت املاک نوساز در تیرماه در شرایطی رقم خورده که بازار مسکن همچنان با کاهش حجم معاملات و احتیاط خریداران مواجه است؛ با وجود تداوم افزایش قیمتهای پیشنهادی، سرعت رشد بازار نسبت به دورههای گذشته تعدیل شده است.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ