نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، شرکت بازآفرینی شهری ایران با هدف تشویق سرمایهگذاران، بستهای جامع برای بیش از ۵۰ پروژه تدوین کرده و پیگیری سرمایهگذاریها را بهصورت استانی انجام میدهد. این برنامه با تمرکز بر اجرای یک پروژه شاخص بازآفرینی شهری در هر استان، تدوین بستههای ویژه برای بافتهای تاریخی و ارزشمند، و بهرهگیری از روشهای نوین مانند […]
به گزارش اکوایران، شرکت بازآفرینی شهری ایران با هدف تشویق سرمایهگذاران، بستهای جامع برای بیش از ۵۰ پروژه تدوین کرده و پیگیری سرمایهگذاریها را بهصورت استانی انجام میدهد.
این برنامه با تمرکز بر اجرای یک پروژه شاخص بازآفرینی شهری در هر استان، تدوین بستههای ویژه برای بافتهای تاریخی و ارزشمند، و بهرهگیری از روشهای نوین مانند رهن و اجاره ساختمانهای تاریخی همراه است تا ضمن ایجاد درآمد پایدار، توسعه این مناطق را تسریع کند.
به گزارش ایرنا، در این راستا، کمیته مولدسازی شکل گرفته و تاکنون جلسات متعددی با حضور نمایندگان استانها برگزار شده است. از ابتدای دولت چهاردهم تاکنون، بیش از ۲۵ هزار واحد مسکونی در سامانه ستاد ملی بازآفرینی شهری ثبت شده و ۱۶ جلسه شورای نوسازی مسکن نیز برای تبیین سیاستهای جدید و تبادل تجربیات برگزار شده است.
تسهیلات ارزانقیمت تبصره ۱۸ بودجه برای نوسازی مسکن، به عقد قرارداد با ۲,۹۰۵ متقاضی و جذب ۱۵ هزار میلیارد ریال منجر شده است.
همچنین، بودجه شرکت حدود ۲.۵ برابر افزایش یافته و اعتبارات در دو بخش دائمی «ساماندهی سکونتگاههای غیررسمی» و «بهسازی و نوسازی بافتهای فرسوده» ۱۱۸ درصد رشد داشته است.
جذب ۱۰۰ درصدی اعتبارات تملک داراییهای سرمایهای سال ۱۴۰۲ و برگزاری دو مزایده سراسری فروش به ارزش ۲ هزار میلیارد ریال، موجب تقویت پروژههای عمرانی و تسریع تکمیل آنها شده است. این اقدامات بسترساز افزایش توانایی شرکت در توسعه زیرساختها و درآمدزایی پایدار در محلات هدف بوده است.
عبدالرضا گلپایگانی، سرپرست شرکت بازآفرینی شهری ایران در 17 آذر و در بیست و پنجمین جلسه شورای نوسازی مسکن که با هدف بازآفرینی شهری برگزار شد، گفت: مهمترین راهبرد شرکت تقویت شبکه اقدام مشترک برای دستیابی به بهسازی، نوسازی و مقاومسازی بافتهای فرسوده و ناکارآمد شهری است.
گلپایگانی با اشاره به مقاوم سازی مسکن در بافتهای فرسوده و ناکارآمد شهری، عنوانکرد: هر چند نوسازی این بافتها یک مساله ضروری است اما همزمان مقاومسازی هم باید مد نظر قرار گیرد.
برخی محلات با وجود اینکه در بافتهای فرسوده قرار دارند اما واجد ارزشهای کیفی بوده و اصولا نیازی به نوسازی ندارند، بنابراین باید به سمت مقاومسازی آنها برویم که تشخیص این امر بر عهده شهرداریهاست، همچنین برای این منظور تدوین دستورالعمل مقاوم سازی نسبی در دستور کار قرار گرفته است.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ